บทคร่ำครวญ4
1อนิจจา ทองคำหมองลงเสียแล้ว!แม้ทองบริสุทธิ์ที่สุดก็เปลี่ยนไป!ก้อนหินแห่งสถานบริสุทธิ์กระจัดกระจายตรงหัวถนนทุกสาย2บุตรล้ำค่าของศิโยนที่เทียบได้กับทองเนื้อดีกลับถูกมองเป็นเพียงเหยือกดินเผาผลงานจากมือช่างปั้นหม้อ!3แม้หมาจิ้งจอกยังให้ลูกกินนมเลี้ยงลูกของตนแต่ชนชาติของข้าพเจ้ากลับโหดร้ายเหมือนนกกระจอกเทศในถิ่นทุรกันดาร4ลิ้นทารกที่ยังกินนมติดเพดานปากเพราะกระหายเด็กเล็กขอขนมปังไม่มีใครแบ่งให้พวกเขา5คนที่เคยกินอาหารเลิศรส กลับอ้างว้างตามถนนคนที่เติบโตมากับผ้าหรูสีม่วง กลับต้องซุกตัวอยู่กับกองมูลสัตว์6ความผิดของชนชาติข้าพเจ้าร้ายแรงกว่าบาปของโสโดมเมืองที่พังพินาศในพริบตาโดยไม่มีมือใดแตะต้อง7ขุนนางของเมืองเคยผุดผ่องกว่าหิมะขาวกว่าน้ำนมร่างกายแดงเรื่อกว่าทับทิมเงางามเหมือนไพลิน8หน้าตาของพวกเขาดำกว่าถ่านเดินตามถนนก็ไม่มีใครจำได้เหลือแต่หนังหุ้มกระดูกเหี่ยวแห้งแห้งกรังเหมือนไม้9คนที่ถูกฆ่าด้วยดาบยังดีกว่าคนที่ตายเพราะหิวคนอดอยากค่อย ๆ ซูบผอมจนสิ้นใจเพราะไร้ผลผลิตจากทุ่งนา10ผู้หญิงที่มีใจเมตตาใช้มือต้มลูกของตนเองลูกกลายเป็นอาหารของพวกนาง เมื่อชนชาติของข้าพเจ้าพินาศ11พระยาห์เวห์ระบายความโกรธจนถึงที่สุดพระองค์เทความโกรธเกรี้ยวออกจุดไฟในศิโยนไฟเผาผลาญรากฐานของเมือง12กษัตริย์ทั้งหลายในโลกไม่เชื่อผู้คนทั่วโลกก็ไม่เชื่อว่าคู่อริและศัตรูจะเข้าประตูเมืองเยรูซาเล็ม13นี่เป็นเพราะบาปของผู้พยากรณ์ของนางและความผิดของปุโรหิตของนางที่หลั่งเลือดคนเที่ยงธรรมกลางเมือง14พวกเขาเร่ร่อนเหมือนคนตาบอดตามถนนเปื้อนเลือดเป็นมลทินจนผู้คนแตะเสื้อของพวกเขาไม่ได้15“ไปให้พ้น!” ผู้คนร้องใส่พวกเขา“เป็นมลทิน! ไปให้พ้น! ไปให้พ้น! อย่าแตะต้อง!”เมื่อพวกเขาหนีและเร่ร่อน ผู้คนในชนชาติต่าง ๆ พูดว่า“พวกเขาอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้”16ความโกรธของพระยาห์เวห์ทำให้พวกเขากระจัดกระจายพระองค์จะไม่เอาใจใส่พวกเขาอีกปุโรหิตไม่ได้รับความเคารพผู้อาวุโสไม่ได้รับความโปรดปราน17พวกเรามองจนตาอ่อนล้าเฝ้าหาความช่วยเหลืออย่างไร้ผลเฝ้ารอชนชาติที่ช่วยกู้พวกเราไม่ได้18พวกเขาตามล่าพวกเราทุกย่างก้าวจนพวกเราเดินตามถนนของตนไม่ได้จุดจบของพวกเราใกล้แล้ววันเวลาของพวกเราหมดลงแล้วเพราะจุดจบมาถึงแล้ว19ผู้ไล่ตามพวกเราเร็วกว่านกอินทรีในท้องฟ้าไล่พวกเราบนภูเขาซุ่มโจมตีพวกเราในถิ่นทุรกันดาร20ผู้เป็นดั่งลมหายใจของพวกเราผู้ที่พระยาห์เวห์เจิมไว้ถูกจับในหลุมของศัตรูพวกเราเคยพูดถึงเขาว่า“พวกเราจะอาศัยท่ามกลางชนชาติทั้งหลายใต้ร่มเงาของเขา”21เอโดมเอ๋ย จงชื่นชมและยินดีเถิดเจ้าผู้อาศัยในดินแดนอูสถ้วยแห่งการลงโทษจะเวียนมาถึงเจ้าเช่นกันเจ้าจะเมาและเปลื้องผ้าตนเอง22ศิโยนเอ๋ย การลงโทษความผิดของเจ้าสิ้นสุดแล้วพระองค์จะไม่นำเจ้าไปเป็นเชลยอีกเอโดมเอ๋ย พระองค์จะมาลงโทษความผิดของเจ้าจะเปิดเผยบาปของเจ้า