สุภาษิต27
1อย่าอวดเรื่องวันพรุ่งนี้เพราะเจ้าไม่รู้ว่าวันหนึ่งๆ จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง2ให้คนอื่นยกย่องเจ้า ไม่ใช่ปากของเจ้าเองให้คนต่างถิ่นยกย่อง ไม่ใช่ริมฝีปากของเจ้าเอง3หินนั้นหนัก และทรายก็เป็นภาระแต่การยั่วยุของคนโง่นั้นหนักกว่าทั้งสองอย่าง4ความโกรธนั้นโหดร้าย และโทสะก็ท่วมท้นแต่ใครจะทนเผชิญความอิจฉาได้5ตำหนิอย่างเปิดเผยดีกว่ารักแต่ซ่อนไว้6บาดแผลจากเพื่อนก็เชื่อถือได้แต่ศัตรูจูบพร่ำเพรื่อเกินจริง7คนอิ่มก็เกลียดน้ำผึ้งจากรวงแต่สำหรับคนหิว แม้สิ่งที่ขมก็มีรสหวาน8คนที่หนีออกจากบ้านก็เหมือนนกที่หนีออกจากรัง9น้ำอบน้ำหอมทำให้จิตใจเบิกบานคำแนะนำที่จริงใจจากเพื่อนทำให้ชื่นใจ10อย่าละทิ้งเพื่อนของตน หรือเพื่อนของครอบครัวและอย่าไปบ้านญาติเมื่อตนทุกข์ยากเพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ก็ดีกว่าญาติพี่น้องที่ห่างไกล11ลูกเอ๋ย จงฉลาดและทำให้เราปลื้มใจเราจะได้โต้ตอบคนที่มาดูถูกเรา12คนมีวิจารณญาณเห็นอันตรายและหลบภัยแต่คนโง่เดินต่อและรับโทษนั้น13จงยึดเสื้อผ้าของคนที่ค้ำประกันให้คนแปลกหน้ายึดไว้เป็นมัดจำถ้าเขาค้ำประกันให้คนต่างถิ่น14ถ้าใครไปตะโกนอวยพรเพื่อนบ้านแต่เช้าเขาจะเห็นเป็นคำสาปแช่ง15ภรรยาชอบหาเรื่องก็เหมือนน้ำหยดจากหลังคารั่วในพายุฝน16ห้ามเธอก็เหมือนห้ามลมหรือเอามือคว้าน้ำมัน17เหล็กลับเหล็กได้ฉันใดคนเราก็ลับกันได้ฉันนั้น18คนที่เฝ้าต้นมะเดื่อจะได้กินผลของมันและใครที่ปกป้องนายจะได้รับเกียรติ19น้ำสะท้อนให้เห็นใบหน้าฉันใดชีวิตคนเราย่อมสะท้อนจิตใจฉันนั้น 20แดนมรณาและแดนพินาศ ไม่เคยอิ่มดวงตาของมนุษย์ก็เช่นกัน21เบ้าหลอมใช้ทดสอบเงิน และเตาถลุงทดสอบทองคำแต่คนย่อมทดสอบได้ด้วยคำสรรเสริญ22แม้เอาคนโง่ใส่ครกตำด้วยสากเหมือนตำเมล็ดข้าวก็กำจัดความโง่ไม่ได้อยู่ดี23จงรู้ความเป็นอยู่ในฝูงแพะแกะของเจ้าจงเอาใจใส่ฝูงสัตว์ของตนให้ดี24เพราะทรัพย์สมบัติไม่คงทนถาวรและมงกุฎไม่คงอยู่ไปทุกชั่วอายุ25เมื่อฟางถูกกำจัดไป หญ้าใหม่ก็งอกขึ้นและผักหญ้าถูกรวบรวมจากเนินเขา26เมื่อนั้นเจ้าจะได้เสื้อผ้าจากแกะและได้ค่าทุ่งนาจากแพะ27เจ้าจะมีนมแพะเหลือเฟือเพื่อเลี้ยงครอบครัวและบำรุงบรรดาสาวใช้ของเจ้า
Biblica, Inc.