สุภาษิต26
1เกียรติยศไม่คู่ควรกับคนโง่เหมือนหิมะในฤดูร้อนหรือฝนในฤดูเก็บเกี่ยว2คำแช่งด่าที่ไร้เหตุ ก็ไม่ส่งผลเหมือนนกกระจอกกระพือปีก หรือนกนางแอ่นร่อนไปมา3แส้สำหรับม้า บังเหียนสำหรับลาและไม้เรียวสำหรับหลังคนโง่!4อย่าตอบคนโง่ด้วยความโง่ของเขาไม่อย่างนั้น เจ้าเองจะเป็นเหมือนเขา5ตอบคนโง่ด้วยความโง่ของเขาไม่อย่างนั้นเขาจะคิดว่าตนเองฉลาด6การส่งสารไปในมือคนโง่ก็เหมือนการตัดเท้าสองข้าง หรือดื่มยาพิษ7ภาษิตในปากคนโง่ก็เหมือนขาพิการใช้การไม่ได้8การให้เกียรติคนโง่ก็เหมือนผูกหินไว้กับสลิง9ภาษิตในปากคนโง่ก็เหมือนพุ่มหนามในมือคนขี้เมา10คนที่จ้างคนโง่หรือคนที่ผ่านมาก็เหมือนนักธนูที่ยิงไปเรื่อย11สุนัขกลับไปหาสิ่งที่มันสำรอกฉันใดคนโง่ก็ทำสิ่งโง่เขลาซ้ำซากฉันนั้น12เจ้าเห็นคนที่คิดว่าตัวเองฉลาดไหมมีความหวังในคนโง่มากกว่าพวกเขาเสียอีก13คนเกียจคร้านพูดว่า “มีสิงโตอยู่ที่ถนนมีสิงโตดุร้ายเดินเตร่ตามถนน!”14ประตูเปิดปิดไปมาที่บานพับฉันใดคนเกียจคร้านก็พลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงฉันนั้น15คนเกียจคร้านแช่มือคาอยู่ในชามขี้เกียจเกินกว่าจะหยิบอาหารใส่ปากตนเอง16คนเกียจคร้านคิดว่าตัวเองฉลาดกว่าคนเจ็ดคนที่ตอบอย่างมีเหตุผล17คนที่แส่เข้าไปกลางวงวิวาทที่ไม่ใช่ธุระก็เหมือนคนดึงหูสุนัขจรจัด18คนบ้าคลั่งที่กราดยิงลูกธนูเพลิงแห่งความตายนั้น19คือคนที่หลอกลวงเพื่อนบ้านแล้วแก้ตัวว่า “ฉันก็แค่ล้อเล่น!” นั่นเอง20เมื่อไม่มีฟืน ไฟก็ดับฉันใดเมื่อไม่มีคำนินทา การทะเลาะก็จบลงฉันนั้น21เหมือนถ่านแดงคุกรุ่น และฟืนพร้อมจุดไฟคนชอบทะเลาะก่อไฟวิวาทก็เช่นกัน22คำซุบซิบนินทาเหมือนอาหารโอชะลงไปยังส่วนลึกที่สุดของร่างกาย23ริมฝีปากที่ร้อนรน จากจิตใจชั่วร้ายก็เหมือนขี้เงินเคลือบบนภาชนะดินเผา24ศัตรูแฝงตัวด้วยริมฝีปากแต่ในใจเก็บงำความหลอกลวง25ถึงพวกเขาพูดน่าฟัง ก็อย่าไว้ใจเพราะสิ่งชั่วร้ายเจ็ดอย่างครอบงำใจพวกเขา26พวกเขาเสแสร้งปกปิดความเกลียดชังแต่ความชั่วของพวกเขาจะถูกเปิดโปงในที่ประชุม27ใครที่ขุดหลุมพราง จะตกลงไปเองถ้าคนกลิ้งหินออกมา มันจะกลิ้งกลับไปทับตัวเอง28ลิ้นที่โกหกก็เกลียดคนที่มันทำร้ายและปากที่ยกยอก็สร้างหายนะ
Biblica, Inc.