โยบ13
1“ตาผมเห็นทั้งหมดนี้หูผมได้ยินและเข้าใจ2สิ่งที่พวกคุณรู้ ผมก็รู้ผมไม่ได้ด้อยกว่าพวกคุณ3“ผมอยากพูดกับพระผู้ทรงฤทธิ์อยากโต้แย้งเหตุผลกับพระเจ้า4แต่พวกคุณแต่งเรื่องโกหกเป็นหมอที่ไร้ประโยชน์ทุกคน5ถ้าพวกคุณเงียบเสียให้สนิทก็คงดี!นั่นแหละจะเป็นปัญญาของพวกคุณ6ฟังเหตุผลของผมฟังคำแก้ต่างจากปากผม7พวกคุณจะพูดอย่างไม่เที่ยงธรรมเพื่อพระเจ้าหรือจะพูดหลอกลวงเพื่อพระองค์หรือ?8พวกคุณจะลำเอียงเข้าข้างพระองค์หรือ?จะต่อสู้คดีแทนพระเจ้าหรือ?9ถ้าพระองค์ตรวจสอบพวกคุณ จะดีหรือ?พวกคุณจะหลอกพระองค์เหมือนหลอกมนุษย์หรือ?10พระองค์จะตำหนิพวกคุณแน่ถ้าพวกคุณแอบลำเอียง11ความยิ่งใหญ่ของพระองค์จะไม่ทำให้พวกคุณกลัวหรือความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์จะไม่ตกลงบนพวกคุณหรือ?12คำคมอันน่าจดจำของพวกคุณเป็นเพียงสุภาษิตที่เหมือนขี้เถ้าข้อแก้ต่างของพวกคุณเป็นเหมือนดินเหนียว13“เงียบเถอะ!ปล่อยให้ผมพูดอะไรจะเกิดก็ให้เกิด14ทำไมผมจึงต้องคาบเนื้อของตัวเองไว้ระหว่างฟันและถือชีวิตไว้ในมือ?15ดูสิ พระองค์จะฆ่าผมผมไม่มีความหวังแต่ผมก็จะยืนยันทางของผมต่อหน้าพระองค์16สิ่งนี้จะเป็นทางรอดของผมด้วยเพราะคนไม่ยำเกรงพระเจ้าจะไม่มาอยู่ต่อหน้าพระองค์17ตั้งใจฟังคำพูดผมให้คำแถลงของผมเข้าหูพวกคุณ18ดูสิ ผมเตรียมคดีไว้พร้อมแล้วรู้ว่าผมเป็นฝ่ายถูก19ใครจะต่อสู้คดีกับผม?ถ้ามี ผมก็จะเงียบและสิ้นลมหายใจ20“ขอพระองค์อย่าทำสองสิ่งนี้แก่ข้าพเจ้าแล้วข้าพเจ้าจะไม่หลบหน้าพระองค์21ขอถอนมือไปให้ไกลจากข้าพเจ้าอย่าให้ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าหวาดกลัว22แล้วพระองค์เรียกมา ข้าพเจ้าจะตอบหรือให้ข้าพเจ้าพูด แล้วพระองค์ตอบ23ข้าพเจ้ามีความผิดและบาปมากเท่าไร?โปรดให้ข้าพเจ้ารู้การฝ่าฝืนและบาปของตน24ทำไมพระองค์ซ่อนหน้าและถือว่าข้าพเจ้าเป็นศัตรู?25พระองค์จะรังควานใบไม้ที่ลมพัดไปหรือ?จะไล่ตามฟางแห้งหรือ?26พระองค์เขียนเรื่องขมขื่นไว้ปรักปรำข้าพเจ้าให้ข้าพเจ้ารับความผิดในวัยหนุ่มเป็นมรดก27พระองค์ใส่เท้าข้าพเจ้าไว้ในขื่อจองจำจับตาดูทุกทางที่ข้าพเจ้าไปกำหนดเขตให้ฝ่าเท้าข้าพเจ้า28ทั้งที่ข้าพเจ้ากำลังผุพังเหมือนของเน่าเหมือนเสื้อผ้าที่มอดกิน