สุภาษิต12
1คนที่รักคำแก้ไขก็รักความรู้แต่คนที่เกลียดคำตักเตือนก็โง่เขลา2คนดีได้รับความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์แต่พระองค์ทรงตัดสินโทษคนที่คิดการชั่ว3ความชั่วทำให้ใครตั้งมั่นไม่ได้แต่รากของคนชอบธรรมจะไม่ถูกถอน4ภรรยาที่ดีเป็นมงกุฎของสามีแต่ภรรยาที่นำความอับอายมาให้เหมือนความเน่าเปื่อยที่กัดกินถึงกระดูก5ความคิดของคนชอบธรรมเที่ยงตรงแต่คำแนะนำของคนชั่วเต็มไปด้วยการหลอกลวง6คำพูดของคนชั่วมุ่งหมายเอาชีวิตผู้อื่นแต่คำพูดของคนซื่อตรงช่วยพวกเขาให้รอด7คนชั่วถูกคว่ำลงแล้วก็สูญสิ้นแต่บ้านของคนชอบธรรมยังคงตั้งอยู่8คนจะได้รับคำชมตามสติปัญญาของตนแต่คนใจคดถูกดูหมิ่น9เป็นคนไม่เด่นดังแต่มีคนรับใช้ ยังดีกว่ายกตัวเองใหญ่โตทั้งที่ไม่มีข้าวกิน10คนชอบธรรมเอาใจใส่ชีวิตสัตว์ของตนแต่แม้ความเมตตาของคนชั่วก็ยังโหดร้าย11คนที่ทำไร่ของตนจะมีอาหารอุดมแต่คนที่ไล่ตามเรื่องไร้สาระขาดสามัญสำนึก12คนชั่วอยากได้ของที่คนชั่วคนอื่นปล้นมาแต่รากของคนชอบธรรมงอกงาม13คนชั่วติดกับเพราะถ้อยคำที่เป็นบาปของตนแต่คนชอบธรรมพ้นจากความทุกข์ได้14คนย่อมอิ่มเอมด้วยสิ่งดีจากผลของคำพูดตนและผลงานจากมือก็ย้อนกลับมาตอบแทนเขา15คนโง่เห็นว่าทางของตนถูกเสมอแต่คนมีปัญญารับฟังคำแนะนำ16คนโง่แสดงความขุ่นเคืองทันทีแต่คนรอบคอบรู้จักมองข้ามคำดูหมิ่น17คนพูดความจริงให้การอย่างซื่อตรงแต่พยานเท็จพูดหลอกลวง18บางคนพูดพล่อยๆ แทงใจเหมือนดาบแต่ลิ้นของคนมีปัญญาช่วยเยียวยา19ริมฝีปากที่พูดความจริงยืนยงตลอดไปแต่ลิ้นที่โกหกอยู่ได้เพียงชั่วครู่20การหลอกลวงอยู่ในใจของคนคิดการชั่วแต่คนที่ส่งเสริมสันติย่อมมีความยินดี21ภัยร้ายจะไม่เกิดกับคนชอบธรรมแต่คนชั่วจะเต็มไปด้วยความเดือดร้อน22ริมฝีปากที่โกหกเป็นสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงรังเกียจแต่คนที่ประพฤติตามความจริงเป็นที่พอพระทัย23คนรอบคอบเก็บสิ่งที่ตนรู้ไว้กับตัวแต่ใจของคนโง่ป่าวประกาศความโง่ออกมา24มือคนขยันจะได้ปกครองแต่คนเกียจคร้านจะต้องถูกเกณฑ์ใช้แรงงาน25ความกังวลทำให้ใจหนักอึ้งแต่คำพูดดีทำให้ใจชื่นขึ้น26คนชอบธรรมเลือกคบเพื่อนอย่างระมัดระวังแต่ทางของคนชั่วทำให้พวกเขาหลงผิด27คนเกียจคร้านไม่แม้แต่จะย่างเนื้อที่ล่ามาได้แต่คนขยันเห็นคุณค่าของทรัพย์ที่มี28ทางแห่งความชอบธรรมนำไปสู่ชีวิตเส้นทางนั้นไม่มีความตาย