โยบ10
1“ใจผมเหนื่อยหน่ายชีวิตนี้ผมจะปล่อยคำร้องทุกข์ออกมาเต็มที่จะพูดด้วยความขมขื่นในใจ2ผมจะบอกพระเจ้าว่า ‘อย่าตัดสินว่าข้าพเจ้าผิดโปรดบอกว่าทำไมพระองค์จึงต่อสู้กับข้าพเจ้า3พระองค์เห็นดีหรือที่จะกดขี่ดูหมิ่นผลงานจากมือพระองค์เองและยิ้มให้แผนของคนชั่ว?4พระองค์มีดวงตาที่เป็นเนื้อหนังหรือ?มองเห็นเหมือนมนุษย์หรือ?5วันเวลาของพระองค์เหมือนของผู้ต้องตายหรือปีของพระองค์เหมือนปีของมนุษย์หรือ6จึงสอบสวนความผิดข้าพเจ้าและค้นหาบาปข้าพเจ้า?7ทั้งที่พระองค์รู้ว่าข้าพเจ้าไม่ใช่คนชั่วก็ไม่มีใครช่วยข้าพเจ้าให้พ้นมือพระองค์ได้8“‘มือพระองค์ขึ้นรูปและสร้างข้าพเจ้าทั้งตัวแต่พระองค์กลับทำลายข้าพเจ้า9ขอระลึกว่า พระองค์ปั้นข้าพเจ้าเหมือนดินเหนียวจะให้ข้าพเจ้ากลับเป็นฝุ่นอีกหรือ?10พระองค์ไม่ได้เทข้าพเจ้าออกมาเหมือนน้ำนมทำให้จับตัวเหมือนเนยแข็งหรือ?11พระองค์หุ้มข้าพเจ้าด้วยหนังและเนื้อสานข้าพเจ้าเข้าด้วยกันด้วยกระดูกและเอ็น12พระองค์ให้ชีวิตและความรักเมตตาแก่ข้าพเจ้าการดูแลของพระองค์รักษาวิญญาณข้าพเจ้าไว้13แต่พระองค์ซ่อนสิ่งเหล่านี้ไว้ในใจข้าพเจ้ารู้ว่าพระองค์คิดเช่นนี้14ถ้าข้าพเจ้าทำบาป พระองค์จะจับตาดูจะไม่ยกโทษความผิดให้ข้าพเจ้า15ถ้าข้าพเจ้าชั่วร้าย ข้าพเจ้าก็วิบัติแม้ข้าพเจ้าเที่ยงธรรม ก็ยังเงยหน้าไม่ได้เพราะเต็มไปด้วยความอับอายและตระหนักถึงความทุกข์ของตน16ถ้าข้าพเจ้าเชิดหน้า พระองค์ก็ล่าข้าพเจ้าเหมือนสิงโตแสดงอำนาจต่อข้าพเจ้าอีกครั้ง17พระองค์นำพยานมาปรักปรำข้าพเจ้าใหม่เพิ่มความโกรธต่อข้าพเจ้ามีแต่การผลัดเปลี่ยนและสงครามอยู่กับข้าพเจ้า18“‘แล้วทำไมพระองค์ให้ข้าพเจ้าออกจากครรภ์?ข้าพเจ้าอยากสิ้นลมหายใจไปโดยไม่มีตาใดเห็น19คงเป็นเหมือนไม่เคยมีตัวตนถูกนำจากครรภ์ไปสู่หลุมศพ20วันเวลาข้าพเจ้าเหลือเพียงน้อยนิดไม่ใช่หรือ?หยุดเถิด!ปล่อยข้าพเจ้าไว้ตามลำพัง ให้ได้รับความปลอบใจสักนิด21ก่อนจะไปยังที่ที่กลับมาไม่ได้สู่ดินแดนแห่งความมืดและเงาแห่งความตาย22ดินแดนที่มืดเหมือนเที่ยงคืนดินแดนแห่งเงาความตายไร้แบบแผนใดๆที่แม้แต่แสงก็เหมือนเที่ยงคืน’”