สุภาษิต14
1หญิงมีปัญญาสร้างบ้านของตนแต่หญิงโง่รื้อบ้านลงด้วยมือตัวเอง2คนที่ดำเนินอย่างซื่อตรงยำเกรงพระยาห์เวห์แต่คนที่เดินทางคดเคี้ยวย่อมดูหมิ่นพระองค์3คำพูดของคนโง่นำไม้เรียวมาฟาดหลังตนแต่ริมฝีปากของคนมีปัญญาคุ้มครองพวกเขา4ไม่มีวัว รางหญ้าก็สะอาดแต่ผลผลิตมากมายมาจากแรงของวัว5พยานซื่อตรงไม่โกหกแต่พยานเท็จพ่นคำโกหกออกมา6คนชอบเยาะเย้ยแสวงหาปัญญาแต่ไม่พบแต่คนมีความเข้าใจได้ความรู้โดยง่าย7อยู่ให้ห่างจากคนโง่จากปากเขาไม่มีความรู้ให้พบ8ปัญญาของคนรอบคอบคือรู้จักพิจารณาทางของตนแต่ความโง่ของคนโง่คือการหลอกลวง9คนโง่เห็นการชดใช้ความผิดเป็นเรื่องน่าขันแต่ในหมู่คนซื่อตรงมีความปรารถนาดีต่อกัน10ใจรู้ทั้งความขมขื่นและความยินดีของตัวเองคนนอกไม่อาจร่วมรับรู้สิ่งเหล่านี้ได้11บ้านของคนชั่วจะถูกทำลายแต่เต็นท์ของคนซื่อตรงจะงอกงาม12มีทางที่คนเราคิดว่าถูกแต่ปลายทางกลับนำไปสู่ความตาย13แม้กำลังหัวเราะ ใจก็อาจเศร้าได้และความสนุกอาจจบลงด้วยความทุกข์14คนไม่ซื่อสัตย์จะได้รับผลจากทางของตนคนดีก็จะได้รับผลจากการกระทำของตนเช่นกัน15คนไม่รู้เท่าทันเชื่อทุกอย่างแต่คนรอบคอบคิดให้ดีก่อนก้าวไป16คนมีปัญญารู้จักกลัวและหลีกหนีความชั่วแต่คนโง่หุนหันและประมาท17คนโกรธง่ายทำเรื่องโง่เขลาและคนเจ้าเล่ห์ย่อมเป็นที่เกลียดชัง18คนไม่รู้เท่าทันได้รับความโง่เป็นมรดกแต่คนรอบคอบได้รับความรู้เป็นมงกุฎ19คนเลวต้องก้มลงต่อหน้าคนดีและคนชั่วต้องก้มลงที่ประตูของคนชอบธรรม20แม้เพื่อนบ้านก็รังเกียจคนจนแต่คนมั่งมีมีเพื่อนมากมาย21คนดูหมิ่นเพื่อนบ้านทำบาปแต่คนที่เมตตาคนยากจนย่อมเป็นสุข22คนที่วางแผนชั่วย่อมหลงทางไม่ใช่หรือแต่ความรักและความซื่อสัตย์อยู่กับคนที่คิดทำดี23การทำงานหนักทุกอย่างให้ผลตอบแทนแต่พูดอย่างเดียวมีแต่ทำให้ยากจน24ทรัพย์ของคนมีปัญญาเป็นมงกุฎของเขาแต่ความโง่คือมงกุฎของคนโง่25พยานสัตย์จริงช่วยชีวิตคนแต่พยานเท็จหลอกลวง26การยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นป้อมปราการอันมั่นคงและลูกหลานของเขาก็มีที่ลี้ภัย27การยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นธารแห่งชีวิตช่วยให้พ้นจากบ่วงแห่งความตาย28ประชาชนมากมายคือศักดิ์ศรีของกษัตริย์แต่เมื่อไร้ประชาชน เจ้าผู้ครองก็ถึงความพินาศ29คนใจเย็นมีความเข้าใจมากแต่คนใจร้อนอวดความโง่ของตนออกมา30ใจสงบทำให้กายมีชีวิตชีวาแต่ความริษยาทำให้กระดูกผุพัง31คนกดขี่คนจนดูหมิ่นพระผู้สร้างตนแต่คนที่เมตตาคนขัดสนถวายเกียรติแด่พระองค์32คนชั่วถูกโค่นลงเมื่อภัยมาถึงแต่แม้ในความตาย คนชอบธรรมก็มีที่ลี้ภัย33ปัญญาพักอยู่ในใจของคนมีความเข้าใจแม้อยู่ในใจของคนโง่ ปัญญาก็ยังเผยตัวให้เห็น34ความชอบธรรมยกชาติให้สูงขึ้นแต่บาปทำให้ชนชาติใดๆ ต้องอับอาย35กษัตริย์โปรดปรานคนรับใช้ที่ทำงานอย่างมีปัญญาแต่กษัตริย์โกรธคนรับใช้ที่ทำให้ขายหน้า