โยบ31
1“ผมทำพันธสัญญากับตาของตัวเองแล้วจะมองหญิงสาวด้วยความใคร่ได้อย่างไร?2ส่วนที่ได้รับจากพระเจ้าเบื้องบนคืออะไรมรดกจากพระผู้ทรงฤทธิ์บนที่สูงคืออะไร?3ไม่ใช่ภัยพิบัติสำหรับคนไม่เที่ยงธรรมหรือและความพินาศสำหรับคนทำผิดหรือ?4พระองค์ไม่เห็นทางของผมหรือไม่นับทุกก้าวของผมหรือ?5“ถ้าผมเดินกับความเท็จเท้าผมรีบไปหาการหลอกลวง6(ขอให้ชั่งผมด้วยตาชั่งเที่ยงตรงเพื่อพระเจ้าจะรู้ความซื่อตรงของผม)7ถ้าก้าวผมหันออกจากทางถ้าใจเดินตามตาถ้ามีมลทินติดมือ8ก็ขอให้ผมหว่านแล้วคนอื่นกินขอให้ผลผลิตในนาถูกถอนทิ้ง9“ถ้าใจผมหลงใหลหญิงคนหนึ่งผมไปซุ่มรอหน้าประตูเพื่อนบ้าน10ก็ขอให้ภรรยาผมโม่ให้คนอื่นให้คนอื่นนอนกับเธอ11เพราะนั่นเป็นความผิดร้ายแรงเป็นความผิดที่ผู้ตัดสินต้องลงโทษ12เป็นไฟที่เผาจนพินาศจะถอนทรัพย์ที่เพิ่มพูนของผมทั้งหมด13“ถ้าผมดูหมิ่นข้อร้องทุกข์ของคนรับใช้ชายหรือคนรับใช้หญิงเมื่อพวกเขามีข้อพิพาทกับผม14แล้วผมจะทำอย่างไรเมื่อพระเจ้าลุกขึ้น?เมื่อพระองค์มาเยี่ยม ผมจะตอบอย่างไร?15ผู้สร้างผมในครรภ์ไม่ได้สร้างเขาด้วยหรือ?ไม่ใช่ผู้เดียวกันที่ปั้นเราในครรภ์หรือ?16“ถ้าผมกีดกันคนยากจนจากสิ่งที่เขาต้องการทำให้ตาของหญิงม่ายมืดดับ17หรือกินอาหารอยู่คนเดียวไม่ให้เด็กกำพร้าพ่อกินด้วย18(ไม่เลย ตั้งแต่ผมยังหนุ่ม เด็กกำพร้าพ่อเติบโตอยู่กับผมเหมือนอยู่กับพ่อผมนำทางหญิงม่ายมาตั้งแต่ออกจากครรภ์แม่ของผม)19ถ้าผมเห็นใครพินาศเพราะไม่มีเสื้อผ้าเห็นคนขัดสนไม่มีสิ่งปกคลุม20ถ้าใจเขาไม่ได้อวยพรผมถ้าเขาไม่ได้อุ่นด้วยขนแกะของผม21ถ้าผมยกมือต่อต้านเด็กกำพร้าพ่อเพราะเห็นว่ามีคนช่วยผมที่ประตูเมือง22ก็ขอให้ไหล่ผมหลุดจากสะบักให้แขนหักออกจากกระดูก23เพราะภัยจากพระเจ้าทำให้ผมหวาดกลัวเพราะความยิ่งใหญ่ของพระองค์ ผมจึงทำอะไรไม่ได้24“ถ้าผมตั้งความหวังไว้กับทองคำบอกทองบริสุทธิ์ว่า ‘เธอคือสิ่งที่ผมไว้วางใจ’25ถ้าผมยินดีเพราะมีทรัพย์มากเพราะมือหามาได้มากมาย26ถ้าผมมองดวงอาทิตย์เมื่อส่องแสงหรือดวงจันทร์ที่เคลื่อนไปอย่างงดงาม27แล้วใจแอบหลงใหลส่งจูบจากปากด้วยมือ28นี่ก็เป็นความผิดที่ผู้ตัดสินต้องลงโทษเพราะผมจะปฏิเสธพระเจ้าเบื้องบน29“ถ้าผมยินดีกับความพินาศของคนที่เกลียดผมยกตัวขึ้นเมื่อเขาพบสิ่งร้าย30(ผมไม่เคยยอมให้ปากทำบาปด้วยการสาปแช่งให้เขาตาย)31ถ้าคนในเต็นท์ผมไม่ได้พูดว่า‘ใครจะพบคนที่ไม่ได้กินเนื้อของเขาจนอิ่มบ้าง?’32(คนต่างถิ่นไม่ได้ค้างอยู่ตามถนนผมเปิดประตูรับคนเดินทาง)33ถ้าผมปิดบังการฝ่าฝืนเหมือนอาดัมซ่อนความผิดไว้ในใจ34เพราะกลัวคนมากมายหวาดกลัวความดูหมิ่นจากครอบครัวทั้งหลายจนเงียบและไม่ออกประตูไป—35ถ้ามีใครฟังผมก็คงดี!ดูสิ นี่คือลายมือชื่อของผม ขอพระผู้ทรงฤทธิ์ตอบผม!ขอให้ผู้กล่าวหาเขียนคำฟ้อง!36ผมจะแบกคำฟ้องนั้นไว้บนบ่าแน่จะผูกมันไว้กับตัวเหมือนมงกุฎ37ผมจะบอกจำนวนก้าวของผมแก่เขาเข้าไปหาเขาเหมือนเจ้าผู้ครองนคร38ถ้าที่ดินผมร้องกล่าวโทษผมร่องนาคร่ำครวญพร้อมกัน39ถ้าผมกินผลผลิตโดยไม่จ่ายเงินหรือทำให้เจ้าของที่ดินเสียชีวิต40ก็ขอให้หนามงอกแทนข้าวสาลีให้วัชพืชเหม็นงอกแทนข้าวบาร์เลย์”ถ้อยคำของโยบจบลงแล้ว