สุภาษิต12
1ใครที่รักวินัยก็รักความรู้แต่ใครที่เกลียดคำตักเตือนก็โง่เขลา2คนดีย่อมได้รับความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์แต่พระองค์ประณามคนที่คิดแผนชั่ว3ไม่มีใครมั่นคงอยู่ได้ด้วยความชั่วแต่รากของคนชอบธรรมนั้นมั่นคง4ภรรยาที่มีเกียรติเป็นมงกุฎของสามีแต่ภรรยาที่น่าอับอายเป็นกระดูกผุของสามี5แผนการของคนชอบธรรมนั้นยุติธรรมแต่คำแนะนำของคนชั่วนั้นหลอกลวง6คำพูดของคนชั่วร้ายซุ่มเอาชีวิตแต่ถ้อยคำของคนเที่ยงธรรมช่วยชีวิตเขา7คนอธรรมจะย่อยยับและสูญสิ้นแต่บ้านของคนชอบธรรมตั้งมั่นคง8คนจะได้รับการยกย่องตามความสุขุมรอบคอบของตนและคนที่ความคิดบิดเบี้ยวย่อมถูกดูหมิ่น9เป็นคนที่ไม่สำคัญแต่มีคนรับใช้หนึ่งคนก็ดีกว่าแสร้งวางโตแต่ไม่มีจะกิน10คนชอบธรรมห่วงความเป็นอยู่ของสัตว์เลี้ยงส่วนความกรุณาของคนชั่วก็ยังโหดเหี้ยม11คนที่ไถนาของตนจะมีอาหารอุดมแต่คนที่เอาแต่เพ้อฝันก็ไม่รู้จักคิด12คนชั่วปรารถนาที่มั่นของคนทำชั่วแต่รากของคนชอบธรรมยืนยง13คนชั่วติดกับคำพูดชั่วร้ายของตนเองดังนั้นคนบริสุทธิ์จึงหลุดพ้นจากปัญหา14ผลจากวาจาทำให้คนเราได้รับสิ่งดีๆและผลจากงานก็ให้รางวัล15คนโง่คิดว่าทางของตนถูกต้องแต่คนฉลาดรับฟังคำแนะนำ16คนโง่แสดงความรำคาญทันทีแต่คนฉลาดรอบคอบไม่ใส่ใจคำดูถูก17พยานที่ซื่อสัตย์พูดความจริงแต่พยานเท็จพูดโกหก18คำพูดพล่อยๆ แทงเหมือนดาบแต่วาจาของคนฉลาดรักษาเยียวยา19คำพูดสัตย์จริงคงอยู่ถาวรแต่คำโกหกอยู่ได้ไม่นาน20ใจที่วางแผนชั่วเต็มไปด้วยอุบายแต่คนที่ส่งเสริมสันติมีความยินดี21ไม่มีภยันตรายใดๆ เกิดขึ้นกับผู้ชอบธรรมแต่คนชั่วมีแต่ความทุกข์ร้อน22พระยาห์เวห์เกลียดปากที่หลอกลวงแต่ชื่นชมคนที่ไว้วางใจได้23คนฉลาดรอบคอบไม่อวดรู้แต่ใจของคนโง่ป่าวร้องความโง่24มือที่ขยันขันแข็งจะปกครองแต่ความเกียจคร้านจบด้วยการเป็นทาสแรงงาน25ความวิตกกังวลทำให้หนักใจแต่คำปลอบโยนทำให้ใจพองโต26คนชอบธรรมเลือกคบเพื่อนอย่างระมัดระวังแต่ทางของคนชั่วพาตนเองให้หลงผิด27คนเกียจคร้านไม่แม้แต่จะปิ้ง เนื้อกินแต่คนขยันนั้นกินความร่ำรวยที่เขาล่ามาได้28ทางแห่งความชอบธรรมนำไปสู่ชีวิตตามทางนั้นคือชีวิตนิรันดร์
Biblica, Inc.