ผู้วินิจฉัย14
1แซมสันลงไปทิมนาห์ และเห็นหญิงคนหนึ่งในทิมนาห์ซึ่งเป็นบุตรสาวชาวฟีลิสเตีย2เขากลับขึ้นมาบอกบิดามารดาว่า “ลูกเห็นหญิงชาวฟีลิสเตียคนหนึ่งที่ทิมนาห์ โปรดไปสู่ขอนางมาเป็นภรรยาให้ลูก”3บิดามารดาพูดกับเขาว่า “ไม่มีหญิงคนใดในหมู่บุตรสาวของพี่น้องร่วมชนชาติของเจ้า หรือในชนชาติของเราเลยหรือ เจ้าจึงต้องไปสู่ขอหญิงชาวฟีลิสเตียที่ไม่ได้เข้าสุหนัตมาเป็นภรรยา?”
แซมสันตอบบิดาว่า “โปรดไปสู่ขอนางมาเป็นภรรยาให้ลูก เพราะนางถูกใจลูก”4บิดามารดาไม่รู้ว่าสิ่งนี้มาจากพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ทรงหาโอกาสต่อสู้ชาวฟีลิสเตีย ในเวลานั้นชาวฟีลิสเตียปกครองอิสราเอลอยู่5แซมสันลงไปทิมนาห์กับบิดามารดา เมื่อมาถึงไร่องุ่นของทิมนาห์ ทันใดนั้นสิงโตหนุ่มตัวหนึ่งคำรามเข้าใส่เขา6พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ทรงเข้ามาทำงานในตัวเขาอย่างทรงพลัง เขาฉีกสิงโตด้วยมือเปล่าเหมือนฉีกลูกแพะ แต่ไม่ได้บอกบิดามารดาว่าทำอะไรลงไป7เขาลงไปพูดคุยกับหญิงนั้น และนางถูกใจแซมสัน8ต่อมาเมื่อเขากลับไปรับนาง เขาแวะไปดูซากสิงโต ก็พบว่ามีฝูงผึ้งกับน้ำผึ้งอยู่ในซากนั้น9เขาหยิบน้ำผึ้งใส่มือแล้วเดินกินไปเรื่อยๆ เมื่อมาถึงบิดามารดาก็แบ่งให้กิน แต่ไม่ได้บอกว่านำมาจากซากสิงโต10บิดาของเขาลงไปหาหญิงนั้น และแซมสันจัดงานเลี้ยงที่นั่นตามธรรมเนียมที่ชายหนุ่มทำกัน11เมื่อคนเหล่านั้นเห็นเขา ก็พาเพื่อนเจ้าบ่าวสามสิบคนมาอยู่ด้วย12แซมสันพูดกับพวกเขาว่า “ตอนนี้เราจะตั้งปริศนาให้พวกท่านทาย ถ้าพวกท่านหาคำตอบและบอกเราได้ภายในเจ็ดวันของงานเลี้ยง เราจะมอบเสื้อผ้าป่านสามสิบชุดกับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสามสิบชุดให้13แต่ถ้าตอบไม่ได้ พวกท่านต้องมอบเสื้อผ้าป่านสามสิบชุดกับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสามสิบชุดให้เรา”
พวกเขาตอบว่า “บอกปริศนามาให้เราฟังสิ”14เขาจึงกล่าวว่า“อาหารออกมาจากผู้กินความหวานออกมาจากผู้แข็งแรง”ผ่านไปสามวัน พวกเขายังไขปริศนาไม่ได้15ในวันที่เจ็ด พวกเขาพูดกับภรรยาของแซมสันว่า “จงล่อให้สามีบอกคำตอบแก่เรา มิฉะนั้นเราจะเผาเจ้ากับบ้านบิดาของเจ้า เจ้าเชิญเรามาที่นี่เพื่อทำให้เราหมดตัวใช่ไหม?”16ภรรยาของแซมสันร้องไห้ต่อหน้าเขาและพูดว่า “คุณเกลียดฉัน ไม่ได้รักฉันเลย คุณตั้งปริศนาให้คนในชนชาติของฉัน แต่ไม่บอกคำตอบแก่ฉัน”
เขาตอบว่า “ผมยังไม่ได้บอกบิดาหรือมารดา แล้วทำไมผมต้องบอกคุณ?”17นางร้องไห้ต่อหน้าเขาตลอดเจ็ดวันที่มีงานเลี้ยง ในวันที่เจ็ดเขายอมบอก เพราะนางรบเร้าอย่างหนัก แล้วนางก็นำคำตอบไปบอกคนในชนชาติของตน18ก่อนดวงอาทิตย์ตกในวันที่เจ็ด ชายชาวเมืองตอบเขาว่า “อะไรหวานกว่าน้ำผึ้ง? อะไรแข็งแรงกว่าสิงโต?”
เขาตอบว่า“ถ้าพวกเจ้าไม่ได้ใช้วัวสาวของเราไถนาก็คงไขปริศนาของเราไม่ได้”19พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ทรงเข้ามาทำงานในตัวเขาอย่างทรงพลัง เขาลงไปอัชเคโลน สังหารคนของพวกเขาสามสิบคน ริบสิ่งของแล้วนำเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนไปให้คนที่ตอบปริศนาได้ เขาโกรธจัดและกลับขึ้นไปบ้านบิดา20ส่วนภรรยาของแซมสันถูกยกให้เพื่อนเจ้าบ่าวซึ่งเป็นเพื่อนของเขา
แซมสันตอบบิดาว่า “โปรดไปสู่ขอนางมาเป็นภรรยาให้ลูก เพราะนางถูกใจลูก”4บิดามารดาไม่รู้ว่าสิ่งนี้มาจากพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ทรงหาโอกาสต่อสู้ชาวฟีลิสเตีย ในเวลานั้นชาวฟีลิสเตียปกครองอิสราเอลอยู่5แซมสันลงไปทิมนาห์กับบิดามารดา เมื่อมาถึงไร่องุ่นของทิมนาห์ ทันใดนั้นสิงโตหนุ่มตัวหนึ่งคำรามเข้าใส่เขา6พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ทรงเข้ามาทำงานในตัวเขาอย่างทรงพลัง เขาฉีกสิงโตด้วยมือเปล่าเหมือนฉีกลูกแพะ แต่ไม่ได้บอกบิดามารดาว่าทำอะไรลงไป7เขาลงไปพูดคุยกับหญิงนั้น และนางถูกใจแซมสัน8ต่อมาเมื่อเขากลับไปรับนาง เขาแวะไปดูซากสิงโต ก็พบว่ามีฝูงผึ้งกับน้ำผึ้งอยู่ในซากนั้น9เขาหยิบน้ำผึ้งใส่มือแล้วเดินกินไปเรื่อยๆ เมื่อมาถึงบิดามารดาก็แบ่งให้กิน แต่ไม่ได้บอกว่านำมาจากซากสิงโต10บิดาของเขาลงไปหาหญิงนั้น และแซมสันจัดงานเลี้ยงที่นั่นตามธรรมเนียมที่ชายหนุ่มทำกัน11เมื่อคนเหล่านั้นเห็นเขา ก็พาเพื่อนเจ้าบ่าวสามสิบคนมาอยู่ด้วย12แซมสันพูดกับพวกเขาว่า “ตอนนี้เราจะตั้งปริศนาให้พวกท่านทาย ถ้าพวกท่านหาคำตอบและบอกเราได้ภายในเจ็ดวันของงานเลี้ยง เราจะมอบเสื้อผ้าป่านสามสิบชุดกับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสามสิบชุดให้13แต่ถ้าตอบไม่ได้ พวกท่านต้องมอบเสื้อผ้าป่านสามสิบชุดกับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสามสิบชุดให้เรา”
พวกเขาตอบว่า “บอกปริศนามาให้เราฟังสิ”14เขาจึงกล่าวว่า“อาหารออกมาจากผู้กินความหวานออกมาจากผู้แข็งแรง”ผ่านไปสามวัน พวกเขายังไขปริศนาไม่ได้15ในวันที่เจ็ด พวกเขาพูดกับภรรยาของแซมสันว่า “จงล่อให้สามีบอกคำตอบแก่เรา มิฉะนั้นเราจะเผาเจ้ากับบ้านบิดาของเจ้า เจ้าเชิญเรามาที่นี่เพื่อทำให้เราหมดตัวใช่ไหม?”16ภรรยาของแซมสันร้องไห้ต่อหน้าเขาและพูดว่า “คุณเกลียดฉัน ไม่ได้รักฉันเลย คุณตั้งปริศนาให้คนในชนชาติของฉัน แต่ไม่บอกคำตอบแก่ฉัน”
เขาตอบว่า “ผมยังไม่ได้บอกบิดาหรือมารดา แล้วทำไมผมต้องบอกคุณ?”17นางร้องไห้ต่อหน้าเขาตลอดเจ็ดวันที่มีงานเลี้ยง ในวันที่เจ็ดเขายอมบอก เพราะนางรบเร้าอย่างหนัก แล้วนางก็นำคำตอบไปบอกคนในชนชาติของตน18ก่อนดวงอาทิตย์ตกในวันที่เจ็ด ชายชาวเมืองตอบเขาว่า “อะไรหวานกว่าน้ำผึ้ง? อะไรแข็งแรงกว่าสิงโต?”
เขาตอบว่า“ถ้าพวกเจ้าไม่ได้ใช้วัวสาวของเราไถนาก็คงไขปริศนาของเราไม่ได้”19พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ทรงเข้ามาทำงานในตัวเขาอย่างทรงพลัง เขาลงไปอัชเคโลน สังหารคนของพวกเขาสามสิบคน ริบสิ่งของแล้วนำเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนไปให้คนที่ตอบปริศนาได้ เขาโกรธจัดและกลับขึ้นไปบ้านบิดา20ส่วนภรรยาของแซมสันถูกยกให้เพื่อนเจ้าบ่าวซึ่งเป็นเพื่อนของเขา