ลูกา18
อุปมาเรื่องหญิงม่ายผู้แน่วแน่
1แล้วพระเยซูเล่าเรื่องอุปมาสอนสาวกว่าควรอธิษฐานอยู่เสมอ และไม่ยอมแพ้2พระองค์เล่าว่า “ในเมืองหนึ่ง มีผู้พิพากษาซึ่งไม่เกรงกลัวพระเจ้าและไม่เห็นแก่หน้าใคร3ในเมืองเดียวกันมีหญิงม่ายคนหนึ่งเพียรมาหาเขาอ้อนวอนว่า ‘ให้ความยุติธรรมในคดีของดิฉันกับอีกฝ่ายด้วยเถิด’4ผู้พิพากษาปฏิเสธอยู่สักพัก แต่ในที่สุดเขาก็พูดกับตัวเองว่า ‘แม้เราไม่กลัวพระเจ้า และไม่เห็นแก่หน้าใคร5แต่เพราะหญิงม่ายคนนี้เซ้าซี้ไม่หยุด เราจะให้ความยุติธรรม เธอจะได้ไม่มาให้รำคาญใจ’ ”6แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าก็พูดว่า “จงฟังสิ่งที่ผู้พิพากษาอยุติธรรมพูด7แล้วพระเจ้าจะไม่ให้ความยุติธรรมกับคนที่พระองค์เลือก ซึ่งร้องเรียกพระองค์ทั้งวันทั้งคืนหรือ พระองค์จะผัดผ่อนไปเรื่อยๆ หรือ8เราบอกว่า พระองค์จะให้เขาได้รับความยุติธรรมโดยเร็ว แต่เมื่อบุตรมนุษย์กลับมา พระองค์จะได้เห็นความเชื่อในโลกบ้างไหม”อุปมาเรื่องฟาริสีกับคนเก็บภาษี
9สำหรับบางคนที่มั่นใจในความชอบธรรมของตนและดูถูกคนอื่น พระเยซูเล่าเรื่องอุปมานี้ว่า10“มีสองคนไปที่วิหารเพื่ออธิษฐาน คนหนึ่งเป็นฟาริสี และอีกคนเป็นคนเก็บภาษี11ฟาริสียืนอยู่คนเดียวอธิษฐานว่า ‘พระเจ้า ขอบคุณพระองค์ที่ข้าพเจ้าไม่เหมือนคนอื่น ที่เป็นพวกโจร คนชั่ว คนมีชู้ หรือแม้แต่คนเก็บภาษีนี้12ข้าพเจ้าถืออดอาหารสัปดาห์ละสองครั้ง และมอบสิบลดของทั้งหมดที่ได้รับ’13แต่คนเก็บภาษียืนไกลออกไป ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นฟ้า แต่ทุบอกและร้องว่า ‘พระเจ้า ขอเมตตาข้าพเจ้าที่เป็นคนบาปด้วยเถิด’14เราบอกว่า คนนี้ต่างหากที่กลับไปอย่างผู้ชอบธรรมต่อหน้าพระเจ้า เพราะทุกคนที่ยกตนขึ้นจะถูกกดลง และคนที่ถ่อมตนลงจะได้รับการยกขึ้น”พระเยซูกับเด็กเล็กๆ
15ผู้คนต่างอุ้มทารกมาให้พระเยซูวางมือ พอพวกสาวกเห็นก็ห้ามพวกเขาไว้16แต่พระเยซูเรียกเด็กๆ มาแล้วพูดว่า “ให้เด็กเล็กๆ มาหาเรา อย่าห้ามเขาเลย เพราะอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนที่เหมือนเด็กเหล่านี้17เราบอกความจริงว่า ใครไม่รับอาณาจักรของพระเจ้าเหมือนเด็กเล็กๆ จะไม่มีวันได้เข้ามา”คนร่ำรวยและอาณาจักรของพระเจ้า
18ขุนนางคนหนึ่งถามพระองค์ว่า “อาจารย์ผู้ประเสริฐ ข้าพเจ้าต้องทำสิ่งใดจึงจะได้รับชีวิตนิรันดร์”19พระเยซูตอบว่า “ทำไมจึงเรียกเราประเสริฐ นอกจากพระเจ้าแล้ว ไม่มีใครที่ประเสริฐ20ท่านก็รู้พระบัญญัติที่ว่า ‘อย่าคบชู้ อย่าฆ่าคน อย่าลักขโมย อย่าเป็นพยานเท็จ จงให้เกียรติพ่อแม่’ ”21เขาบอกว่า “ทั้งหมดนี้ ข้าพเจ้าถือปฏิบัติมาตั้งแต่เด็ก”22เมื่อพระเยซูได้ยินอย่างนั้น ก็พูดว่า “ยังขาดอยู่อย่างหนึ่ง จงไปขายทุกสิ่งที่มีแล้วเอาเงินแจกจ่ายให้คนยากจน แล้วเจ้าจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ จากนั้นจงตามเรามา”23เมื่อเขาได้ยินอย่างนั้นก็เศร้ามากเพราะเขาเป็นคนมั่งคั่ง24พระเยซูมองเขาและพูดว่า “เป็นเรื่องยากที่คนรวยจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้า25อันที่จริง ให้อูฐลอดรูเข็มยังง่ายกว่าที่คนรวยจะเข้าในอาณาจักรของพระเจ้า”26คนที่ได้ยินก็ถามว่า “ถ้าอย่างนั้นแล้วใครจะรอดได้”27พระเยซูตอบว่า “สิ่งที่เป็นไปไม่ได้สำหรับมนุษย์ ก็เป็นไปได้สำหรับพระเจ้า”28เปโตรพูดว่า “พวกเราได้ละทิ้งทุกสิ่งที่เรามี เพื่อติดตามพระองค์”29พระเยซูบอกพวกเขาว่า “เราบอกความจริงว่า คนที่ละทิ้งบ้าน หรือภรรยา พี่น้อง พ่อแม่ หรือลูกๆ เพราะเห็นแก่อาณาจักรของพระเจ้า30จะได้รับผลตอบแทนหลายเท่าในยุคนี้ และได้รับชีวิตนิรันดร์ในยุคหน้า”พระเยซูทำนายครั้งที่สามถึงการตายของพระองค์
31พระเยซูพาสาวกทั้งสิบสองคนเลี่ยงออกมา และบอกพวกเขาว่า “พวกเรากำลังขึ้นไปเยรูซาเล็ม และทุกสิ่งที่พวกผู้เผยพระวจนะเขียนเกี่ยวกับบุตรมนุษย์จะเกิดขึ้น32พระองค์จะถูกมอบให้คนที่ไม่ใช่ยิว คนพวกนั้นจะเยาะเย้ย ดูหมิ่น ถ่มน้ำลายรด33โบยตีและฆ่าพระองค์ ในวันที่สามพระองค์จะฟื้นขึ้นใหม่”34พวกสาวกไม่เข้าใจเรื่องนี้เพราะความหมายถูกซ่อนไว้ พวกเขาจึงไม่รู้ว่าพระองค์กำลังพูดถึงอะไรขอทานตาบอดมองเห็น
35ขณะที่พระเยซูมาใกล้เมืองเยรีโค มีชายตาบอดคนหนึ่งนั่งขอทานอยู่ริมทาง36เมื่อได้ยินเสียงฝูงชนกำลังเดินผ่านมา เขาก็ถามว่าเกิดอะไรขึ้น37คนเหล่านั้นบอกเขาว่า “พระเยซูชาวนาซาเร็ธกำลังเดินผ่านมา”38เขาก็ร้องขึ้นว่า “พระเยซูบุตรดาวิด ขอเมตตาข้าพเจ้าข้าพเจ้าด้วยเถิด”39คนที่เดินนำหน้าก็ตำหนิ บอกให้เขาเงียบ แต่เขายิ่งตะโกนดังขึ้นว่า “บุตรดาวิด เมตตาด้วยเถิด!”40พระเยซูหยุดและสั่งให้คนพาเขามาหา เมื่อเขาเข้ามาใกล้ พระเยซูจึงถามว่า41“เจ้าต้องการให้เราทำอะไรให้”เขาตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าอยากมองเห็น”42พระเยซูพูดกับเขาว่า “จงมองเห็น ความเชื่อของเจ้ารักษาเจ้าแล้ว”43ทันใดนั้น เขาก็มองเห็น และตามพระเยซูไปและสรรเสริญพระเจ้า เมื่อคนทั้งหมดเห็นก็สรรเสริญพระเจ้าด้วย
Biblica, Inc.