เยเรมีย์50
1คำที่พระยาห์เวห์กล่าวเกี่ยวกับบาบิโลนและดินแดนของชาวเคลเดีย ผ่านเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ2“จงประกาศท่ามกลางชนชาติทั้งหลายและแจ้งให้รู้จงชูธงขึ้นแจ้งให้รู้ อย่าปิดบังบอกว่า ‘บาบิโลนถูกยึดแล้วเบลผิดหวังเมโรดัคหวาดหวั่น!รูปเคารพของเธอผิดหวังเทวรูปของเธอหวาดหวั่น’3เพราะชนชาติหนึ่งยกมาจากทางเหนือต่อสู้กับเธอจะทำให้ดินแดนของเธอรกร้างไม่มีใครอาศัยอยู่พวกเขาหนีแล้วจากไปแล้วทั้งคนและสัตว์4“ในวันเวลานั้น” พระยาห์เวห์กล่าว“ชาวอิสราเอลจะมาพร้อมกับชาวยูดาห์พวกเขาจะเดินทางมาพร้อมกับน้ำตาและแสวงหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเขา5พวกเขาจะถามทางไปศิโยน หันหน้าไปทางนั้นพูดว่า ‘มาเถอะ จงผูกพันกับพระยาห์เวห์ด้วยพันธสัญญาที่คงอยู่ตลอดไปและจะไม่ถูกลืม’6ประชาชนของเราเป็นแกะหลงทางผู้เลี้ยงของพวกเขาทำให้พวกเขาหลงพวกเขาพาฝูงแกะหันเหไปบนภูเขาฝูงแกะเดินจากภูเขาไปเนินเขาลืมที่พักของตน7ทุกคนที่พบพวกเขาก็กลืนกินพวกเขาศัตรูของพวกเขาพูดว่า ‘พวกเราไม่มีความผิดเพราะพวกเขาทำบาปต่อพระยาห์เวห์ที่อยู่แห่งความเที่ยงธรรมคือพระยาห์เวห์ ความหวังของบรรพบุรุษพวกเขา’8“จงหนีออกจากท่ามกลางบาบิโลน!ออกจากดินแดนของชาวเคลเดียเป็นเหมือนแพะตัวผู้ที่นำหน้าฝูง9เพราะดูเถิด เราจะปลุกเร้าและให้กองกำลังของชนชาติใหญ่ ๆ จากดินแดนทางเหนือยกมาต่อสู้กับบาบิโลนพวกเขาจะจัดทัพต่อสู้กับเธอเธอจะถูกยึดจากทางนั้นลูกธนูของพวกเขาจะเหมือนของนักรบผู้ชำนาญไม่มีลูกใดกลับมาอย่างไร้ผล10เคลเดียจะเป็นเหยื่อทุกคนที่ล่าเธอเป็นเหยื่อจะอิ่มใจ” พระยาห์เวห์กล่าว11“เพราะพวกเจ้าดีใจเพราะพวกเจ้ารื่นเริงพวกเจ้าที่ปล้นมรดกของเราเพราะพวกเจ้าคึกคะนองเหมือนวัวสาวที่นวดข้าวและร้องฮี้เหมือนม้าที่แข็งแกร่ง12แม่ของพวกเจ้าจะผิดหวังอย่างสิ้นเชิงผู้ที่ให้กำเนิดพวกเจ้าจะสับสนดูเถิด เธอจะต่ำต้อยที่สุดในหมู่ชนชาติทั้งหลายเป็นถิ่นกันดาร ดินแดนแห้งแล้ง และทะเลทราย13เพราะความโกรธของพระยาห์เวห์ เธอจะไม่มีคนอาศัยจะรกร้างทั้งหมดทุกคนที่ผ่านบาบิโลนจะตกตะลึงและส่งเสียงเย้ยหยันต่อภัยพิบัติทั้งหมดของเธอ14จงจัดทัพต่อสู้กับบาบิโลนรอบด้านทุกคนที่น้าวธนูจงยิงเธออย่าเสียดายลูกธนูเพราะเธอทำบาปต่อพระยาห์เวห์15จงโห่ร้องต่อสู้กับเธอรอบด้านเธอยอมจำนนแล้วป้อมของเธอล้มแล้วกำแพงของเธอถูกทลายลงเพราะนี่คือการแก้แค้นของพระยาห์เวห์จงแก้แค้นเธอเธอทำอย่างไร จงทำกับเธออย่างนั้น16จงกำจัดคนหว่านออกจากบาบิโลนและคนที่ใช้เคียวในฤดูเก็บเกี่ยวเพราะกลัวดาบที่กดขี่แต่ละคนจะกลับไปหาชนชาติของตนแต่ละคนจะหนีไปดินแดนของตน17“อิสราเอลเป็นแกะที่ถูกล่าสิงโตขับไล่เขาไปก่อนอื่น กษัตริย์อัสซีเรียกลืนกินเขาและในที่สุด เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ทำกระดูกของเขาแตก”18ดังนั้นพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล จึงกล่าวดังนี้“จงฟัง เราจะลงโทษกษัตริย์บาบิโลนและดินแดนของเขาอย่างที่เราลงโทษกษัตริย์อัสซีเรีย19เราจะนำอิสราเอลกลับไปทุ่งหญ้าของเขาเขาจะกินหญ้าบนคาร์เมลและบาชานจิตใจของเขาจะอิ่มเอมบนเนินเขาเอฟราอิมและในกิเลอาด20ในวันเวลานั้น” พระยาห์เวห์กล่าว“จะมีการค้นหาความผิดของอิสราเอลแต่จะไม่มีจะมีการค้นหาบาปของยูดาห์ด้วยแต่จะไม่พบเพราะเราจะให้อภัยผู้ที่เราเหลือไว้21“จงยกไปต่อสู้กับดินแดนเมราธาอิมต่อสู้กับดินแดนนั้น และผู้คนที่อาศัยในเปโขดจงไล่ฆ่าและทำลายพวกเขาอย่างสิ้นเชิง” พระยาห์เวห์กล่าว“จงทำตามทุกสิ่งที่เราสั่งเจ้า22มีเสียงรบในดินแดนและเสียงความพินาศใหญ่หลวง23ค้อนของทั้งแผ่นดินถูกตัดและหักเสียแล้ว!บาบิโลนกลายเป็นที่รกร้างท่ามกลางชนชาติทั้งหลายเสียแล้ว!24เราวางบ่วงไว้ให้เจ้าบาบิโลน เจ้าเองก็ถูกจับโดยไม่รู้ตัวมีคนพบเจ้าและจับเจ้าไว้ด้วยเพราะเจ้าต่อสู้กับพระยาห์เวห์25พระยาห์เวห์เปิดคลังอาวุธของพระองค์นำอาวุธแห่งความขุ่นเคืองออกมาเพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ แห่งกองทัพ มีงานต้องทำในดินแดนของชาวเคลเดีย26จงมาต่อสู้กับเธอจากชายแดนที่ไกลที่สุดเปิดคลังของเธอกองเธอขึ้นเป็นกอง ๆทำลายเธออย่างสิ้นเชิงอย่าให้มีอะไรของเธอเหลืออยู่27จงฆ่าวัวตัวผู้ทั้งหมดของเธอให้พวกมันลงไปสู่การสังหารวิบัติแก่พวกมัน! เพราะวันของพวกมันมาถึงแล้วเวลาที่พวกมันจะถูกลงโทษ28จงฟังผู้ที่หนีรอดจากดินแดนบาบิโลนเพื่อประกาศในศิโยนถึงการแก้แค้นของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเราการแก้แค้นให้พระนิเวศของพระองค์29“จงเรียกพลธนูมารวมกันต่อสู้กับบาบิโลนทุกคนที่น้าวธนูตั้งค่ายต่อสู้กับเธอรอบด้านอย่าให้อะไรของเธอรอดไปตอบแทนเธอตามการกระทำทุกสิ่งที่เธอทำ จงทำกับเธออย่างนั้นเพราะเธอหยิ่งต่อพระยาห์เวห์ต่อองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล30ดังนั้นชายหนุ่มของเธอจะล้มลงตามถนนนักรบทั้งหมดของเธอจะถูกทำให้เงียบในวันนั้น” พระยาห์เวห์กล่าว31“จงฟัง เราต่อต้านเจ้า ผู้หยิ่งยโส” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว“เพราะวันของเจ้ามาถึงแล้วเวลาที่เราจะมาลงโทษเจ้า32ผู้หยิ่งยโสจะสะดุดล้มไม่มีใครช่วยเขาลุกขึ้นเราจะจุดไฟในเมืองของเขาไฟจะเผาผลาญทุกคนรอบเขา”33พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “ชาวอิสราเอลและชาวยูดาห์ถูกกดขี่ด้วยกันทุกคนที่จับพวกเขาเป็นเชลยยึดพวกเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย34ผู้ไถ่พวกเขาแข็งแกร่งพระองค์มีนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพพระองค์จะสู้คดีให้พวกเขาอย่างเต็มที่เพื่อให้แผ่นดินได้พักและทำให้ผู้คนที่อาศัยในบาบิโลนไม่สงบ35“ดาบอยู่เหนือชาวเคลเดีย” พระยาห์เวห์กล่าว“เหนือผู้คนที่อาศัยในบาบิโลนเหนือขุนนางของเธอและเหนือคนมีปัญญาของเธอ36ดาบอยู่เหนือคนโอ้อวดพวกเขาจะกลายเป็นคนโง่ดาบอยู่เหนือนักรบผู้เก่งกล้าของเธอพวกเขาจะหวาดหวั่น37ดาบอยู่เหนือม้าของพวกเขาเหนือรถรบและเหนือผู้คนต่างเชื้อชาติทั้งหมดที่อยู่ท่ามกลางเธอพวกเขาจะเป็นเหมือนผู้หญิงดาบอยู่เหนือทรัพย์สมบัติของเธอทรัพย์เหล่านั้นจะถูกปล้น38ความแห้งแล้งอยู่เหนือแหล่งน้ำของเธอน้ำจะแห้งไปเพราะนี่เป็นดินแดนแห่งรูปแกะสลักพวกเขาคลั่งไคล้เทวรูป39ดังนั้นสัตว์ป่าในทะเลทรายกับหมาป่าจะอยู่ที่นั่นนกกระจอกเทศจะอยู่ในนั้นจะไม่มีคนอาศัยอีกตลอดไปไม่มีคนอยู่ตลอดทุกชั่วอายุ40เหมือนเมื่อพระเจ้าโค่นโสโดม โกโมราห์ และเมืองข้างเคียงลง” พระยาห์เวห์กล่าว“จะไม่มีใครอาศัยอยู่ที่นั่นเช่นกันจะไม่มีมนุษย์คนใดอยู่ในนั้น41“ดูเถิด ชนชาติหนึ่งมาจากทางเหนือชนชาติใหญ่และกษัตริย์หลายองค์จะถูกปลุกเร้าจากสุดปลายแผ่นดิน42พวกเขาถือธนูและหอกโหดร้าย ไร้เมตตาเสียงของพวกเขาคำรามเหมือนทะเลพวกเขาขี่ม้าทุกคนจัดทัพเหมือนนักรบเข้าสู่การรบต่อสู้กับเจ้า ธิดาแห่งบาบิโลน43กษัตริย์บาบิโลนได้ยินข่าวของพวกเขามือของเขาอ่อนแรงความปวดร้าวจับเขาไว้ความเจ็บปวดเหมือนหญิงกำลังคลอดลูก44ดูเถิด ศัตรูจะขึ้นมาเหมือนสิงโตจากพุ่มไม้รกทึบริมจอร์แดน ต่อสู้กับที่อยู่อันมั่นคงเพราะเราจะทำให้พวกเขาวิ่งหนีจากที่นั่นทันทีใครก็ตามที่ถูกเลือกเราจะตั้งเขาให้ปกครองที่นั่นเพราะใครเหมือนเรา?ใครจะกำหนดเวลาให้เรา?ผู้เลี้ยงแกะคนไหนจะยืนต่อหน้าเราได้?”45ดังนั้นจงฟังแผนการของพระยาห์เวห์ที่พระองค์วางไว้ต่อบาบิโลนและสิ่งที่พระองค์ตั้งใจทำต่อดินแดนของชาวเคลเดียพวกเขาจะลากไปแน่แม้แต่ตัวเล็ก ๆ ในฝูงพระองค์จะทำให้ที่อยู่ของพวกเขารกร้างลงเหนือพวกเขาอย่างแน่นอน46แผ่นดินสั่นเมื่อได้ยินเสียงบาบิโลนถูกยึดได้ยินเสียงร้องท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย