อิสยาห์10
1วิบัติจงเกิดแก่คนที่ออกกฎอันไม่เป็นธรรม และคนที่เขียนข้อบังคับกดขี่2เพื่อกีดกันคนยากไร้จากความยุติธรรม ปล้นสิทธิของคนจนในหมู่ประชาชนของเรา ให้หญิงม่ายเป็นของที่ตนปล้น และเด็กที่ไม่มีพ่อเป็นเหยื่อ!3พวกเจ้าจะทำอย่างไรในวันที่ต้องรับโทษ เมื่อความพินาศมาจากแดนไกล? จะหนีไปหาใครให้ช่วย? จะทิ้งทรัพย์สมบัติไว้ที่ไหน?4พวกเขามีแต่จะหมอบอยู่ใต้เชลยและล้มลงใต้ผู้ถูกฆ่าแม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลายมือของพระองค์ยังยื่นออกมา5อนิจจา อัสซีเรีย ตะบองแห่งความโกรธของเรา ไม้ในมือเขาคือความโกรธเกรี้ยวของเรา!6เราจะส่งเขาไปต่อสู้ชาติที่ลบหลู่สิ่งบริสุทธิ์ จะสั่งให้เขาไปปล้น ไปชิง และเหยียบย่ำประชาชนที่ทำให้เราโกรธ ให้เป็นเหมือนโคลนบนถนน7แต่เขาไม่ได้ตั้งใจเช่นนั้น ไม่ได้คิดอย่างนั้นในใจ ใจเขาต้องการทำลาย ล้างผลาญชนชาติจำนวนมาก8เขาพูดว่า “ผู้นำทั้งหมดของเราเป็นกษัตริย์ไม่ใช่หรือ?9คาลโนก็เหมือนคารเคมิชไม่ใช่หรือ? ฮามัทก็เหมือนอารปัดไม่ใช่หรือ? สะมาเรียก็เหมือนดามัสกัสไม่ใช่หรือ?”10มือของเราได้ยึดอาณาจักรที่มีรูปเคารพ ซึ่งมีรูปแกะสลักมากกว่าทั้งเยรูซาเล็มและสะมาเรีย11เราทำกับสะมาเรียและรูปเคารพของเมืองนั้นอย่างไร จะไม่ทำอย่างเดียวกันกับเยรูซาเล็มและรูปเคารพของเมืองนั้นหรือ?12เมื่อพระผู้เป็นเจ้าทำงานทั้งหมดบนภูเขาศิโยนและในเยรูซาเล็มเสร็จ เราจะลงโทษผลที่เกิดจากใจดื้อดึงและเย่อหยิ่งของกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย และความอวดดีที่แสดงออกทางสายตาหยิ่งผยองของเขา13เพราะเขาพูดว่า “เราทำด้วยกำลังมือและปัญญาของเรา เพราะเรามีความเข้าใจ เรารื้อเขตแดนของชนชาติต่างๆ ปล้นทรัพย์สมบัติของพวกเขา และโค่นผู้ปกครองลงเหมือนนักรบผู้กล้า14มือของเราพบทรัพย์ของชนชาติต่างๆ เหมือนพบรังนก เรารวบรวมทั้งแผ่นดิน เหมือนคนเก็บไข่ที่ถูกทิ้งไว้ ไม่มีใครขยับปีก อ้าปาก หรือร้องจิ๊บๆ เลย”15ขวานจะอวดเหนือคนที่ใช้มันฟันหรือ? เลื่อยจะยกตัวเหนือคนที่ใช้มันเลื่อยหรือ? ก็เหมือนตะบองจะยกคนที่ยกมันขึ้น หรือไม้เท้าจะยกคนที่ไม่ใช่ไม้ขึ้น!16พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ แห่งกองทัพ จึงจะทำให้คนอ้วนพีของเขาซูบผอม และจุดไฟใต้ความรุ่งโรจน์ของเขา ให้ไหม้ลุกโชน17แสงสว่างของอิสราเอลจะเป็นไฟ พระผู้บริสุทธิ์ของเขาจะเป็นเปลวเพลิง เผาผลาญพุ่มหนามและต้นหนามของเขาในวันเดียว18พระองค์จะเผาผลาญความรุ่งโรจน์ของป่าและไร่อุดมสมบูรณ์ของเขา ทั้งชีวิตและร่างกาย จะเป็นเหมือนคนถือธงที่หมดแรง19ต้นไม้ที่เหลือในป่าของเขาจะมีน้อยจนเด็กก็นับและเขียนจำนวนได้20ในวันนั้น คนอิสราเอลที่รอดเหลือและผู้ที่หนีรอดจากเชื้อสายยาโคบ จะไม่พึ่งพาคนที่ตีพวกเขาอีก แต่จะพึ่งพาพระยาห์เวห์ พระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลอย่างแท้จริง21ผู้ที่รอดเหลือจะกลับมา คือผู้ที่รอดเหลือของยาโคบจะกลับมาหาพระเจ้าผู้ทรงพลัง22อิสราเอล แม้ประชาชนของเจ้าจะมีมากเหมือนทรายในทะเล ก็มีเพียงผู้ที่รอดเหลือเท่านั้นจะกลับมา ความพินาศได้ถูกกำหนดไว้แล้ว เปี่ยมล้นด้วยความเที่ยงธรรม23เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ แห่งกองทัพ จะทำลายให้สิ้นสุดตามที่กำหนดไว้ทั่วแผ่นดิน24พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ จึงกล่าวว่า “ประชาชนของเรา ผู้ที่อยู่ในศิโยน อย่ากลัวอัสซีเรีย แม้เขาจะตีพวกเจ้าด้วยตะบอง ยกไม้ขึ้นเหนือพวกเจ้าอย่างที่อียิปต์เคยทำ25อีกเพียงไม่นาน ความโกรธเกรี้ยวต่อพวกเจ้าจะสิ้นสุด และความโกรธของเราจะมุ่งไปทำลายเขา”26พระยาห์เวห์แห่งกองทัพจะปลุกแส้ขึ้นต่อสู้เขา เหมือนเมื่อฆ่าชาวมีเดียนที่ศิลาโอเรบ ตะบองของพระองค์จะอยู่เหนือทะเล และจะยกขึ้นเหมือนที่เคยทำกับอียิปต์27ในวันนั้น ภาระของเขาจะออกจากบ่าของเจ้า แอกของเขาจะออกจากคอของเจ้า และแอกจะถูกทำลายเพราะน้ำมันที่ใช้เจิม28เขามาถึงอัยยาท ผ่านมิโกรน และเก็บสัมภาระไว้ที่มิคมาช29พวกเขาข้ามช่องเขา พักแรมที่เกบา รามาห์สั่นกลัว กิเบอาห์ของซาอูลหนีไป30ธิดาแห่งกัลลิม จงร้องเสียงดัง! ไลชาห์ จงฟัง! อานาโธทที่น่าสงสาร!31มัดเมนาห์หนีไป ชาวเกบิมหนีหาที่ปลอดภัย32วันนี้เอง เขาจะหยุดที่โนบ เขาสะบัดมือข่มขู่ภูเขาของธิดาแห่งศิโยน เนินเขาแห่งเยรูซาเล็ม33ดูเถิด พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ จะตัดกิ่งด้วยความน่าเกรงขาม ต้นสูงจะถูกโค่น สิ่งที่สูงเด่นจะถูกกดให้ต่ำ34พระองค์จะใช้เหล็กฟันพุ่มไม้หนาทึบในป่า เลบานอนจะล้มลงด้วยพระผู้ทรงพลัง