เพลงคร่ำครวญ1
1โอ เมืองที่เคยมีพลเมืองหนาแน่นกลับอ้างว้างเสียแล้ว!เมืองที่เคยยิ่งใหญ่ในหมู่ชนชาติกลับเป็นเหมือนหญิงม่ายเสียแล้ว!เธอซึ่งเคยเป็นราชินีในหมู่แว่นแคว้นกลับตกเป็นทาสเสียแล้ว2ยามค่ำคืนเธอร่ำไห้อย่างขมขื่นน้ำตาไหลอาบแก้มในบรรดาคนรักของเธอไม่มีใครปลอบโยนเธอเพื่อนทุกคนก็ทรยศเธอพวกเขากลายเป็นศัตรูของเธอ3หลังจากทุกข์ลำเค็ญและกรำงานหนักยูดาห์ก็ตกเป็นเชลยเธอไปอยู่ท่ามกลางชนชาติต่างๆไม่พบที่พักพิงบรรดาคนที่ตามล่าก็ไล่ทันเธอในยามที่เธอทุกข์เข็ญ4ถนนสู่ศิโยนคร่ำครวญหวนไห้เพราะไม่มีใครมาเทศกาลที่เธอกำหนดประตูเมืองทั้งหมดก็รกร้างบรรดาปุโรหิตของเธอคร่ำครวญบรรดาหญิงสาวของเธอก็โศกเศร้าตัวเธอเองก็ทุกข์ทรมานขมขื่น5ศัตรูของเธอกลายเป็นเจ้านายอริทั้งหลายของเธอเบิกบานใจพระยาห์เวห์นำความระทมมาให้เธอเพราะบาปมากมายของเธอลูกเล็กเด็กแดงของเธอตกไปเป็นเชลยต่อหน้าศัตรู6ความโอ่อ่าตระการทั้งปวงไปจากธิดาแห่งศิโยนเสียแล้วเจ้านายของเธอเป็นเหมือนกวางที่หาทุ่งหญ้าไม่ได้ต้องหนีไปต่อหน้านักล่าอย่างอ่อนแรง7ในยามที่เธอทุกข์ยากและระหกระเหินเยรูซาเล็มก็หวนระลึกถึงสิ่งล้ำค่าที่เธอเคยมีในวันเก่าก่อนเมื่อพลเมืองของเธอตกอยู่ในมือศัตรูไม่มีใครช่วยเหลือเธอพวกศัตรูมองดูเธอและหัวเราะเยาะความพินาศของเธอ8เยรูซาเล็มได้ทำบาปอย่างใหญ่หลวงดังนั้นเธอจึงแปดเปื้อนมลทินทุกคนที่เคยยกย่องเธอก็ดูหมิ่นเธอเพราะเห็นเธอเปลือยเปล่าแล้วเธอเองสะอื้นไห้และหันหน้าหนี9ความโสโครกฝังแน่นในอาภรณ์ของเธอเธอไม่ใส่ใจอนาคตของเธอความล่มจมของเธอน่าใจหายไม่มีใครปลอบโยนเธอ“พระยาห์เวห์ โปรดมองความทุกข์ยากของข้าเพราะศัตรูชนะเสียแล้ว”10ศัตรูฉวยสิ่งล้ำค่าของเธอไปหมดเธอเห็นคนต่างชาติบุกเข้ามาในสถานนมัสการของเธอล้วนแต่เป็นชนชาติซึ่งพระองค์สั่งห้ามไม่ให้เข้ามาในที่ชุมนุมของพระองค์11พลเมืองของเธอสะอื้นไห้ขณะเสาะหาอาหารเอาของมีค่าออกมาแลกอาหารเพื่อประทังชีวิต“พระยาห์เวห์ โปรดมองและใคร่ครวญเถิดเพราะข้าถูกเหยียดหยาม12พวกท่านที่ผ่านไป ไม่รู้สึกอะไรหรือจงมองไปรอบๆ เถิดมีความทุกข์ใดบ้างเหมือนทุกข์ที่ข้าพเจ้าประสบทุกข์ซึ่งพระยาห์เวห์ให้เกิดกับข้าในวันที่พระองค์โกรธเกรี้ยวรุนแรง13พระองค์ส่งไฟลงมาจากเบื้องบนไฟนั้นแผดเผาอยู่ในกระดูกของข้าพระองค์วางตาข่ายดักเท้าของข้าและทำให้ข้าหันกลับพระองค์ทิ้งข้าพเจ้าไว้ให้ระบมไข้และอ่อนโรยแรงวันยังค่ำ14บาปของข้าพเจ้าถูกผูกไว้เป็นแอก พวกมันถูกทอเข้าด้วยกันโดยมือของพระองค์บาปเหล่านั้นแขวนอยู่บนคอของข้าและองค์พระผู้เป็นเจ้าทำให้กำลังของข้าหมดไปพระองค์มอบข้าไว้ในมือของคนเหล่านั้นที่ข้าไม่อาจต่อกรได้15พระยาห์เวห์ทอดทิ้งนักรบทั้งปวงที่อยู่ท่ามกลางข้าพเจ้าพระองค์ระดมพลมาต่อสู้ข้าพเจ้าเพื่อ บดขยี้พวกคนหนุ่มของข้าพเจ้าพระยาห์เวห์เหยียบย่ำธิดาพรหมจารีแห่งยูดาห์ดั่งองุ่นในบ่อย่ำองุ่น16ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงร่ำไห้น้ำตาหลั่งรินไม่มีใครอยู่ใกล้ๆ คอยปลอบโยนไม่มีใครช่วยกู้ดวงวิญญาณของข้าพเจ้าลูกๆ ของข้าพเจ้าสิ้นเนื้อประดาตัวเพราะศัตรูชนะเขา”17ศิโยนยื่นมือออกแต่ไม่มีใครปลอบโยนเธอพระยาห์เวห์สั่งไว้สำหรับยาโคบว่า“เพื่อนบ้านของเขากลายเป็นศัตรูของเขาเยรูซาเล็มกลายเป็นของโสโครกในหมู่พวกเขาแล้ว18พระยาห์เวห์ชอบธรรมกระนั้นข้าก็กบฏต่อคำสั่งของพระองค์ฟังเถิด ชนชาติทั้งปวงจงมองดูความทุกข์ลำเค็ญของข้าคนหนุ่มสาวของข้าตกไปเป็นเชลย19ข้าร้องเรียกบรรดาพันธมิตรแต่พวกเขาก็ทรยศหักหลังบรรดาปุโรหิตและผู้อาวุโสของข้าพินาศย่อยยับในเมืองขณะพวกเขาหาอาหารเพื่อประทังชีวิต20พระยาห์เวห์ โปรดมองดูเถิดว่าข้าทุกข์ยากมากเพียงไร!จิตใจร้อนรุ่ม ดวงใจสับสนวุ่นวายอยู่ภายในเพราะข้าได้กบฏอย่างที่สุดนอกบ้านมีแต่คมดาบคร่าชีวิตลูกหลานในบ้านมีแต่ความตาย21ผู้คนได้ยินเสียงครวญครางของข้าแต่ไม่มีใครปลอบโยนข้าศัตรูได้ยินถึงความทุกข์ลำเค็ญของข้าก็ลิงโลดกับสิ่งที่พระองค์ทำขอนำวันนั้นที่พระองค์ประกาศไว้มาถึงเพื่อพวกเขาจะได้เป็นเหมือนข้า22ให้ความชั่วร้ายของพวกเขามาอยู่ต่อหน้าพระองค์ขอจัดการกับพวกเขาอย่างที่พระองค์ได้จัดการกับข้าเพราะบาปทั้งสิ้นของข้าเสียงครวญครางของข้ามากมายนักและดวงใจของข้าอ่อนระโหยไป”
Biblica, Inc.