ลูกา15
อุปมาเรื่องแกะหลงหาย
1พวกคนเก็บภาษีและคนบาปมารวมตัวกันเพื่อฟังพระเยซู2แต่พวกฟาริสีและครูสอนกฎบัญญัติบ่นพึมพำว่า “คนนี้ต้อนรับคนบาปและกินอาหารร่วมกับพวกเขา”3พระเยซูจึงเล่าเรื่องอุปมานี้ให้เขาฟังว่า4“สมมุติว่าคนหนึ่งมีแกะร้อยตัว และมีตัวหนึ่งหายไป เขาจะไม่ละแกะเก้าสิบเก้าตัวไว้ในทุ่ง แล้วไปตามหาแกะตัวที่หายไปจนกว่าจะเจอหรือ5เมื่อเขาเจอก็แบกมันบนบ่าด้วยใจยินดี6และกลับบ้าน จากนั้นเขาก็เรียกมิตรสหายและเพื่อนบ้านมาและพูดว่า ‘ดีใจกับฉันหน่อย ฉันเจอแกะตัวที่หลงหายไปแล้ว’7เราบอกว่า ในสวรรค์จะมีความสุขยินดีกับคนบาปหนึ่งคนที่กลับใจใหม่ มากกว่าคนชอบธรรมเก้าสิบเก้าคนที่ไม่อยากกลับใจอุปมาเรื่องเหรียญหาย
8หรือสมมุติว่า หญิงคนหนึ่งมีเหรียญเงินสิบเหรียญ แล้วทำหายไปหนึ่งเหรียญ เธอจะไม่จุดตะเกียง กวาดบ้านและค้นหาทุกซอกทุกมุมจนกว่าจะเจอหรือ9และพอเจอแล้วก็เรียกมิตรสหายและเพื่อนบ้านมา และพูดว่า ‘ดีใจกับฉันหน่อย ฉันเจอเหรียญที่หายไปแล้ว’10ในทำนองเดียวกัน เราบอกว่าเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าก็ยินดีที่คนบาปหนึ่งคนกลับใจ”อุปมาเรื่องบุตรที่หลงหาย
11พระเยซูพูดต่อไปว่า “ชายคนหนึ่งมีลูกชายสองคน12ลูกคนเล็กพูดกับพ่อว่า ‘ขอแบ่งที่ดินส่วนของลูกให้ด้วย’ ดังนั้นพ่อจึงแบ่งทรัพย์สมบัติให้กับลูกทั้งสองคน13ต่อมาไม่นาน ลูกชายคนเล็กก็รวบรวมสมบัติทั้งหมดของตนแล้วเดินทางไปเมืองไกล ผลาญเงินและใช้ชีวิตเสเพล14พอเขาหมดตัว ก็เกิดการกันดารอาหารอย่างหนักทั่วดินแดนนั้น และเขาเริ่มขัดสน15เขาจึงไปรับจ้างชาวเมืองคนหนึ่งซึ่งใช้เขาออกไปเลี้ยงหมูในทุ่งนา16เขาหิวมากจนอยากจะกินฝักถั่วคารอบ ที่หมูกิน แต่ก็ไม่มีใครให้อะไรเขากินเลย17เมื่อคิดได้ก็พูดว่า ‘ลูกจ้างหลายคนของพ่อมีอาหารเหลือเฟือ แต่นี่ฉันกำลังจะอดตาย18ฉันจะกลับไปหาพ่อและพูดกับท่านว่า พ่อ ลูกทำบาปต่อสวรรค์และต่อท่าน19ไม่คู่ควรจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของท่านอีก ให้ลูกเป็นเหมือนลูกจ้างคนหนึ่งของท่านเถิด’20ดังนั้นเขาจึงลุกขึ้นกลับไปหาพ่อของตนแต่ขณะที่เขายังอยู่แต่ไกล พ่อมองเห็นและสงสารจับใจจึงวิ่งไปหาลูกชาย สวมกอดและจูบเขา21ลูกจึงพูดกับพ่อว่า ‘พ่อ ลูกทำบาปต่อสวรรค์และต่อท่านด้วย ไม่คู่ควรจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของท่านอีกต่อไป’22แต่พ่อสั่งคนรับใช้ว่า ‘เร็วเข้า! นำเสื้อผ้าที่ดีที่สุดมาใส่ให้เขา เอาแหวนสวมที่นิ้ว และรองเท้ามาสวมให้ด้วย23นำลูกวัวขุนมาฆ่าเลี้ยงฉลองกัน24เพราะลูกคนนี้ของเราตายไปแล้ว และกลับฟื้นขึ้นมาอีก เขาหายไปแล้วและได้พบกันอีก’ ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มฉลองกัน25ลูกคนโตอยู่ในทุ่งนา เมื่อใกล้จะถึงบ้าน ก็ได้ยินเสียงดนตรีและเต้นรำ26เขาจึงเรียกคนรับใช้คนหนึ่งมาถามว่าเกิดอะไรขึ้น27คนรับใช้ตอบว่า ‘น้องของท่านกลับมาแล้ว พ่อของท่านจึงให้ฆ่าลูกวัวขุน เพราะเขากลับมาอย่างปลอดภัย’28พี่ชายก็โกรธและไม่ยอมเข้าบ้าน พ่อจึงออกมาขอร้องเขา29แต่เขาตอบพ่อว่า ‘ดูสิ! หลายปีมานี้ ลูกตรากตรำรับใช้พ่อ และไม่เคยขัดคำสั่งของท่านเลย แม้ลูกแพะสักตัวก็ยังไม่เคยให้ลูกเพื่อเลี้ยงฉลองกับเพื่อน30แต่เมื่อลูกคนนี้ของพ่อกลับมา ทั้งๆ ที่ผลาญสมบัติของท่านไปกับหญิงโสเภณี ท่านยังฆ่าลูกวัวขุนเพื่อเขา’31พ่อจึงพูดว่า ‘ลูก เจ้าอยู่กับพ่อตลอดมา และทุกสิ่งที่พ่อมีก็เป็นของเจ้า32แต่เราต้องฉลองและยินดีกัน เพราะน้องคนนี้ของเจ้าตายไปแล้วกลับฟื้นขึ้นมาอีก เขาหายไปแล้วกลับได้พบกันอีก’ ”
Biblica, Inc.