ยอห์น11
การตายของลาซารัส
1ชายคนหนึ่งชื่อลาซารัสกำลังป่วย เขามาจากเบธานี หมู่บ้านที่มารีย์กับมารธาพี่สาวสองคนของเขาอยู่2(มารีย์ซึ่งน้องชายคือลาซารัสกำลังป่วยนี้ เป็นหญิงคนเดียวกับที่เทน้ำมันหอมชโลมองค์พระผู้เป็นเจ้า และใช้ผมของเธอเช็ดเท้าให้กับพระองค์)3พี่สาวทั้งสองให้คนมาบอกพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า คนที่พระองค์รัก กำลังป่วยอยู่”4เมื่อได้ยินดังนั้น พระเยซูจึงพูดว่า “ความเจ็บป่วยนี้ไม่ถึงตาย แต่เกิดขึ้นเพื่อเกียรติสิริของพระเจ้า เพื่อให้พระบุตรของพระเจ้าได้รับเกียรติ”5พระเยซูรักมารธากับน้องสาวของเธอและลาซารัส6เมื่อได้ข่าวว่าลาซารัสป่วย พระองค์ยังพักอยู่ที่เดิมอีกสองวัน7หลังจากนั้นจึงพูดกับพวกสาวกว่า “ให้เรากลับไปที่แคว้นยูเดียเถิด”8พวกสาวกพูดว่า “แต่รับบี เมื่อไม่นานมานี้พวกยิวพยายามเอาหินขว้าง แล้วพระองค์จะกลับไปที่นั่นอีกหรือ”9พระเยซูตอบว่า “กลางวันมีสิบสองชั่วโมงไม่ใช่หรือ คนที่เดินเวลากลางวันจะไม่สะดุด เพราะเขามองเห็นโดยแสงสว่างของโลกนี้10คนที่เดินเวลากลางคืนจะสะดุด เพราะเขาไม่มีแสงสว่าง”11หลังจากพระองค์พูดเรื่องนี้แล้ว พระองค์บอกพวกเขาต่อไปว่า “ลาซารัสเพื่อนของเราหลับไปแล้ว แต่เราจะไปที่นั่นเพื่อปลุกเขาตื่น”12สาวกตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าเขาหลับ อาการก็จะดีขึ้น”13พระเยซูพูดถึงความตายของลาซารัส แต่สาวกคิดว่าเป็นการนอนหลับธรรมดา14ดังนั้นพระองค์จึงบอกพวกเขาตรงๆ ว่า “ลาซารัสตายแล้ว15เพราะเห็นแก่พวกเจ้า เราจึงดีใจที่ไม่ได้อยู่ที่นั่น เพื่อเจ้าจะได้เชื่อ แต่ให้พวกเราไปหาเขากันเถิด”16แล้วโธมัสที่มีอีกชื่อว่า ดิไดมัส ก็พูดกับสาวกคนอื่นๆ ว่า “ให้เราไปกันเถอะ เพื่อเราจะได้ตายกับพระองค์”พระเยซูปลอบใจพี่สาวทั้งสองของลาซารัส
17เมื่อพระเยซูมาถึงก็พบว่าลาซารัสอยู่ในอุโมงค์วางศพสี่วันแล้ว18เบธานีห่างจากเยรูซาเล็มประมาณ 3 กิโลเมตร19ชาวยิวหลายคนมาหามารธากับมารีย์ เพื่อปลอบใจเรื่องสูญเสียน้องชาย20เมื่อมารธาได้ยินว่าพระเยซูกำลังมาก็ออกไปพบ แต่มารีย์ยังอยู่ที่บ้าน21มารธาพูดกับพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า หากพระองค์อยู่ที่นี่ น้องชายของดิฉันคงไม่ตาย22แต่ดิฉันรู้ว่าแม้ขณะนี้สิ่งใดๆ ที่ขอ พระเจ้าก็จะให้แก่พระองค์”23พระเยซูพูดกับเธอว่า “น้องชายของเจ้าจะฟื้นขึ้นมาอีก”24มารธาตอบว่า “ดิฉันรู้ว่าเขาจะฟื้นขึ้นจากความตายในวันสุดท้าย”25พระเยซูพูดว่า “เราเป็นชีวิตและการฟื้นขึ้นจากความตาย ผู้ที่เชื่อในเรา แม้เขาตาย ก็จะมีชีวิตอยู่26และใครที่มีชีวิตอยู่โดยเชื่อในเรา จะไม่ตายเลย เจ้าเชื่ออย่างนี้ไหม”27เธอตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ดิฉันเชื่อ ดิฉันเชื่อว่าพระองค์คือพระเมสสิยาห์ พระบุตรของพระเจ้าผู้เข้ามาในโลก”28หลังจากพูดดังนั้นแล้ว เธอก็กลับไปเรียกมารีย์ว่า “ท่านอาจารย์อยู่ที่นี่ และถามหาเจ้า”29เมื่อมารีย์ได้ยินเช่นนั้นก็รีบลุกขึ้นไปหาพระองค์30เวลานั้นพระเยซูยังไม่ได้เข้าในหมู่บ้าน แต่อยู่ที่ซึ่งมารธามาพบ31เมื่อพวกยิวที่คอยปลอบใจมารีย์อยู่ที่บ้าน เห็นเธอรีบลุกออกไป พวกเขาก็ตามไป เพราะคิดว่าเธอจะไปร้องไห้ที่อุโมงค์วางศพ32เมื่อมารีย์มาถึงที่ซึ่งพระเยซูอยู่และเห็นพระองค์ เธอหมอบลงแทบเท้าและพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าพระองค์อยู่ที่นี่ น้องชายของดิฉันคงไม่ตาย”33เมื่อพระเยซูเห็นเธอร้องไห้ และพวกยิวที่มากับเธอร้องไห้ด้วย พระองค์ก็เป็นทุกข์สะเทือนใจมาก34และถามว่า “พวกท่านวางเขาไว้ที่ไหน”พวกเขาตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอมาดูเถิด”35พระเยซูร้องไห้36พวกยิวจึงพูดว่า “ดูสิ พระองค์รักเขามากแค่ไหน”37แต่บางคนพูดว่า “พระองค์ผู้ทำให้คนตาบอดเห็นได้ จะทำให้คนนี้ไม่ต้องตายไม่ได้หรือ”
พระเยซูทำให้ลาซารัสฟื้นขึ้นจากความตาย
38อีกครั้งหนึ่งที่พระเยซูสะเทือนใจนักเมื่อมาที่อุโมงค์วางศพ เป็นถ้ำที่มีหินก้อนใหญ่ปิดทางเข้า39พระองค์พูดว่า “เอาหินออก”มารธาพี่สาวของผู้ตายพูดว่า “แต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ถึงตอนนี้คงมีกลิ่นเหม็นเพราะเขาอยู่ในนั้นสี่วันแล้ว”40พระเยซูจึงพูดว่า “เราบอกเจ้าแล้วไม่ใช่หรือว่า ถ้าเจ้าเชื่อ เจ้าจะเห็นเกียรติสิริของพระเจ้า”41ดังนั้นพวกเขาจึงเอาหินออก พระเยซูแหงนหน้าขึ้นและพูดว่า “พระบิดา ลูกขอบคุณที่พระองค์ฟังลูก42ลูกรู้ว่าพระองค์ฟังลูกเสมอ แต่ที่พูดเช่นนี้ก็เพื่อประโยชน์ของผู้คนซึ่งยืนอยู่ที่นี่ เพื่อพวกเขาจะได้เชื่อว่าพระองค์ส่งลูกมา”43เมื่อพูดดังนี้แล้ว พระเยซูเรียกด้วยเสียงดังว่า “ลาซารัส ออกมา!”44ผู้ตายก็ออกมามีแถบผ้าลินินพันมือและเท้าของเขา และมีผ้าผืนหนึ่งพันหน้าไว้
พระเยซูพูดกับพวกเขาว่า “เอาผ้าพันศพออกและปล่อยเขา”
แผนฆ่าพระเยซู
45ด้วยเหตุนี้ ชาวยิวหลายคนที่มาเยี่ยมมารีย์ และได้เห็นสิ่งที่พระเยซูทำก็เชื่อพระองค์46แต่พวกเขาบางคนไปพบฟาริสี และเล่าถึงสิ่งที่พระเยซูได้ทำ47แล้วพวกหัวหน้าปุโรหิตกับฟาริสีจึงเรียกประชุมสภาแซนเฮดรินพวกเขาถามกันว่า “พวกเราจะทำอย่างไรดี ชายคนนี้กำลังทำหมายสำคัญหลายอย่าง48ถ้าเราปล่อยให้เขาทำแบบนี้ต่อไป ทุกคนก็จะพากันเชื่อเขา แล้วพวกโรมันก็จะมาเอาทั้งวิหารและชาติของเราไป”49แล้วคนหนึ่งในพวกเขาชื่อคายาฟาส ผู้เป็นมหาปุโรหิตประจำการในปีนั้นพูดขึ้นว่า “พวกท่านไม่รู้อะไรเลย50ไม่ตระหนักหรือว่าที่จะให้ชายคนเดียวตายเพื่อทุกคน ก็ดีกว่าให้ทั้งชาติต้องพินาศ”51เขาไม่ได้พูดเรื่องนี้ตามความคิดของตัวเอง แต่ในฐานะมหาปุโรหิตประจำการปีนั้น เขาเผยพระวจนะว่าพระเยซูจะตายเพื่อชนชาติยิว52และไม่เพียงแค่ชนชาติยิว แต่ยังตายเพื่อบรรดาลูกของพระเจ้าที่กระจัดกระจายอยู่ด้วย เพื่อรวบรวมพวกเขาให้เป็นหนึ่งเดียว53นับจากวันนั้นคนเหล่านี้จึงวางแผนฆ่าพระองค์54ด้วยเหตุนี้ พระเยซูจึงไม่ปรากฏตัวอย่างเปิดเผยในหมู่ชาวยิวอีกต่อไป แต่ปลีกตัวไปอยู่ที่หมู่บ้านเอฟราอิมใกล้ถิ่นทุรกันดารกับพวกสาวกของพระองค์55เมื่อใกล้ถึงเทศกาลปัสกาของชาวยิว คนมากมายจากชนบทเดินทางไปเยรูซาเล็ม เพื่อชำระตนตามระเบียบพิธีก่อนเทศกาลปัสกา56พวกเขามองหาพระเยซู และขณะยืนอยู่ที่ลานวิหาร พวกเขาถามกันว่า “ท่านคิดเห็นอย่างไร พระองค์จะไม่มาในงานเทศกาลนี้เลยหรือ”57แต่พวกหัวหน้าปุโรหิตกับฟาริสีได้สั่งไว้ว่า ถ้าใครรู้ว่าพระเยซูอยู่ที่ไหน ให้มารายงาน จะได้ไปจับพระองค์
Biblica, Inc.