โยบ29
การโต้ตอบสุดท้ายของโยบ
1โยบพูดต่อไปว่า2“ข้าใฝ่หาปีเดือนที่ล่วงเลยไปเมื่อครั้งที่พระเจ้าเฝ้าดูแลข้า3ยามตะเกียงของพระองค์ส่องบนศีรษะของข้าข้าเดินฝ่าความมืดด้วยความสว่างของพระองค์4คิดถึงในสมัยที่ข้ายังรุ่งเรืองเมื่อมิตรภาพแน่นแฟ้นของพระเจ้าอวยพรบ้านของข้า5เมื่อองค์ผู้มีฤทธิ์ยังอยู่กับข้าและลูกๆ รายล้อมข้า6เมื่อทางของข้าโชกชุ่มด้วยครีมและหินผาก็เทน้ำมันมะกอกให้ข้า7เมื่อข้าไปที่ประตูเมืองและนั่งประจำที่ในลานชุมชน8คนหนุ่มๆ เห็นข้าก็หลีกให้และคนสูงอายุก็ลุกยืนต้อนรับ9คนระดับผู้นำหยุดพูดและเอามือปิดปาก10พวกขุนนางสงบเงียบลิ้นแตะเพดานปาก11ใครที่ได้ฟังข้าพูดก็ขื่นชมข้าคนที่เห็นข้า ก็ยกย่องข้า12เพราะข้าช่วยเหลือคนยากจนที่ร้องขอความช่วยเหลือและช่วยเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครช่วย13คนใกล้ตายก็อวยพรข้าข้าทำให้หัวใจของหญิงม่ายร้องเพลง14ข้าสวมความชอบธรรมเป็นอาภรณ์ความยุติธรรมคือเสื้อคลุมและผ้าโพกศีรษะของข้า15ข้าเป็นดวงตาให้คนตาบอดเป็นเท้าให้คนง่อย16ข้าเป็นบิดาให้คนขัดสนและเป็นธุระให้คดีของคนแปลกหน้า17ข้าหักเขี้ยวของคนชั่วและดึงเหยื่อออกจากปากคนชั่ว18ข้าคิดว่า ‘ข้าจะตายในบ้านของข้าเองวันคืนของข้ามากมายดั่งเม็ดทราย19รากของข้าจะหยั่งถึงน้ำและน้ำค้างจะพรมกิ่งก้านของข้าตลอดคืน20ศักดิ์ศรีของข้าจะไม่เสื่อมไปธนูในมือของข้าจะใหม่อยู่เสมอ’21ผู้คนฟังข้าอย่างมีความหวังเงียบคอยฟังคำแนะนำของข้า22หลังจากข้าพูดแล้ว พวกเขาก็ไม่พูดต่ออีกถ้อยคำของข้าเข้าหูเขาไปอย่างแผ่วเบา23พวกเขารอข้าเหมือนรอสายฝนและดื่มด่ำถ้อยคำของข้า เหมือนดื่มฝนฤดูใบไม้ผลิ24เมื่อข้ายิ้มให้ พวกเขาแทบไม่เชื่อสายตาใบหน้ายิ้มแย้มของข้ามีคุณค่ากับพวกเขา 25ข้าเลือกทางให้พวกเขาและนั่งเป็นหัวหน้าข้าอยู่เหมือนกษัตริย์ท่ามกลางกองทัพเป็นเหมือนผู้ที่ปลอบโยนผู้ทุกข์โศก”Biblica, Inc.