โยบ13
1“ดวงตาของข้าได้เห็นทั้งหมดนี้หูของข้าได้ยินและเข้าใจแล้ว2ข้ารู้พอๆ กับเจ้านั่นแหละไม่ได้ด้อยไปกว่าเจ้าเลย3แต่ข้าอยากจะพูดกับองค์ผู้มีฤทธิ์และสู้คดีของข้ากับพระเจ้า4แต่พวกเจ้าเอาความเท็จมาเป็นยาทาให้ข้าล้วนแล้วแต่เป็นหมอที่ไม่ได้ความ!5ถ้าเพียงแต่เงียบเสียบ้าง!สำหรับเจ้าก็จะนับว่าฉลาด6ตอนนี้ฟังคำโต้แย้งของข้าฟังคำอ้อนวอนจากปากข้าบ้าง7เจ้าจะพูดชั่วในนามของพระเจ้าหรือจะพูดหลอกลวงเพื่อพระองค์หรือ8เจ้าจะลำเอียงเข้าข้างพระองค์หรือจะสู้ความแทนพระเจ้าหรือ9หากพระองค์ตรวจสอบเจ้า ผลจะออกมาดีหรือเปล่าเจ้าจะตบตาพระเจ้าเหมือนตบตามนุษย์ได้หรือ10พระองค์จะขึ้นบัญชีเจ้าแน่นอนถ้าเจ้าแอบแสดงความลำเอียง11เจ้าไม่กลัวบารมีของพระองค์หรือไม่เกรงกลัวพระองค์เลยหรือ12คำพูดของเจ้าเป็นเพียงสุภาษิตขี้เถ้าคำแก้ต่างของเจ้าก็เปราะอย่างโล่ดิน13เงียบเถอะ ปล่อยให้ข้าพูดอะไรจะเกิดกับข้าก็ให้มันเกิด14เหตุใดข้าจึงยอมเสี่ยงตายและกำชีวิตของตัวเองไว้ในมือ15แม้พระองค์จะสังหารข้า ข้าก็ยังหวังในพระองค์แน่นอน ข้าจะ ขอสู้คดีต่อหน้าพระองค์16อันที่จริง นี่จะกลายเป็นการกอบกู้ข้าด้วยซ้ำเพราะคนที่ไม่นับถือพระเจ้า ไม่กล้ามาสู้หน้าพระองค์หรอก!17จงตั้งใจฟังสิ่งที่ข้าพูดให้ดีให้คำของข้าก้องในหูของเจ้า18ข้าพร้อมแล้วที่จะสู้ความข้ารู้ว่าตัวเองจะได้รับการพิสูจน์ว่าไม่ผิด19มีใครจะตั้งข้อกล่าวหาว่าข้าผิดไหมถ้ามี ข้าจะเงียบและยอมตาย20พระเจ้า ขอแค่ให้สองสิ่งนี้แก่ข้าแล้วข้าจะไม่ซ่อนตัวจากพระองค์21ขอถอนมือของพระองค์ออกไปจากข้าและหยุดขู่เข็ญให้ข้ากลัว22แล้วเรียกเถิด ข้าจะขานรับหรือขอให้ข้าพูด แล้วพระองค์ตอบ23ข้าได้ทำผิดบาปไปมากเท่าใดขอให้ข้าเห็นถึงการละเมิดและบาปของข้า24ทำไมซ่อนหน้าหนีข้าและถือว่าข้าเป็นศัตรูของพระองค์25พระองค์จะทรมานใบไม้ที่ปลิวตามลมหรือจะรุกไล่ฟางแห้งหรือ26เพราะพระองค์เขียนสิ่งที่ขมขื่นเล่นงานข้าและให้ข้ารับผลบาปในวัยหนุ่ม27พระองค์ตีตรวนเท้าของข้าไว้เฝ้าดูทางทั้งสิ้นของข้าโดยตีตราไว้ที่ฝ่าเท้าของข้า28ดังนั้นมนุษย์จึงเสื่อมสูญไปเหมือนสิ่งที่เน่าเปื่อยเหมือนเสื้อผ้าที่ถูกแมลงกัดกิน”
Biblica, Inc.