โยบ14
1“มนุษย์ที่เกิดจากผู้หญิงมีชีวิตสั้นและเต็มไปด้วยความทุกข์2เขางอกงามเหมือนดอกไม้ แล้วถูกตัดผ่านไปเหมือนเงา ไม่ยั่งยืน3พระองค์ยังจะจับตาดูคนอย่างนี้นำข้าพเจ้าเข้าสู่การตัดสินกับพระองค์หรือ?4ใครจะทำให้สิ่งสะอาดออกมาจากสิ่งไม่สะอาดได้?ไม่มีใครเลย5ในเมื่อวันของเขาถูกกำหนดแล้วจำนวนเดือนของเขาอยู่กับพระองค์พระองค์กำหนดเขตที่เขาข้ามไม่ได้6ขอหันสายตาไปจากเขา ให้เขาได้พักจนทำงานในวันของตนเสร็จเหมือนลูกจ้าง7“ต้นไม้ยังมีความหวัง แม้ถูกตัดก็จะแตกหน่ออีกกิ่งอ่อนจะงอกไม่หยุด8แม้รากของมันแก่ในดินตอตายในพื้นดิน9พอได้กลิ่นน้ำก็จะแตกตาแตกกิ่งเหมือนต้นอ่อน10แต่มนุษย์ตายและล้มลงเมื่อคนสิ้นลมหายใจ เขาอยู่ที่ไหน?11น้ำเหือดจากทะเลแม่น้ำแห้งขอดไปฉันใด12มนุษย์ก็นอนลงและไม่ลุกฉันนั้นจนกว่าฟ้าสวรรค์จะไม่มีอีก พวกเขาจะไม่ตื่นไม่มีใครปลุกให้ตื่นจากหลับ13“ขอพระองค์ซ่อนข้าพเจ้าไว้ในเชโอล เก็บข้าพเจ้าไว้ลับๆ จนความโกรธของพระองค์ผ่านไปกำหนดเวลาให้ข้าพเจ้า แล้วระลึกถึงข้าพเจ้า!14ถ้ามนุษย์ตาย จะมีชีวิตอีกหรือ?ข้าพเจ้าจะคอยตลอดวันแห่งการต่อสู้จนถึงเวลาที่ได้รับการปล่อยตัว15พระองค์จะเรียก แล้วข้าพเจ้าจะตอบพระองค์จะปรารถนาผลงานจากมือพระองค์16แต่ตอนนี้พระองค์นับก้าวข้าพเจ้าพระองค์ไม่ได้เฝ้าดูบาปข้าพเจ้าหรือ?17การฝ่าฝืนของข้าพเจ้าถูกผนึกไว้ในถุงพระองค์มัดความผิดข้าพเจ้าไว้แน่น18“ภูเขาที่พังลงย่อมสูญสลายก้อนหินถูกเคลื่อนจากที่19น้ำกัดกร่อนหินกระแสน้ำชะฝุ่นดินไปพระองค์ก็ทำลายความหวังมนุษย์เช่นนั้น20พระองค์ชนะเขาตลอดไป แล้วเขาก็จากไปพระองค์เปลี่ยนใบหน้าเขาและส่งเขาจากไป21ลูกชายของเขามีเกียรติ เขาก็ไม่รู้พวกเขาตกต่ำ เขาก็ไม่รับรู้22แต่เนื้อของเขาเจ็บปวดใจภายในโศกเศร้า”