สุภาษิต13
1ลูกที่ฉลาดฟังคำสั่งสอนของพ่อแม่แต่คนชอบเยาะเย้ยไม่สนใจคำเตือนสติ2คนเราอิ่มเอมกับผลดีที่เกิดจากคำพูดของตนแต่คนทรยศหิวความโหดร้าย3คนที่ระวังปากก็รักษาชีวิตของตนไว้แต่คนที่พูดพล่อยๆ จะหายนะ4ความหิวของคนขี้เกียจไม่เคยถูกเติมเต็มแต่คนขยันมีแต่สมปรารถนา5คนชอบธรรมเกลียดคำโกหกแต่คนชั่วทำให้ตัวเองมีกลิ่นเหม็นและนำความอับอายมาสู่ตน6ความชอบธรรมปกป้องคนซื่อสัตย์แต่ความชั่วร้ายคว่ำคนบาป7คนหนึ่งวางท่าร่ำรวย แต่ไม่มีอะไรเลยแต่อีกคนทำทีว่ายากจน แต่มีทรัพย์สมบัติมากมาย8ทรัพย์สมบัติอาจจ่ายค่าไถ่ชีวิตคนได้แต่คนจนไม่อาจตอบสนองต่อคำข่มขู่ได้9แสงของคนชอบธรรมส่องสว่างสดใสแต่ตะเกียงของคนชั่วจะถูกดับไป10ที่ไหนมีการวิวาท ที่นั่นมีความหยิ่งยโสแต่ปัญญาพบได้ในคนที่รับฟังคำแนะนำ11เงินทุจริตร่อยหรอลงเรื่อยๆแต่คนที่ออมทีละเล็กทีละน้อยทำให้เงินเพิ่มพูน12ความหวังที่ถูกหน่วงไว้ทรมานจิตใจแต่ความปรารถนาที่สมหวังเป็นต้นไม้แห่งชีวิต13ใครที่ดูหมิ่นคำสั่งสอนจะต้องชดใช้แต่ใครที่ยำเกรงคำสั่งนั้นก็มีรางวัล14คำสอนของปราชญ์เป็นน้ำพุแห่งชีวิตหันคนไปจากบ่วงความตาย15วิจารณญาณที่ดีย่อมได้รับความโปรดปรานแต่ทางของคนทรยศนำไปสู่ความพินาศ 16คนฉลาดรอบคอบทำสิ่งต่างๆ ด้วยความรู้ แต่คนโง่เขลาอวดความโง่ของตนเอง17คนส่งข่าวที่ชั่วร้ายตกอยู่ในความลำบากแต่ทูตที่เชื่อใจได้นำการเยียวยามาให้18ใครที่เพิกเฉยต่อวินัยจะยากจนและอับอายแต่ใครที่รับฟังคำตักเตือนก็ได้รับเกียรติ19ความสมหวังเป็นที่ชื่นใจแก่วิญญาณแต่คนโง่เกลียดการหันจากความชั่ว20คบคนฉลาดแล้วกลายเป็นคนฉลาดเพราะคบคนโง่นั้นอันตราย21ความเดือดร้อนไล่ตามคนบาปแต่คนชอบธรรมได้รับสิ่งดีเป็นรางวัล22คนดีทิ้งมรดกไว้ให้ลูกหลานแต่คนบาปสะสมสมบัติไว้ให้คนชอบธรรม23ทุ่งนาที่ไม่ได้ไถยังให้ผลแก่คนยากจนแต่ความอยุติธรรมกวาดไปหมด24ใครที่ยั้งไม้เรียวก็เกลียดชังลูกของตนแต่คนที่รักลูกก็ใส่ใจฝึกวินัยให้เขา25คนชอบธรรมได้กินจนหนำใจแต่คนชั่วหิวจนท้องกิ่ว
Biblica, Inc.