โยบ31
1“ข้าได้ทำพันธสัญญากับนัยน์ตาของตัวเองว่าจะไม่มองหญิงสาวด้วยใจกำหนัด2เพราะอะไรคือสิ่งที่พระเจ้าเบื้องบนกำหนดให้เราอะไรคือมรดกจากองค์ผู้มีฤทธิ์เบื้องบน3ก็คือหายนะสำหรับคนชั่วและภัยพิบัติสำหรับคนทำผิดไม่ใช่หรือ4พระองค์ไม่เห็นทางของข้าและนับทุกย่างก้าวของข้าหรอกหรือ5หากข้าได้ดำเนินชีวิตกับความเท็จหรือเท้าของข้ามุ่งสู่การหลอกลวง6ขอพระเจ้าชั่งข้าด้วยตราชูที่เที่ยงตรงแล้วพระองค์จะรู้ว่าข้าดีไม่มีที่ติ7หากข้าเตลิดจากทางของพระเจ้าหากตาของข้าพาใจมัวเมาหรือหากมือของข้าแปดเปื้อนมลทิน8ก็ขอให้คนอื่นกินสิ่งที่ข้าได้หว่านและขอให้พืชผลของข้าถูกถอนรากถอนโคน9ถ้าใจของข้าถูกผู้หญิงล่อไปหรือถ้าข้าซุ่มอยู่ที่ประตูเพื่อนบ้าน10ก็ขอให้ภรรยาข้าโม่แป้งให้คนอื่นและให้ชายอื่นหลับนอนกับนาง11เพราะสิ่งนั้นชั่วร้ายเป็นบาปที่ต้องถูกลงโทษ12มันเป็นไฟเผาผลาญสู่แดนพินาศ และจะขุดรากถอนโคนสิ่งที่ข้าปลูกไว้13ถ้าข้าไม่ให้ความยุติธรรมแก่คนรับใช้ไม่ว่าชายหรือหญิงที่มากล่าวโทษข้า14ข้าจะทำอย่างไรเมื่อต้องเผชิญหน้ากับพระเจ้าข้าจะตอบอย่างไรเมื่อพระองค์เรียกให้ชี้แจงสิ่งที่ข้าทำ15พระเจ้าผู้สร้างข้าในท้องแม่ก็สร้างพวกเขาด้วยไม่ใช่หรือพระเจ้าองค์เดียวกันนี้สร้างเราทั้งสองฝ่ายในท้องแม่ไม่ใช่หรือ16ถ้าข้าบอกปัดความต้องการของคนจนหรือปล่อยให้หญิงม่ายคอยเก้อ17ถ้าข้าเก็บอาหารไว้คนเดียวไม่ยอมแบ่งให้เด็กกำพร้า18ที่จริงตั้งแต่เป็นหนุ่ม ข้าก็เลี้ยงดูเด็กเหล่านี้เหมือนกับพ่อแท้ๆและดูแลหญิงม่ายตั้งแต่ข้าเกิด19ถ้าข้าเห็นคนกำลังหนาวตายเพราะไร้เสื้อผ้าหรือเห็นคนยากไร้ไม่มีเครื่องนุ่งห่ม20และพวกเขาไม่ได้อวยพรข้าในใจที่ทำให้เขาอบอุ่นด้วยขนแกะของข้า21ถ้าข้าได้ยกมือขึ้นทำร้ายเด็กกำพร้าเพราะถือว่าตนมีอิทธิพลในศาล22ก็ขอให้แขนของข้าหลุดจากบ่าให้มันหักออกจากข้อต่อ23เพราะข้าหวาดกลัวหายนะจากพระเจ้าและเพราะเกรงกลัวบารมีของพระองค์จนไม่กล้าทำสิ่งเหล่านี้24ถ้าข้าไว้ใจเงินทองหรือพูดกับทองคำบริสุทธิ์ว่า ‘เจ้าคือความมั่นคงของข้า’25ถ้าข้ายินดีในสมบัติมหาศาลในทรัพย์สมบัติที่มือข้าหามาได้26ถ้าข้ามองดวงตะวันส่องแสงหรือดวงจันทร์งามกระจ่าง27จนจิตใจของข้าถูกล่อลวงอย่างลับๆและกราบไหว้28นี่จะเป็นบาปอันควรแก่การลงโทษเพราะไม่ซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าเบื้องบน29ถ้าข้ายินดีในเคราะห์ร้ายของศัตรูหรือลิงโลดเมื่อเขาเกิดทุกข์ร้อน30ข้าไม่เคยยอมให้ปากข้าทำบาปโดยสาปแช่งให้เขามีอันเป็นไป31ถ้าคนในบ้านของข้าไม่เคยถามกันว่า‘เนื้อที่โยบให้ มีใครกินไม่อิ่มบ้าง’32แม้แต่คนแปลกหน้า ข้าก็ไม่เคยปล่อยให้นอนตามถนนเพราะประตูบ้านของข้าเปิดต้อนรับคนเดินทางเสมอ33ถ้าข้าปิดบังบาปไว้เหมือนที่คนทั่วไปทำ โดยซ่อนความผิดของข้าไว้ในใจ34เพราะข้ากลัวฝูงชนและหวั่นเกรงวงศ์ตระกูลต่างๆ จะดูแคลนข้าจึงเก็บตัวเงียบไม่ออกนอกบ้าน35(อยากให้ใครสักคนฟังข้า!บัดนี้ข้าลงชื่อแก้คดีของตนเอง ขอองค์ผู้มีฤทธิ์ตอบข้าด้วยเถิดขอให้โจทก์เขียนคำฟ้องร้อง36แน่นอนว่าข้าจะใส่มันไว้บนบ่าข้าจะสวมมันไว้เหมือนมงกุฎ37ข้าจะให้พระองค์รู้ทุกย่างก้าวของข้าข้าจะรายงานพระองค์เหมือนผู้ปกครองคนหนึ่ง)38ถ้าที่ดินของข้าร้องกล่าวโทษข้าและรอยไถชุ่มด้วยน้ำตา39ถ้าข้ากินพืชผลโดยไม่จ่ายเงินหรือทำร้ายจิตใจผู้เช่า40ก็ขอให้หนามงอกขึ้นแทนข้าวสาลีและวัชพืชกลิ่นเหม็นงอกขึ้นแทนข้าวบาร์เลย์”โยบพูดจบลงตรงนี้
Biblica, Inc.