โยบ14
1“คนที่เกิดจากผู้หญิงล้วนอายุสั้นและเต็มไปด้วยความทุกข์ร้อน2พวกเขาเบ่งบานเหมือนดอกไม้ แล้วก็เหี่ยวเฉาไปเหมือนเงาที่หายวับไปไม่จีรัง3พระองค์จับตามองพวกเขาหรือและจะนำพวกเขา มาพิพากษาหรือ4ใครจะเอาสิ่งที่บริสุทธิ์ออกมาจากสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ได้ไม่มีสักคน!5วันเวลาของคนถูกกำหนดไว้แล้วพระองค์กำหนดปีเดือนของเขาพระองค์วางขอบเขตซึ่งเขาล่วงล้ำไปไม่ได้6ดังนั้นละสายตาไปจากเขา และปล่อยให้เขาอยู่ตามลำพังจนกว่าเวลาของเขาจะหมดลงเหมือนลูกจ้าง7อย่างน้อยก็ยังมีความหวังสำหรับต้นไม้ถึงมันถูกโค่น ก็จะแตกหน่ออีกครั้งและงอกกิ่งใหม่ขึ้นมาแทน8รากของมันอาจจะแก่ในดินและตอก็ผุพัง9แต่เมื่อได้กลิ่นของน้ำมันจะแตกหน่อขึ้นมาใหม่เหมือนต้นอ่อนได้10แต่คนตายแล้วก็สิ้นแรงเขาสิ้นลมหายใจและจากไป11เหมือนน้ำในทะเลสาบเหือดแห้งหรือแม่น้ำแห้งเหือด12เขาก็จะนอนลงและไม่ลุกขึ้นอีกจนฟ้าสิ้นสลาย ผู้คนก็จะไม่ตื่นขึ้นหรือถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอีก13ถ้าเพียงพระองค์จะซ่อนข้าไว้ในหลุมศพและพรางข้าไว้จนกว่าพระองค์จะหายโกรธ!ถ้าเพียงพระองค์จะกำหนดเวลาให้ข้าและนึกถึงข้าอีก!14เมื่อคนตายไป เขาจะมีชีวิตได้อีกหรือตลอดวันคืนที่ข้าสู้เหนื่อยยากข้าจะรอคอยการเปลี่ยนแปลงใหม่ ที่จะมาถึง15พระองค์จะเรียก และข้าจะขานรับพระองค์จะคิดถึงสิ่งมีชีวิตที่มือของพระองค์สร้างขึ้น16แน่นอน พระองค์จะนับย่างก้าวของข้าแต่ไม่นับบาปของข้า17การละเมิดของข้าจะถูกปิดผนึกไว้ในถุงพระองค์จะปกปิดบาปของข้า18แต่เหมือนภูเขาสึกกร่อนและทลายลงและหินถูกย้ายไปจากที่ของมัน19เหมือนน้ำกัดเซาะหินและกระแสน้ำพัดพาดินไปพระองค์ก็ทำลายความหวังของคนอย่างนั้นแหละ20พระองค์ปราบพวกเขาเพียงครั้งเดียว แล้วพวกเขาก็จากไปพระองค์เปลี่ยนสีหน้าของพวกเขา แล้วส่งพวกเขาไป21แม้ลูกๆ ของพวกเขาได้รับเกียรติ เขาก็ไม่รู้แม้ลูกหลานของพวกเขาตกต่ำ เขาก็ไม่เห็น22พวกเขารู้สึกได้แต่ความเจ็บปวดของร่างกายและคร่ำครวญเพื่อตัวพวกเขาเองเท่านั้น”
Biblica, Inc.