ปัญญาจารย์11
1จงโยนขนมปังลงบนผืนน้ำเพราะเมื่อผ่านไปหลายวัน เจ้าจะพบมันอีก2จงแบ่งส่วนให้คนเจ็ดคน หรือแม้แต่แปดคนเพราะเจ้าไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องเลวร้ายอะไรขึ้นบนแผ่นดิน3ถ้าเมฆเต็มไปด้วยฝน มันก็เทฝนลงบนแผ่นดินและถ้าต้นไม้ล้มไปทางใต้หรือทางเหนือต้นไม้ล้มลงตรงไหน ก็จะอยู่ตรงนั้น4คนที่คอยดูลมจะไม่หว่านและคนที่คอยมองเมฆจะไม่เก็บเกี่ยว5เจ้าไม่รู้ว่าลมพัดไปทางใดหรือกระดูกก่อตัวขึ้นอย่างไรในครรภ์มารดาเจ้าก็ไม่รู้การงานของพระเจ้าผู้ทำทุกสิ่งเช่นเดียวกัน6เวลาเช้า จงหว่านเมล็ดเวลาเย็น ก็อย่าวางมือเพราะเจ้าไม่รู้ว่าสิ่งใดจะงอกงาม สิ่งที่หว่านในตอนเช้าหรือในตอนเย็นหรือทั้งสองสิ่งจะดีเท่ากัน7แสงสว่างเป็นสิ่งรื่นรมย์และการที่ดวงตาได้เห็นดวงอาทิตย์ก็เป็นสิ่งน่ายินดี8ถ้ามนุษย์มีชีวิตอยู่หลายปี ก็ให้เขาชื่นชมยินดีตลอดปีเหล่านั้นแต่ให้เขาระลึกถึงวันเวลาแห่งความมืด เพราะวันเหล่านั้นจะมีมากทุกสิ่งที่จะตามมาล้วนว่างเปล่า9ชายหนุ่มเอ๋ย จงชื่นชมยินดีในวัยเยาว์และให้ใจเบิกบานในวันเวลาแห่งวัยหนุ่มจงดำเนินตามทางที่ใจปรารถนาและทำตามสิ่งที่ตาเห็นแต่จงรู้ว่า พระเจ้าจะนำทุกสิ่งเหล่านี้มาพิพากษาเจ้า10เพราะฉะนั้น จงขจัดความเศร้าออกจากใจและขจัดความทุกข์กายออกไปเพราะวัยเยาว์และช่วงรุ่งอรุณของชีวิตล้วนว่างเปล่า