ยอห์น12
พระเยซูรับการชโลมที่เบธานี
1หกวันก่อนถึงเทศกาลปัสกา พระเยซูมาถึงเบธานีถิ่นที่อยู่ของลาซารัส คนที่พระเยซูทำให้ฟื้นขึ้นจากความตาย2ที่นั่นมีงานเลี้ยงเพื่อให้เกียรติพระเยซู มารธาคอยรับใช้อยู่ ส่วนลาซารัสร่วมโต๊ะอาหารกับพระองค์และคนอื่นๆ3มารีย์เอาน้ำมันหอมนารดาบริสุทธิ์ราคาแพงประมาณครึ่งลิตรรินลงบนเท้าของพระองค์ แล้วเอาผมของเธอเช็ดเท้า และกลิ่นน้ำมันหอมก็ฟุ้งทั่วบ้าน4แต่สาวกคนหนึ่งคือยูดาสอิสคาริโอท ซึ่งภายหลังทรยศพระองค์ ได้คัดค้านว่า5“ทำไมไม่ขายน้ำมันหอมนี้ และเอาเงินให้คนยากจน น้ำมันหอมนี้มีมูลค่าเท่ากับค่าแรงหนึ่งปี เลย”6เขาพูดเช่นนี้ ไม่ใช่เพราะห่วงใยคนจน แต่เพราะเขาเป็นขโมย เขาเป็นคนถือกระเป๋าเงินและเคยเอาเงินในนั้นไปใช้ส่วนตัว7พระเยซูตอบว่า “อย่ายุ่งกับเธอ เป็นความประสงค์ที่จะให้เธอเก็บน้ำหอมนี้ไว้สำหรับวันฝังศพของเรา8เจ้าจะมีคนยากจนอยู่ด้วยเสมอ แต่เจ้าจะไม่มีเราอยู่ด้วยเสมอไป”9ขณะเดียวกัน ชาวยิวหมู่ใหญ่รู้ว่าพระเยซูอยู่ที่นั่นจึงพากันมา ไม่ใช่เพื่อมาหาพระองค์เท่านั้น แต่เพื่อจะเห็นลาซารัสคนที่พระเยซูทำให้ฟื้นจากความตายด้วย10ดังนั้นพวกหัวหน้าปุโรหิตจึงวางแผนฆ่าลาซารัสด้วย11เพราะเขาเป็นต้นเหตุให้ชาวยิวหลายคนมาเชื่อพระเยซูพระเยซูมาที่กรุงเยรูซาเล็มในฐานะกษัตริย์
12วันต่อมา ฝูงชนกลุ่มใหญ่ที่มางานเทศกาล ได้ข่าวว่าพระเยซูกำลังมาที่กรุงเยรูซาเล็ม13พวกเขาถือกิ่งอินทผลัมออกมาต้อนรับพระองค์และโห่ร้องว่า“โฮซันนา ขอพระพรเป็นของพระองค์ผู้มาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า ขอพระพรเป็นของกษัตริย์แห่งอิสราเอล!”14พระเยซูพบลูกลาตัวหนึ่ง จึงนั่งบนหลังลาตัวนั้น เหมือนที่มีเขียนไว้ว่า15“บุตรสาวแห่งศิโยน อย่ากลัวเลยดูสิ กษัตริย์ของเจ้ากำลังมาท่านนั่งมาบนหลังลูกลาตัวหนึ่ง” 16ตอนแรกพวกสาวกไม่เข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ หลังจากพระเยซูได้รับเกียรติสิริแล้วนั้น พวกเขาจึงตระหนักว่าสิ่งเหล่านี้มีเขียนไว้เกี่ยวกับพระองค์ และว่าพวกเขาได้กระทำสิ่งเหล่านี้ให้กับพระองค์แล้ว17ส่วนฝูงชนที่อยู่ด้วยกับพระองค์ตอนที่เรียกลาซารัสออกจากอุโมงค์วางศพและทำให้เขาฟื้นขึ้นจากความตาย ก็เผยแพร่เรื่องนี้ต่อๆ กันไป18ผู้คนมากมายมาหาพระเยซู เพราะได้ยินว่าพระองค์ทำหมายสำคัญนี้19ดังนั้นพวกฟาริสีจึงพูดกันว่า “เห็นไหม เราทำอะไรไม่ได้เลย ดูสิ โลกทั้งโลกได้ตามเขาไปแล้ว!”พระเยซูทำนายถึงการตายของพระองค์
20มีบางคนเป็นชาวกรีกอยู่ในหมู่คนที่ขึ้นไปนมัสการช่วงเทศกาลนั้น21พวกเขาไปหาฟีลิปซึ่งมาจากเบธไซดาในกาลิลี โดยขอร้องว่า “นายท่าน เราอยากเห็นพระเยซู”22ฟีลิปจึงไปบอกอันดรูว์ แล้วอันดรูว์กับฟีลิปจึงมาบอกพระเยซู23พระเยซูตอบว่า “ถึงเวลาแล้วที่บุตรมนุษย์จะได้รับเกียรติสิริ24เราบอกความจริงว่า ถ้าเมล็ดข้าวสาลีไม่ตกลงไปในดินและเปื่อยเน่า ก็จะคงอยู่เพียงเมล็ดเดียว แต่ถ้าเปื่อยเน่าแล้ว ย่อมจะให้เมล็ดอีกมากมาย25คนที่รักชีวิตจะเสียชีวิต ส่วนคนที่เกลียดชีวิตของตนในโลกนี้ ก็จะรักษาชีวิตไว้เพื่อชีวิตนิรันดร์26คนที่รับใช้เราต้องตามเรามา และเราอยู่ที่ไหน คนที่รับใช้เราจะอยู่ที่นั่นด้วย พระบิดาของเราจะให้เกียรติแก่คนที่รับใช้เรา27ขณะนี้จิตใจของเราเป็นทุกข์ และเราควรพูดหรือว่า ‘พระบิดา ขอช่วยลูกให้พ้นจากช่วงเวลานี้ด้วยเถิด’ ไม่เลย เพราะเหตุผลที่เรามาก็เพื่อช่วงเวลานี้28พระบิดา ขอให้นามของพระองค์ได้รับเกียรติสิริ”แล้วมีเสียงจากฟ้าสวรรค์ว่า “เราได้รับเกียรตินั้นแล้ว และจะได้รับเกียรตินั้นอีก”29ฝูงชนที่นั่นได้ยินเสียงนี้ ต่างพูดกันว่าเป็นเสียงฟ้าร้อง บางคนพูดว่าเสียงทูตสวรรค์พูดกับพระองค์30พระเยซูพูดว่า “เสียงนี้เพื่อประโยชน์ของท่านไม่ใช่เพื่อเรา31บัดนี้ถึงเวลาพิพากษาโลกนี้แล้ว บัดนี้ผู้ครองโลกจะถูกขับไล่ออกไป32ส่วนเรา เมื่อเราถูกยกขึ้น จากแผ่นดิน เราจะนำทุกคนให้มาหาเรา”33พระองค์พูดเรื่องนี้เพื่อแสดงให้เห็นว่า พระองค์จะตายอย่างไร34ฝูงชนพูดขึ้นว่า “พวกเรารู้จากหนังสือกฎบัญญัติว่า พระเมสสิยาห์จะดำรงอยู่นิรันดร์ แล้วท่านพูดได้อย่างไรว่า ‘บุตรมนุษย์จะต้องถูกยกขึ้น’ ใครคือ ‘บุตรมนุษย์’ นี้”35พระเยซูบอกพวกเขาว่า “ท่านจะมีความสว่างอีกเพียงชั่วครู่ จงเดินต่อไปขณะยังมีความสว่างก่อนที่ความมืดจะปกคลุมท่าน คนที่เดินในความมืดย่อมไม่รู้ว่ากำลังไปที่ไหน36จงเชื่อในความสว่างขณะที่ท่านยังมีความสว่าง เพื่อท่านจะกลายเป็นลูกของความสว่าง”เมื่อพูดจบแล้ว พระเยซูก็ไปและซ่อนตัวให้พ้นจากพวกเขา
ชาวยิวที่เชื่อและไม่เชื่อ
37แม้หลังจากพระเยซูได้ทำหมายสำคัญมากมายให้เห็น พวกเขาก็ยังไม่เชื่อพระองค์38ทั้งนี้เป็นไปตามคำของผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ที่ว่า“องค์พระผู้เป็นเจ้า ใครเล่าที่เชื่อถ้อยคำของพวกเราและแขนขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้เปิดเผยแก่ใครหรือ” 39เพราะเหตุผลนี้ พวกเขาจึงไม่สามารถเชื่อ เพราะตามที่อิสยาห์กล่าวไว้อีกว่า40“พระองค์ได้ทำให้ตาของเขามืดบอดและทำให้ใจของเขาแข็งกระด้างเพราะฉะนั้นเขาจึงไม่เห็นได้ด้วยตาหรือเข้าใจด้วยจิตใจหรือไม่หันกลับมา เพื่อเราจะรักษาเขาให้หาย” 41อิสยาห์กล่าวเช่นนี้ เพราะเขาเห็นเกียรติสิริของพระเยซู และกล่าวถึงพระองค์42แต่ในเวลาเดียวกัน แม้ในหมู่ผู้นำก็มีหลายคนเชื่อในพระองค์ แต่ไม่กล้าแสดงตัวเพราะกลัวจะถูกฟาริสีขับไล่ออกจากธรรมศาลา43เพราะเขารักคำสรรเสริญจากมนุษย์มากกว่าคำสรรเสริญจากพระเจ้า44จากนั้นพระเยซูพูดเสียงดังว่า “ใครที่เชื่อในเรา เขาไม่เพียงเชื่อในเราเท่านั้น แต่เชื่อในพระองค์ผู้ส่งเรามา45คนที่มองดูเราก็เห็นพระองค์ผู้ส่งเรามา46เราเข้ามาในโลกในฐานะความสว่าง เพื่อทุกคนที่เชื่อในเราจะไม่อยู่ในความมืด47ถ้าใครได้ยินคำของเราแล้วไม่ปฏิบัติตาม เราไม่พิพากษาเขา เพราะเราไม่ได้มาเพื่อพิพากษาโลกแต่เพื่อช่วยโลกให้รอด48มีผู้พิพากษาสำหรับคนที่ปฏิเสธเราและไม่ยอมรับถ้อยคำของเรา คือถ้อยคำที่เราได้กล่าวจะตัดสินลงโทษพวกเขาในวันสุดท้าย49เราไม่ได้พูดตามใจตัวเอง แต่พระบิดาผู้ส่งเรามาได้สั่งให้พูดทุกสิ่งตามที่เราพูดนั้น50เรารู้ว่าพระบัญญัติของพระองค์นำไปสู่ชีวิตนิรันดร์ ดังนั้นสิ่งใดๆ ที่เราพูดก็คือสิ่งที่พระบิดาได้บอกให้พูด”Biblica, Inc.