ลูกา19
ศักเคียสคนเก็บภาษี
1พระเยซูเดินทางผ่านเข้าเมืองเยรีโค2มีชายชื่อศักเคียส เป็นหัวหน้าคนเก็บภาษีที่ร่ำรวย3เขาอยากเห็นว่าพระเยซูเป็นใคร แต่เพราะคนแน่นมาก และเขาตัวเตี้ยก็เลยมองไม่เห็น4เขาจึงวิ่งไปล่วงหน้า แล้วปีนต้นมะเดื่อ เพื่อจะเห็นพระเยซูที่กำลังเดินมา5เมื่อพระเยซูมาถึงตรงนั้น พระองค์เงยหน้าแล้วพูดกับเขาว่า “ศักเคียสรีบลงมาเถอะ วันนี้เราต้องไปพักที่บ้านเจ้า”6เขาจึงรีบลงมา และต้อนรับพระองค์ด้วยความยินดี7ทุกคนเห็นอย่างนั้นก็เริ่มบ่นพึมพำว่า “พระองค์ไปเป็นแขกของคนบาป”8แต่ศักเคียสยืนขึ้นบอกองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ดูสิ! ที่นี่เวลานี้ ข้าพเจ้าขอยกทรัพย์สมบัติครึ่งหนึ่งให้คนยากจน และถ้าข้าพเจ้าได้โกงใครก็จะใช้คืนให้สี่เท่า”9พระเยซูพูดกับเขาว่า “วันนี้ความรอดมาถึงบ้านนี้แล้ว เพราะคนนี้ก็เป็นลูกของอับราฮัมเช่นกัน10เพราะบุตรมนุษย์มาเพื่อเสาะหาและช่วยคนที่หลงหายให้รอด”อุปมาเรื่องเงินสิบมินา
11ขณะคนทั้งหลายกำลังฟังอยู่นั้น พระองค์ก็เล่าอุปมาอีกเรื่องหนึ่ง เพราะพระองค์ใกล้จะถึงเยรูซาเล็มแล้ว และผู้คนคิดว่าอาณาจักรของพระเจ้ากำลังจะปรากฏเดี๋ยวนั้น12พระองค์พูดว่า “ชายคนหนึ่งในราชวงศ์จะไปแดนไกล เพื่อรับการแต่งตั้งเป็นกษัตริย์ แล้วจะกลับมา13เขาจึงเรียกคนรับใช้สิบคนมาแล้วให้เงินคนละหนึ่งมินา และสั่งว่า ‘จงทำให้เงินนี้เกิดกำไรจนกว่าเราจะกลับมา’14แต่พลเมืองเกลียดเขา จึงส่งตัวแทนตามหลังเขาไป เพื่อแจ้งว่า ‘เราไม่อยากให้คนนี้มาเป็นกษัตริย์ของพวกเรา’15แต่เขาก็ได้เป็นกษัตริย์และกลับมาบ้าน เขาให้ตามคนรับใช้ที่ให้เงินไว้ เพื่อดูว่าทำกำไรได้เท่าไหร่บ้าง16คนแรกมาบอกว่า ‘นายท่าน เงินหนึ่งมินานั้นได้กำไรมาอีกสิบมินา’17เจ้านายตอบว่า ‘ดีมาก เจ้าเป็นคนรับใช้ที่ดีของเรา เพราะเจ้าซื่อสัตย์ ไว้ใจได้ในเรื่องเล็กน้อย เจ้าจงดูแลสิบเมือง’18คนที่สองบอกว่า ‘นายท่าน เงินหนึ่งมินานั้นได้กำไรมาอีกห้ามินา’19เจ้านายตอบว่า ‘เจ้าจงดูแลห้าเมือง’20จากนั้น คนรับใช้อีกคนมาบอกว่า ‘นายท่าน นี่คือเงินหนึ่งมินานั้น ข้าพเจ้าเอาผ้าห่อเก็บไว้21ข้าพเจ้ากลัวเพราะท่านเป็นคนเข้มงวด เก็บกำไรจากธุรกิจที่ตัวเองไม่ได้ลงทุน และเก็บเกี่ยวผลที่ไม่ได้หว่าน’22เจ้านายตอบว่า ‘เจ้าคนรับใช้ชั่ว! เราจะลงโทษจากสิ่งที่เจ้าพูด เจ้าก็รู้ว่า เราเป็นคนเข้มงวด เก็บกำไรจากธุรกิจที่ตัวเองไม่ได้ลงทุน และเก็บเกี่ยวผลที่ไม่ได้หว่าน23แล้วทำไมไม่เอาเงินของเราไปฝาก เรากลับมาจะได้ทั้งเงินต้นพร้อมดอกเบี้ย’24แล้วเขาก็สั่งพวกคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ว่า ‘ยึดเงินที่เขามีไปให้คนที่มีสิบมินา’25คนเหล่านั้นพูดว่า ‘นายท่าน เขามีตั้งสิบมินาแล้ว’26เจ้านายตอบว่า ‘เราบอกพวกเจ้าว่า ทุกคนที่มีอยู่แล้วจะได้รับเพิ่ม ส่วนใครไม่มี แม้ที่มีอยู่แล้ว ก็จะถูกริบไป27ส่วนพวกศัตรูที่ไม่อยากให้เราเป็นกษัตริย์ จงนำตัวมาฆ่าต่อหน้าเราที่นี่’ ”พระเยซูเข้าสู่กรุงเยรูซาเล็มอย่างกษัตริย์
28หลังจากพระเยซูพูดอุปมาแล้ว พระองค์ก็เดินนำหน้าขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม29พอใกล้ถึงหมู่บ้านเบธฟายีและเบธานีตรงภูเขาที่เรียกว่ามะกอกเทศ พระองค์ก็ส่งสาวกสองคนไปโดยสั่งว่า30“จงไปที่หมู่บ้านข้างหน้านั้น พอเข้าเขตหมู่บ้าน เจ้าจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ยังไม่เคยมีใครขี่มันมาก่อน จงแก้เชือกแล้วจูงมันมาที่นี่31ถ้ามีใครถามเจ้าว่า ‘ทำไมถึงปล่อยลูกลา’ ก็บอกเขาว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการลูกลาตัวนี้’ ”32พวกเขาไปและพบลูกลาตามที่พระองค์บอกไว้33ขณะกำลังแก้เชือกผูกลูกลา เจ้าของลาก็ถามว่า “ท่านแก้เชือกผูกลูกลานั้นทำไม”34พวกเขาตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการลูกลาตัวนี้”35ทั้งสองจึงจูงลูกลามาให้พระเยซู แล้วเอาเสื้อคลุมของตนปูบนหลังลาและให้พระเยซูขึ้นขี่ลานั้น36ขณะที่พระเยซูผ่านไป ผู้คนก็เอาเสื้อคลุมของตนมาปูลงตามทาง37เมื่อพระองค์มาใกล้ทางลงจากภูเขามะกอกเทศ สาวกกลุ่มใหญ่ก็พากันร้องตะโกนสรรเสริญพระเจ้าด้วยความยินดี สำหรับการอัศจรรย์ต่างๆ ที่เขาได้เห็นมา38“ขอพระพรเป็นของกษัตริย์ผู้มาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า! สันติสุขในสวรรค์และเกียรติสิริในที่สูงสุด!”39พวกฟาริสีบางคนในฝูงชนบอกพระเยซูว่า “อาจารย์ จงห้ามสาวกของท่าน!”40พระองค์ตอบว่า “เราบอกว่า ถ้าพวกเขานิ่งเงียบ ก้อนหินเหล่านี้ก็จะร้องออกมา”41เมื่อพระองค์มาใกล้และเห็นเยรูซาเล็ม ก็ร้องไห้สงสารกรุงนั้น42และพูดว่า “หากวันนี้เพียงเจ้ารู้ว่าอะไรที่นำสันติสุขมาสู่เจ้า แต่ตอนนี้สิ่งนั้นถูกซ่อนไว้จากตาของเจ้า43วันนั้นจะมาถึง เมื่อศัตรูสร้างเนินดินโดยรอบ ล้อมขังและโจมตีเจ้าจากทุกด้าน44พวกเขาจะจับเจ้าเหวี่ยงลงกับพื้น ทั้งเจ้าและลูกๆ ภายในกำแพงของเจ้า เขาจะไม่ปล่อยให้เหลือก้อนหินสักก้อนซ้อนทับกันเลย เพราะเจ้าไม่ตระหนักถึงเวลาที่พระเจ้าจะมาหา”พระเยซูที่วิหาร
45เมื่อพระเยซูเข้าไปในบริเวณวิหารและเริ่มขับไล่พวกคนที่ขายของกันอยู่46พระองค์พูดกับพวกเขาว่า “มีคำเขียนไว้ว่า ‘บ้านของเราจะเป็นบ้านแห่งการอธิษฐาน’ แต่พวกเจ้าทำให้กลายเป็น ‘ซ่องโจร’ ”47พระเยซูสั่งสอนที่วิหารทุกวัน แต่พวกหัวหน้าปุโรหิต ครูสอนกฎบัญญัติ และผู้นำในหมู่ประชาชน พยายามหาทางจะฆ่าพระองค์48แต่หาช่องทางลงมือไม่ได้ เพราะประชาชนชื่นชอบถ้อยคำของพระองค์มากBiblica, Inc.