อิสยาห์9
1แต่ผู้ที่เคยทุกข์ระทมจะไม่มืดมนอีก ในอดีต พระองค์ทำให้แผ่นดินเศบูลุนและแผ่นดินนัฟทาลีตกต่ำ แต่ในภายหลังได้ทำให้รุ่งโรจน์ คือแถบเส้นทางทะเล ฟากแม่น้ำจอร์แดน และกาลิลีแห่งชนชาติต่างๆ2ประชาชนที่เดินอยู่ในความมืดได้เห็นแสงสว่างยิ่งใหญ่แสงส่องลงบนผู้ที่อยู่ในแผ่นดินแห่งเงาความตาย3พระองค์ทำให้ชนชาตินี้เพิ่มจำนวนทำให้ความยินดีของพวกเขาเพิ่มขึ้นพวกเขายินดีต่อหน้าพระองค์ เหมือนความยินดีในฤดูเก็บเกี่ยว เหมือนผู้คนยินดีเมื่อแบ่งของที่ปล้นมา4เพราะพระองค์ได้หักแอกที่เป็นภาระของเขา ไม้ที่พาดบ่า และตะบองของผู้กดขี่เขา เหมือนในวันที่จัดการมีเดียน5เครื่องเกราะทั้งหมดของนักรบในการรบที่อึกทึก และเสื้อผ้าที่เกลือกอยู่ในเลือด จะถูกเผาเป็นเชื้อไฟ6เพราะเด็กคนหนึ่งเกิดมาเพื่อพวกเรา บุตรชายคนหนึ่งถูกมอบให้พวกเรา อำนาจปกครองจะอยู่บนบ่าของเขา เขาจะได้ชื่อว่า ที่ปรึกษาผู้น่าอัศจรรย์ พระเจ้าผู้ทรงพลัง พระบิดานิรันดร์ เจ้าผู้ครองสันติ7อำนาจปกครองและสันติสุขของเขาจะเพิ่มพูนไม่สิ้นสุด บนบัลลังก์ดาวิดและเหนืออาณาจักรของเขา เขาจะตั้งอาณาจักรนั้นให้มั่นคงและค้ำจุนด้วยความยุติธรรมและความเที่ยงธรรม ตั้งแต่นั้นตลอดไป ความมุ่งมั่นแรงกล้าของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพจะทำให้สำเร็จ8พระผู้เป็นเจ้าส่งคำไปถึงยาโคบและคำนั้นตกลงมาบนอิสราเอล9ประชาชนทุกคนจะรู้ทั้งเอฟราอิมและชาวสะมาเรีย ผู้พูดด้วยใจหยิ่งผยองว่า10“อิฐพังลงแล้วแต่พวกเราจะสร้างด้วยหินที่สกัดต้นมะเดื่อไซคามอร์ถูกโค่นแล้วแต่พวกเราจะปลูกซีดาร์แทน”11พระยาห์เวห์จึงจะยกศัตรูของเรซีนขึ้นมาต่อสู้เขาและปลุกศัตรูของเขา12ชาวซีเรียอยู่ข้างหน้าชาวฟีลิสเตียอยู่ข้างหลังพวกเขาจะอ้าปากกินอิสราเอลแม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลายมือของพระองค์ยังยื่นออกมา13ถึงอย่างนั้น ประชาชนก็ไม่หันกลับมาหาผู้ที่ตีพวกเขาไม่แสวงหาพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ14พระยาห์เวห์จึงจะตัดทั้งหัวและหางออกจากอิสราเอลทั้งกิ่งปาล์มและต้นอ้อ ในวันเดียว15ผู้อาวุโสและผู้มีเกียรติคือหัวผู้เผยพระวจนะที่สอนคำโกหกคือหาง16ผู้นำของประชาชนนี้พาพวกเขาหลงทางคนที่ตามผู้นำเหล่านั้นจึงถูกทำลาย17พระผู้เป็นเจ้าจึงจะไม่ยินดีกับชายหนุ่มของพวกเขาไม่สงสารเด็กที่ไม่มีพ่อและหญิงม่ายเพราะทุกคนลบหลู่สิ่งบริสุทธิ์และทำชั่วทุกปากพูดเรื่องโง่เขลาแม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลายมือของพระองค์ยังยื่นออกมา18ความชั่วร้ายลุกไหม้เหมือนไฟเผาผลาญพุ่มหนามและต้นหนามจุดไฟในพุ่มไม้หนาทึบของป่าจนควันม้วนขึ้นเป็นเสา19ความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพเผาแผ่นดินประชาชนเป็นเชื้อไฟไม่มีใครไว้ชีวิตพี่น้องของตน20คนหนึ่งกินทางขวา ก็ยังหิวกินทางซ้าย พวกเขาก็ยังไม่อิ่มแต่ละคนกินเนื้อแขนของตน21มนัสเสห์กินเอฟราอิม เอฟราอิมกินมนัสเสห์ แล้วทั้งสองร่วมกันต่อสู้ยูดาห์แม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลายมือของพระองค์ยังยื่นออกมา