ยอห์น9
พระเยซูรักษาชายตาบอดตั้งแต่เกิด
1ขณะที่ไปตามทาง พระองค์เห็นชายตาบอดตั้งแต่เกิดคนหนึ่ง2พวกสาวกถามพระองค์ว่า “รับบี ใครที่ทำบาป ชายคนนี้หรือพ่อแม่ของเขา เขาจึงเกิดมาตาบอด”3พระเยซูพูดว่า “ไม่ใช่คนนี้หรือพ่อแม่ของเขาที่ทำบาป แต่สิ่งนี้เกิดขึ้นเพื่อให้การงานของพระเจ้าสำแดงในชีวิตของเขา4ตราบใดที่ยังเป็นเวลากลางวัน เราต้องทำงานของพระองค์ผู้ส่งเรามา ใกล้ถึงเวลากลางคืนแล้วที่ไม่มีใครทำงานได้5เมื่อเราอยู่ในโลก เราเป็นความสว่างของโลก”6หลังจากกล่าวเรื่องนี้ พระองค์ก็บ้วนน้ำลายลงที่พื้น ทำเป็นโคลนทาที่ตาของชายคนนั้น7พระองค์บอกเขาว่า “จงไปล้างออกที่สระสิโลอัมเถิด”(สิโลอัมแปลว่า ส่งไป) เขาจึงไปล้างโคลนออก ขณะกลับบ้านก็มองเห็นได้8เพื่อนบ้านและคนที่เคยเห็นเขานั่งขอทานถามกันว่า “นี่คือชายคนเดียวกันไหมที่เคยนั่งขอทาน”9บางคนว่าใช่บางคนพูดว่า “ไม่ใช่ แค่หน้าตาคล้ายกัน”
แต่ตัวเขาเองยืนยันว่า “ข้าพเจ้าคือชายคนนั้น”10พวกเขาถามว่า “แล้วตาของเจ้าหายบอดได้อย่างไร”11เขาตอบว่า “ชายคนที่เรียกกันว่าพระเยซู เอาโคลนทาที่ตาของข้าพเจ้า และบอกให้ข้าพเจ้าไปล้างออกที่สระสิโลอัม ข้าพเจ้าจึงไปล้างออกแล้วก็มองเห็นได้”12พวกเขาถามว่า “ชายคนนี้อยู่ที่ไหน”
เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่รู้”
พวกฟาริสีสอบสวนเรื่องการรักษาคนตาบอด
13พวกเขานำคนที่เคยตาบอดมาพบพวกฟาริสี14วันที่พระเยซูทำโคลนรักษาตาของคนนั้นให้หายบอดเป็นวันสะบาโต15ด้วยเหตุนี้พวกฟาริสีจึงถามด้วยว่าเขามองเห็นได้อย่างไร คนนั้นตอบว่า “ชายคนนี้เอาโคลนทาตาของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไปล้างออกและเดี๋ยวนี้ก็มองเห็น”16ฟาริสีบางคนพูดว่า “ชายคนนี้ไม่ได้มาจากพระเจ้า เพราะเขาไม่ถือรักษาวันสะบาโต”แต่คนอื่นๆ ถามว่า “คนบาปจะทำหมายสำคัญเช่นนี้ได้อย่างไร” พวกเขาจึงแตกแยกกัน17จากนั้นพวกเขาหันมาถามชายตาบอดอีกว่า “เจ้าจะว่าอย่างไรเกี่ยวกับชายคนนี้ ในเมื่อเขาทำให้ตาของเจ้าหายบอด”
เขาตอบว่า “ชายคนนี้เป็นผู้เผยพระวจนะ”18คนเหล่านั้นยังไม่เชื่อว่าเขาเคยตาบอดและกลับมองเห็นได้ จนกระทั่งเรียกพ่อแม่ของเขามา19พวกเขาถามว่า “นี่คือลูกชายของเจ้าใช่ไหม นี่คือคนที่เจ้าบอกว่าตาบอดตั้งแต่เกิดใช่ไหม เดี๋ยวนี้เขามองเห็นได้อย่างไร”20พ่อแม่ของเขาตอบว่า “เรารู้ว่าเขาเป็นลูกของเรา และรู้ว่าเขาตาบอดตั้งแต่เกิด21แต่เราไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้เขามองเห็นได้อย่างไร หรือใครรักษาตาของเขาให้หายบอด ถามเขาเถิด เขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว เขาพูดเองได้”22พ่อแม่ของเขาพูดเช่นนั้นเพราะกลัวพวกผู้นำยิวซึ่งตกลงกันไว้ว่า ใครยอมรับพระเยซูเป็นพระเมสสิยาห์จะถูกขับไล่ออกจากธรรมศาลา23ด้วยเหตุนี้พ่อแม่ของเขาจึงบอกว่า “เขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว ถามเขาเถิด”24พวกนั้นจึงเรียกตัวคนที่เคยตาบอดมาพบเป็นครั้งที่สองและพูดว่า “จงถวายเกียรติแด่พระเจ้าด้วยการพูดความจริง เรารู้ว่าชายคนนั้นเป็นคนบาป”25เขาตอบว่า “ชายคนนี้เป็นคนบาปหรือไม่ข้าพเจ้าไม่รู้ สิ่งเดียวที่ข้าพเจ้ารู้ก็คือ ข้าพเจ้าเคยตาบอดแต่เดี๋ยวนี้มองเห็นแล้ว”26แล้วพวกเขาจึงถามว่า “ชายคนนี้ทำอะไรกับเจ้า เขาทำให้ตาของเจ้าหายบอดได้อย่างไร”27เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าบอกไปแล้วและท่านไม่ฟัง ทำไมถึงอยากฟังอีก ท่านอยากเป็นสาวกของชายคนนี้ด้วยหรือ”28แล้วพวกฟาริสีจึงรุมประณามเขาและพูดว่า “เจ้าเป็นสาวกของคนนี้ ส่วนเราเป็นสาวกของโมเสส29เรารู้ว่าพระเจ้ากล่าวกับโมเสส แต่เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชายคนนี้มาจากไหน”30ชายที่เคยตาบอดตอบว่า “แปลกจริงๆ ท่านไม่รู้ว่าชายคนนี้มาจากไหน แต่เขาก็รักษาตาของข้าพเจ้าให้หายบอด31เรารู้ว่าพระเจ้าไม่ฟังคนบาป พระองค์ฟังคนที่ยำเกรงพระเจ้า ผู้ทำตามความประสงค์ของพระองค์32ไม่เคยมีใครได้ยินถึงการรักษาคนตาบอดตั้งแต่เกิดให้มองเห็นได้33ถ้าชายคนนี้ไม่ได้มาจากพระเจ้า เขาจะทำอะไรไม่ได้เลย”34คนเหล่านั้นตอบโต้เขาว่า “เจ้าจมปลักอยู่ในบาปตั้งแต่เกิด เจ้ากล้าดีอย่างไรจึงมาสอนเรา” แล้วจึงขับไล่เขาออกจากธรรมศาลา
ความมืดบอดฝ่ายวิญญาณ
35พระเยซูได้ยินว่าคนเหล่านั้นได้ขับไล่เขา เมื่อพบเขาพระองค์จึงพูดว่า “เจ้าเชื่อในบุตรมนุษย์หรือไม่”36เขาถามว่า “นายท่าน ใครคือบุตรมนุษย์ ขอบอกเถิด ข้าพเจ้าจะได้เชื่อ”37พระเยซูพูดว่า “ตอนนี้เจ้าได้เห็นพระองค์แล้ว จริงๆ คนที่กำลังพูดกับเจ้าก็คือพระองค์”38คนนั้นจึงพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าเชื่อ” และเขาก็นมัสการพระองค์39พระเยซูพูดว่า “เพราะการพิพากษา เราจึงเข้ามาในโลกนี้ เพื่อให้คนตาบอดมองเห็น และให้คนที่มองเห็นตาบอด”40ฟาริสีบางคนที่อยู่กับพระองค์ได้ยินเช่นนั้นจึงถามว่า “อะไรกัน พวกเราตาบอดด้วยหรือ”41พระเยซูพูดว่า “ถ้าท่านตาบอดก็คงจะไม่มีความผิดบาป แต่ท่านอ้างว่าตัวเองมองเห็น บาปผิดของท่านจึงยังคงอยู่”Biblica, Inc.