เยเรมีย์51
1พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้“จงฟัง เราจะให้ลมทำลายลุกขึ้นต่อสู้กับบาบิโลนและผู้คนที่อาศัยอยู่ในเลบคามัย2เราจะส่งคนต่างถิ่นมาบาบิโลน พวกเขาจะฝัดเธอจะทำให้ดินแดนของเธอว่างเปล่าเพราะในวันทุกข์ยาก พวกเขาจะต่อสู้กับเธอรอบด้าน3ให้พลธนูน้าวธนูใส่คนที่น้าวธนูและคนที่ลุกขึ้นในเสื้อเกราะถักด้วยอย่าไว้ชีวิตชายหนุ่มของเธอ!ทำลายกองทัพทั้งหมดของเธออย่างสิ้นเชิง!4พวกเขาจะล้มลงถูกฆ่าในดินแดนของชาวเคลเดียถูกแทงทะลุตามถนนของเธอ5เพราะอิสราเอลและยูดาห์ไม่ถูกพระเจ้าของเขาทอดทิ้งคือพระยาห์เวห์แห่งกองทัพแม้ดินแดนของพวกเขาเต็มไปด้วยความผิดต่อองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล6“จงหนีออกจากท่ามกลางบาบิโลน!แต่ละคนจงเอาชีวิตรอด!อย่าถูกกำจัดไปในความผิดของเธอเพราะนี่คือเวลาแห่งการแก้แค้นของพระยาห์เวห์พระองค์จะตอบแทนเธอ7บาบิโลนเป็นถ้วยทองในมือพระยาห์เวห์ที่ทำให้ทั้งแผ่นดินเมาชนชาติทั้งหลายดื่มเหล้าองุ่นของเธอชนชาติทั้งหลายจึงเสียสติ8บาบิโลนล้มลงและถูกทำลายทันที!จงคร่ำครวญให้เธอ!เอายาสมานแผลมารักษาความเจ็บปวดของเธอบางทีเธออาจหาย9“พวกเราจะรักษาบาบิโลนให้หายแต่เธอไม่หายจงทิ้งเธอให้พวกเราแต่ละคนกลับดินแดนของตนเพราะการพิพากษาเธอไปถึงสวรรค์สูงขึ้นถึงท้องฟ้า10‘พระยาห์เวห์นำความเที่ยงธรรมของพวกเราออกมาแล้วมาเถอะ ให้พวกเราประกาศในศิโยนถึงงานของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา’11“จงลับลูกธนู!ถือโล่ให้มั่น!พระยาห์เวห์ปลุกเร้าจิตใจของกษัตริย์ชาวมีเดียเพราะพระองค์ตั้งใจต่อต้านบาบิโลนเพื่อทำลายเมืองนั้นเพราะนี่คือการแก้แค้นของพระยาห์เวห์การแก้แค้นให้พระนิเวศของพระองค์12จงชูธงต่อสู้กับกำแพงบาบิโลน!ให้การเฝ้ายามเข้มแข็ง!ตั้งคนเฝ้ายามเตรียมที่ซุ่มโจมตีเพราะพระยาห์เวห์ทั้งตั้งใจและทำแล้วตามที่พระองค์กล่าวถึงผู้คนที่อาศัยในบาบิโลน13เจ้าผู้อาศัยอยู่ริมแหล่งน้ำมากมาย มีทรัพย์สมบัติอุดมจุดจบของเจ้ามาถึงแล้ว ขีดสุดของความโลภของเจ้า14พระยาห์เวห์แห่งกองทัพสาบานด้วยตัวพระองค์เองว่า‘เราจะให้คนเต็มเจ้าแน่เหมือนตั๊กแตนพวกเขาจะโห่ร้องต่อสู้กับเจ้า’15“พระองค์สร้างแผ่นดินด้วยกำลังของพระองค์ตั้งโลกให้มั่นด้วยปัญญาของพระองค์ขึงฟ้าสวรรค์ด้วยความเข้าใจของพระองค์16เมื่อพระองค์เปล่งเสียงน้ำในฟ้าสวรรค์คำรามพระองค์ทำให้ไอน้ำลอยขึ้นจากสุดปลายแผ่นดินทำให้มีสายฟ้าสำหรับฝนและนำลมออกจากคลังของพระองค์17“ทุกคนกลายเป็นคนโง่ ไม่มีความรู้ช่างทองทุกคนผิดหวังเพราะรูปเคารพของตนเพราะรูปหล่อของเขาเป็นสิ่งเท็จไม่มีลมหายใจในนั้น18พวกมันไร้ค่าเป็นงานลวงตาเมื่อถึงเวลาลงโทษ พวกมันจะพินาศ19ผู้เป็นส่วนของยาโคบไม่เหมือนสิ่งเหล่านี้เพราะพระองค์สร้างทุกสิ่งรวมทั้งเผ่าที่เป็นมรดกของพระองค์พระองค์มีนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ20“เจ้าเป็นขวานรบและอาวุธสงครามของเราเราจะใช้เจ้าทุบชนชาติทั้งหลายให้แตกเป็นชิ้น ๆเราจะใช้เจ้าทำลายอาณาจักร21เราจะใช้เจ้าทุบให้แตกเป็นชิ้น ๆทั้งม้าและคนขี่22เราจะใช้เจ้าทุบให้แตกเป็นชิ้น ๆทั้งรถรบและคนที่นั่งในนั้นเราจะใช้เจ้าทุบให้แตกเป็นชิ้น ๆทั้งผู้ชายและผู้หญิงเราจะใช้เจ้าทุบให้แตกเป็นชิ้น ๆทั้งคนแก่และคนเยาว์วัยเราจะใช้เจ้าทุบให้แตกเป็นชิ้น ๆทั้งชายหนุ่มและสาวพรหมจารี23เราจะใช้เจ้าทุบให้แตกเป็นชิ้น ๆทั้งผู้เลี้ยงแกะและฝูงของเขาเราจะใช้เจ้าทุบให้แตกเป็นชิ้น ๆทั้งชาวนาและแอกของเขาเราจะใช้เจ้าทุบให้แตกเป็นชิ้น ๆทั้งผู้ปกครองและผู้แทน24“เราจะตอบแทนบาบิโลนและทุกคนที่อาศัยในเคลเดีย ตามความชั่วทั้งหมดที่พวกเขาทำในศิโยนต่อหน้าพวกเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว25“จงฟัง เราต่อต้านเจ้า ภูเขาผู้ทำลาย” พระยาห์เวห์กล่าว“ผู้ทำลายทั้งแผ่นดินเราจะยื่นมือมาต่อสู้กับเจ้ากลิ้งเจ้าลงจากหินผาและทำให้เจ้าเป็นภูเขาที่ถูกเผา26พวกเขาจะไม่เอาหินมุมจากเจ้าหรือหินสำหรับวางรากฐานแต่เจ้าจะรกร้างตลอดไป” พระยาห์เวห์กล่าว27“จงชูธงในดินแดน!เป่าแตรท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย!เตรียมชนชาติทั้งหลายต่อสู้กับเธอ!เรียกอาณาจักรอารารัต มินนี และอัชเคนัส มารวมกันต่อสู้กับเธอ!ตั้งแม่ทัพต่อสู้กับเธอ!ให้ม้ายกขึ้นมาเหมือนตั๊กแตนเป็นฝูง!28เตรียมชนชาติทั้งหลายต่อสู้กับเธอทั้งกษัตริย์ชาวมีเดีย ผู้ปกครอง ผู้แทนทั้งหมด และดินแดนทั้งหมดที่อยู่ใต้อำนาจของพวกเขา!29แผ่นดินสั่นและเจ็บปวดเพราะสิ่งที่พระยาห์เวห์ตั้งใจทำต่อบาบิโลนตั้งมั่นเพื่อทำให้ดินแดนบาบิโลนรกร้างไม่มีคนอาศัย30นักรบผู้เก่งกล้าของบาบิโลนหยุดต่อสู้อยู่ในป้อมปราการของตนกำลังของพวกเขาหมดไปพวกเขากลายเป็นเหมือนผู้หญิงที่อยู่ของเธอถูกจุดไฟดาลของเธอถูกหัก31คนวิ่งส่งข่าวคนหนึ่งจะวิ่งไปพบอีกคนผู้ส่งสารคนหนึ่งจะไปพบอีกคนเพื่อแจ้งกษัตริย์บาบิโลนว่าเมืองของเขาถูกยึดทุกด้านแล้ว32ทางข้ามถูกยึดพวกเขาเผาต้นอ้อด้วยไฟนักรบหวาดกลัว”33เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้“ธิดาแห่งบาบิโลนเป็นเหมือนลานนวดข้าวในเวลาที่ถูกย่ำอีกเพียงไม่นาน เวลาเก็บเกี่ยวของเธอจะมาถึง”34“เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน กลืนกินฉันแล้วเขาบดขยี้ฉันทำให้ฉันเป็นภาชนะว่างเปล่าเขากลืนฉันเหมือนสัตว์ประหลาดเขาเอาอาหารเลิศรสของฉันใส่ปากของตนจนเต็มแล้วทิ้งฉัน35ขอให้ความรุนแรงที่ทำต่อฉันและเนื้อหนังของฉันตกแก่บาบิโลน!”ผู้อาศัยในศิโยนจะกล่าว และ“ขอให้เลือดของฉันตกแก่ผู้คนที่อาศัยในเคลเดีย!”เยรูซาเล็มจะกล่าว36ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงกล่าวดังนี้“จงฟัง เราจะสู้คดีให้เจ้าและแก้แค้นให้เจ้าเราจะทำให้ทะเลของเธอแห้งและทำให้น้ำพุของเธอแห้งไป37บาบิโลนจะกลายเป็นกองซากเป็นที่อยู่ของหมาจิ้งจอกเป็นที่น่าตกตะลึงและเป็นที่เย้ยหยันไม่มีคนอาศัย38พวกเขาจะคำรามด้วยกันเหมือนสิงโตหนุ่มจะส่งเสียงขู่เหมือนลูกสิงโต39เมื่อพวกเขาร้อนรุ่ม เราจะจัดงานเลี้ยงให้จะทำให้พวกเขาเมาเพื่อพวกเขาจะรื่นเริงและหลับตลอดไปไม่ตื่นขึ้น” พระยาห์เวห์กล่าว40“เราจะนำพวกเขาลงไปเหมือนลูกแกะสู่การสังหารเหมือนแกะตัวผู้พร้อมกับแพะตัวผู้41“เชชัคถูกยึดเสียแล้ว!ผู้ที่ทั้งแผ่นดินสรรเสริญถูกจับเสียแล้ว!บาบิโลนกลายเป็นที่รกร้างท่ามกลางชนชาติทั้งหลายเสียแล้ว!42ทะเลเอ่อขึ้นท่วมบาบิโลนเธอถูกคลื่นมากมายปกคลุม43เมืองของเธอรกร้างเป็นดินแดนแห้งแล้งและทะเลทรายดินแดนที่ไม่มีใครอาศัยไม่มีมนุษย์คนใดผ่านไป44เราจะพิพากษาเบลในบาบิโลนจะนำสิ่งที่เขากลืนออกจากปากเขาชนชาติทั้งหลายจะไม่หลั่งไหลไปหาเขาอีกจริงทีเดียว กำแพงบาบิโลนจะล้ม45“ประชาชนของเรา จงออกจากท่ามกลางเธอแต่ละคนจงเอาชีวิตรอดจากความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์46อย่าให้ใจพวกเจ้าอ่อนล้าอย่ากลัวข่าวที่จะได้ยินในดินแดนเพราะปีหนึ่งจะมีข่าวมาหลังจากนั้นอีกปีหนึ่งจะมีข่าวมาและมีความรุนแรงในดินแดนผู้ปกครองต่อสู้กับผู้ปกครอง47ดังนั้นจงฟัง วันเวลานั้นกำลังมาถึง เราจะพิพากษารูปแกะสลักของบาบิโลนดินแดนทั้งหมดของเธอจะสับสนผู้ถูกฆ่าทั้งหมดจะล้มลงท่ามกลางเธอ48แล้วฟ้าสวรรค์และแผ่นดินและทุกสิ่งที่อยู่ในนั้นจะร้องเพลงด้วยความยินดีเหนือบาบิโลนเพราะผู้ทำลายจะมาหาเธอจากทางเหนือ” พระยาห์เวห์กล่าว49“บาบิโลนทำให้ผู้ถูกฆ่าของอิสราเอลล้มลงอย่างไรผู้ถูกฆ่าจากทั้งดินแดนจะล้มลงที่บาบิโลนอย่างนั้น50พวกเจ้าที่รอดจากดาบ จงไป!อย่ายืนนิ่ง!จงระลึกถึงพระยาห์เวห์จากที่ห่างไกลและให้เยรูซาเล็มเข้ามาในความคิดของพวกเจ้า”51“พวกเราสับสนเพราะได้ยินคำดูหมิ่นความอับอายคลุมหน้าพวกเราเพราะคนต่างถิ่นเข้ามาในสถานบริสุทธิ์ของพระนิเวศของพระยาห์เวห์”52“ดังนั้นจงฟัง วันเวลานั้นกำลังมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว“เราจะพิพากษารูปแกะสลักของเธอคนบาดเจ็บจะคร่ำครวญทั่วทั้งดินแดน53แม้บาบิโลนขึ้นไปถึงท้องฟ้าแม้เธอสร้างป้อมบนที่สูงอันแข็งแรงของตนผู้ทำลายก็จะมาหาเธอจากเรา” พระยาห์เวห์กล่าว54“เสียงร้องมาจากบาบิโลนและเสียงความพินาศใหญ่หลวงมาจากดินแดนของชาวเคลเดีย!55เพราะพระยาห์เวห์ทำให้บาบิโลนรกร้างทำลายเสียงดังของเธอให้หมดไป!คลื่นของพวกเขาคำรามเหมือนน้ำมากมายได้ยินเสียงกึกก้องของพวกเขา56เพราะผู้ทำลายมาหาเธอแล้วมาหาบาบิโลนนักรบผู้เก่งกล้าของเธอถูกจับธนูของพวกเขาถูกหักเป็นชิ้น ๆเพราะพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าแห่งการตอบแทนพระองค์จะตอบแทนแน่57เราจะทำให้ขุนนางและคนมีปัญญาของเธอผู้ปกครอง ผู้แทน และนักรบผู้เก่งกล้าของเธอเมาพวกเขาจะหลับตลอดไปไม่ตื่นขึ้น”กษัตริย์ผู้มีนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว58พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวดังนี้“กำแพงกว้างของบาบิโลนจะถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงประตูสูงของเธอจะถูกเผาด้วยไฟประชาชนทั้งหลายจะทำงานเพื่อความว่างเปล่าชนชาติทั้งหลายทำงานเพื่อไฟแล้วพวกเขาจะเหนื่อยล้า”59คำที่เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะสั่งเสไรยาห์ บุตรเนริยาห์ บุตรมาห์เสอาห์ เมื่อเขาไปบาบิโลนกับเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ในปีที่สี่แห่งรัชกาล เสไรยาห์เป็นหัวหน้าฝ่ายจัดเสบียง60เยเรมีย์เขียนภัยร้ายทั้งหมดที่จะมาสู่บาบิโลนไว้ในหนังสือ คือถ้อยคำทั้งหมดนี้ที่เขียนเกี่ยวกับบาบิโลน61เยเรมีย์บอกเสไรยาห์ว่า “เมื่อท่านไปถึงบาบิโลน จงแน่ใจว่าได้อ่านถ้อยคำทั้งหมดนี้62แล้วกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์ พระองค์กล่าวถึงที่นี่ว่าจะกำจัดมัน จนไม่มีใครอาศัยอยู่ ทั้งคนและสัตว์ แต่จะรกร้างตลอดไป’63เมื่อท่านอ่านหนังสือนี้จบแล้ว จงผูกหินเข้ากับหนังสือ โยนลงกลางแม่น้ำยูเฟรทีส64แล้วกล่าวว่า ‘บาบิโลนจะจมอย่างนี้ จะไม่ขึ้นมาอีก เพราะภัยร้ายที่เราจะนำมาสู่เธอ และพวกเขาจะเหนื่อยล้า’”
ถ้อยคำของเยเรมีย์จบลงเพียงนี้
ถ้อยคำของเยเรมีย์จบลงเพียงนี้