โยบ23
1โยบจึงตอบว่า2“แม้วันนี้ ผมก็ยังร้องทุกข์อย่างขัดขืนมือพระองค์ยังกดหนักทั้งที่ผมคร่ำครวญ3ถ้าผมรู้ว่าจะหาพระองค์ได้ที่ไหนก็คงดี!ถ้าไปถึงที่ประทับของพระองค์ได้4ผมจะเตรียมคดีต่อหน้าพระองค์ให้ปากผมเต็มด้วยข้อโต้แย้ง5จะได้รู้คำที่พระองค์ตอบเข้าใจสิ่งที่พระองค์บอก6พระองค์จะใช้อำนาจมหาศาลต่อสู้กับผมหรือ?ไม่ พระองค์จะฟังผม7ที่นั่นคนซื่อตรงจะโต้แย้งเหตุผลกับพระองค์ได้ผมจึงจะพ้นจากผู้ตัดสินตลอดไป8“ถ้าผมไปตะวันออก พระองค์ก็ไม่อยู่ไปตะวันตก ก็หาพระองค์ไม่พบ9พระองค์ทำงานทางเหนือ แต่ผมมองไม่เห็นพระองค์หันไปทางใต้ แต่ผมก็ไม่เห็นพระองค์แม้เพียงแวบเดียว10แต่พระองค์รู้ทางที่ผมเดินเมื่อทดสอบแล้ว ผมจะออกมาเหมือนทองคำ11เท้าผมยึดก้าวของพระองค์ไว้รักษาทางของพระองค์ ไม่หันออกไป12ผมไม่ถอยจากคำสั่งที่ริมฝีปากพระองค์พูดเก็บถ้อยคำจากปากพระองค์ไว้ยิ่งกว่าอาหารที่จำเป็น13แต่พระองค์ยืนอยู่ผู้เดียว ใครจะขัดขวางได้?พระองค์ปรารถนาสิ่งใด ก็ทำสิ่งนั้น14พระองค์ทำสิ่งที่กำหนดไว้ให้ผมและยังมีสิ่งเช่นนี้อีกมากอยู่กับพระองค์15ผมจึงหวาดกลัวเมื่ออยู่ต่อหน้าพระองค์พอคิดถึง ก็กลัวพระองค์16พระเจ้าทำให้ใจผมหมดแรงพระผู้ทรงฤทธิ์ทำให้ผมหวาดผวา17เพราะผมไม่ได้ถูกกำจัดก่อนความมืดมาพระองค์ไม่ได้ซ่อนความมืดทึบให้พ้นหน้าผม