เยเรมีย์51
1พระยาห์เวห์พูดว่า“ดูเถิด เราจะดลใจผู้ทำลายล้างมาสู้กับบาบิโลนและชาวเลบคามาย 2เราจะส่งคนต่างชาติมายังบาบิโลนเพื่อฝัดร่อนและล้างผลาญดินแดนนั้นพวกเขาจะมาสู้รบกับบาบิโลนทุกด้านในวันแห่งหายนะของบาบิโลน3อย่าให้พลธนูโก่งธนูได้และอย่าให้เขาหยิบเสื้อเกราะมาสวมทันอย่าไว้ชีวิตชายหนุ่มของดินแดนนั้นจงทำลาย ทั้งกองทัพให้สิ้นไป4พวกเขาจะล้มตายในบาบิโลน บาดเจ็บสาหัสตามถนนหนทาง5เพราะพระเจ้า พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ไม่ได้ทอดทิ้งอิสราเอลและยูดาห์แม้ดินแดนของเขา จะเต็มไปด้วยความผิดต่อหน้าองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล6จงหนีจากบาบิโลน!จงหนีเอาชีวิตรอดเถิด!อย่าพลอยถูกทำลายเพราะบาปของเธอถึงเวลาการแก้แค้นของพระยาห์เวห์แล้วพระองค์จะตอบแทนบาบิโลนให้สาสม7บาบิโลนเป็นถ้วยทองคำในมือของพระยาห์เวห์บาบิโลนทำให้ทั้งโลกเมามายชนชาติทั้งหลายได้ดื่มเหล้าองุ่นของบาบิโลนบัดนี้พวกเขาจึงคลุ้มคลั่งไป8บาบิโลนจะล่มจมอย่างฉับพลัน แล้วก็แหลกลาญจงร่ำไห้ให้กับมัน!เอายามาทารักษาความเจ็บปวดให้เธอสิเผื่อเธอจะหาย9‘เราน่าจะรักษาบาบิโลนให้หายแต่มันก็ไม่ยอมหายให้เราทิ้งบาบิโลน และต่างคนต่างกลับดินแดนของพวกเราเพราะโทษทัณฑ์ของบาบิโลนสูงเสียดฟ้าสูงเทียมฟ้าสวรรค์10พระยาห์เวห์ให้ความเป็นธรรมแก่เราแล้วมาเถิด ให้เราบอกกล่าวในศิโยนถึงสิ่งที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราได้กระทำ’11จงลับลูกศรให้แหลมคมจงหยิบโล่ขึ้นเตรียมพร้อมพระยาห์เวห์ได้เร่งเร้าเหล่ากษัตริย์แห่งมีเดียเพราะตั้งใจจะทำลายบาบิโลนพระยาห์เวห์จะแก้แค้นแก้แค้นให้วิหารของพระองค์12จงชูธงขึ้นประชิดกำแพงของบาบิโลน!จงเสริมกำลังผู้รักษาการณ์จงวางยามประจำจงเตรียมกองซุ่มโจมตีไว้!พระยาห์เวห์จะทำให้สำเร็จตามที่มุ่งหมายไว้ตามประกาศิตเกี่ยวกับชาวบาบิโลน13เจ้าผู้อาศัยริมห้วงน้ำทั้งหลายและมีทรัพย์สมบัติมั่งคั่งถึงจุดจบของเจ้าแล้วถึงเวลาแล้วที่เจ้าจะถูกทำลาย14พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ได้ปฏิญาณไว้โดยอ้างพระองค์เองว่าแน่นอน เราจะให้กองทัพเนืองแน่นดินแดนของเจ้าเหมือนฝูงตั๊กแตนและพวกเขาจะโห่ร้องมีชัยเหนือเจ้า15พระองค์สร้างแผ่นดินโลกด้วยฤทธิ์เดชก่อตั้งโลกไว้ด้วยสติปัญญาและคลี่ฟ้าสวรรค์ออกด้วยความเข้าใจ16เมื่อพระองค์เปล่งเสียง ห้วงน้ำในฟ้าสวรรค์ก็ร้องคำรามพระองค์ให้เมฆลอยขึ้นจากสุดปลายแผ่นดินโลกส่งฟ้าแลบให้มากับฝนและนำกระแสลมออกมาจากคลัง17ทุกคนก็สิ้นคิดและขาดความรู้ช่างทองทุกคนขายหน้าเพราะรูปเคารพของตนเทวรูปที่เขาสร้างก็จอมปลอมพวกมันไม่มีลมหายใจ18พวกมันไร้ค่า เป็นสิ่งที่น่าเยาะเย้ยเมื่อถึงเวลาพิพากษา มันก็พินาศ19แต่พระองค์ผู้มีกรรมสิทธิ์เหนือยาโคบไม่เหมือนเทวรูปพวกนี้เพราะพระองค์เป็นพระผู้สร้างสรรพสิ่งรวมทั้งประชาชนที่เป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์นามของพระองค์คือพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์20เจ้าเป็นตะบองรบเป็นอาวุธสำหรับทำสงครามของเราซึ่งเราใช้เจ้าทุบบรรดาประชาชาติเราใช้เจ้าทำลายอาณาจักรต่างๆ21เราใช้เจ้าทุบม้าและพลม้าเราใช้เจ้าทุบรถม้าศึกและพลขับ22เราใช้เจ้าทุบผู้ชายและผู้หญิงเราใช้เจ้าทุบคนแก่และเด็กเราใช้เจ้าทุบชายหนุ่มและหญิงสาว23เราใช้เจ้าทุบคนเลี้ยงแกะและฝูงแกะเราใช้เจ้าทุบชาวนาและวัวเราใช้เจ้าทุบผู้ว่าการและขุนนางทั้งหลาย24เราจะตอบสนองบาบิโลนและทุกคนที่อาศัยอยู่ในบาบิโลน ต่อหน้าต่อตาเจ้า เพราะความผิดทั้งสิ้นที่พวกเขาทำในศิโยน” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น25“เราเป็นศัตรูกับเจ้า เจ้าภูเขาผู้ทำลายล้างเจ้าผู้ผลาญทำลายทั้งโลก”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น“เราจะเหยียดมือออกสู้กับเจ้าจะกลิ้งเจ้าลงจากหน้าผาและเผาเจ้าให้วอดวาย26จะไม่มีการสกัดหินจากเจ้าไปเป็นศิลาหัวมุมหรือทำเป็นฐานรากเพราะเจ้าจะถูกทิ้งร้างตลอดไป” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น27“จงชูธงขึ้นในดินแดนนั้น!จงเป่าแตรท่ามกลางชนชาติจงเตรียมชนชาติทั้งหลายไว้สู้รบกับมันจงเรียกอาณาจักรเหล่านี้มาสู้กับมันคือเรียกอารารัต มินนี และอัชเคนัสจงตั้งแม่ทัพขึ้นสู้รบกับดินแดนนั้นจงส่งฝูงม้ามาให้เนืองแน่นเหมือนฝูงตั๊กแตน28จงเตรียมชนชาติทั้งหลายมาสู้รบกับบาบิโลนได้แก่บรรดากษัตริย์มีเดียผู้ว่าการและขุนนางทั้งปวงตลอดจนประเทศทั้งปวงใต้อาณัติ29แผ่นดินก็สั่นสะท้านและทุรนทุรายเพราะพระยาห์เวห์ยืนยันที่จะทำกับบาบิโลนตามที่ตั้งใจไว้คือทำให้ดินแดนบาบิโลนถูกทิ้งร้างไม่มีผู้คนอาศัยอยู่30นักรบของบาบิโลนหยุดต่อสู้หมกตัวอยู่ในที่มั่นพลังของพวกเขาหมดสิ้นไปเขากลายเป็นคนอ่อนแอที่อยู่อาศัยในบาบิโลนถูกวางเพลิงลูกกรงประตูเมืองต่างๆ หักพัง31นักวิ่งไล่ตามกันไปผู้สื่อสารไล่ตามกันไปเพื่อไปรายงานกษัตริย์บาบิโลนว่าทั้งกรุงถูกยึดไปแล้ว32ท่าข้ามแม่น้ำถูกยึดเครื่องกีดขวางถูกเผาและเหล่าทหารก็ตกใจกลัว”33พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า“ธิดาแห่งบาบิโลนเหมือนลานนวดข้าวเมื่อถึงเวลาก็ถูกเหยียบย่ำไม่ช้าก็จะถึงเวลาเก็บเกี่ยวบาบิโลน34กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนได้ขย้ำเราพระองค์โยนเราเข้าสู่ความสับสนพระองค์ทำให้เราเป็นเหมือนไหเปล่าพระองค์ได้กลืนเราเหมือนงูพิษกินสิ่งโอชะของเราจนเต็มท้องแล้วสำรอกเราออกมา35ขอให้ความรุนแรงที่กระทำกับเนื้อหนัง เราตกกับบาบิโลนเถิด”ชาวศิโยนพูดดังนั้นเยรูซาเล็มก็ว่า“ขอให้เลือดของเราตกกับพวกที่อาศัยอยู่ในบาบิโลนเถิด”36ดังนั้นพระยาห์เวห์พูดว่า“ดูเถิด เราจะให้ความเป็นธรรมแก่เจ้าและแก้แค้นให้เจ้าเราจะทำให้ทะเลและธารน้ำของบาบิโลนเหือดแห้ง37บาบิโลนจะเป็นซากปรักหักพังเป็นที่อยู่ของหมาในเป็นเป้าของความสยดสยองและการดูหมิ่นเป็นที่ซึ่งไม่มีใครอยู่อาศัย38คนของบาบิโลนคำรามเหมือนสิงโตหนุ่มครวญครางเหมือนลูกสิงห์39แต่ขณะที่พวกเขาถูกยั่วให้โกรธเราจะจัดงานเลี้ยงให้พวกเขาและทำให้พวกเขาเมาเพื่อให้พวกเขาหัวเราะลั่นแล้วหลับไปตลอดกาลไม่ตื่นอีกเลย”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น40“เราจะปราบเขาลงเหมือนแพะแกะที่ถูกต้อนไปฆ่า41เชชัก จะถูกพิชิตความโอ้อวดของทั้งโลกจะถูกยึด!บาบิโลนจะรกร้างเพียงใดท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย!42ทะเลจะซัดท่วมบาบิโลนคลื่นคำรามของมันจะกลบบาบิโลนจนมิด43เมืองต่างๆ ของบาบิโลนจะถูกทิ้งร้างเป็นถิ่นทุรกันดารแห้งแล้งเป็นแผ่นดินซึ่งไม่มีใครอยู่อาศัยไม่มีใครสัญจรผ่าน44เราจะลงโทษพระเบลในบาบิโลนทำให้เขาคายสิ่งที่กลืนออกมาชนชาติทั้งหลายจะไม่หลั่งไหลไปหาพระเบลอีกและกำแพงของบาบิโลนจะพังทลาย45ประชาชนของเรา จงออกมาจากบาบิโลนจงหนีเอาชีวิตรอดเถิด!จงหนีให้พ้นจากความโกรธอันรุนแรงของพระยาห์เวห์46อย่าเสียขวัญหรือหวาดหวั่นเมื่อได้ยินข่าวลือในดินแดนนั้นปีนี้ลือกันว่าอย่างนี้ ปีหน้าลือกันว่าอย่างนั้นข่าวลือเรื่องการนองเลือดในแผ่นดินและเรื่องนักปกครองต่อสู้กัน47เพราะเวลานั้นจะมาถึงอย่างแน่นอนเวลาที่เราจะลงโทษรูปเคารพของบาบิโลนดินแดนบาบิโลนทั้งหมดจะอับอายขายหน้าและผู้ถูกฆ่าจะนอนตายอยู่ในนั้น48แล้วฟ้าสวรรค์ โลกและสรรพสิ่งในนั้นจะโห่ร้องยินดีเหนือบาบิโลนเพราะบรรดาผู้ทำลายจากทางเหนือจะมาโจมตีบาบิโลน”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น49“บาบิโลนจะต้องล่มสลายเพราะคนอิสราเอลถูกฆ่าเช่นเดียวกับคนทั่วโลกถูกฆ่าที่ต้องล้มตายเพราะบาบิโลน50พวกเจ้าผู้หนีรอดจากคมดาบจงไปเสีย อย่ามัวร่ำไรอยู่!จงระลึกถึงพระยาห์เวห์ ในแดนไกลและคิดถึงเยรูซาเล็ม51เราอับอายขายหน้าเพราะเราถูกสบประมาทและความอัปยศกลบหน้าเราเพราะคนต่างชาติเข้ามาในที่บริสุทธิ์ของบ้านของพระยาห์เวห์”52พระยาห์เวห์ประกาศว่า “แต่วันเวลาจะมาถึงเมื่อเราจะลงโทษรูปเคารพของบาบิโลนและทั่วดินแดนบาบิโลนจะคนบาดเจ็บจะครวญคราง53แม้ว่าบาบิโลนขึ้นสู่สวรรค์และเสริมป้อมปราการให้แข็งแกร่งเราก็จะส่งผู้ทำลายเธอมา”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น54“เสียงร้องดังมาจากบาบิโลนเสียงหายนะใหญ่หลวงดังมาจากดินแดนของชาวบาบิโลน 55พระยาห์เวห์จะทำลายล้างบาบิโลนจะสยบเสียงอึกทึกน่ารำคาญของเธอคลื่นศัตรูจะรุกเข้ามาเหมือนห้วงน้ำใหญ่เสียงสนั่นของเขาจะดังก้อง56ผู้ทำลายจะมาสู้กับบาบิโลนนักรบของบาบิโลนจะถูกจับเป็นเชลยธนูของพวกเขาจะถูกหักทิ้งเพราะพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าแห่งการตอบสนองพระองค์จะตอบสนองอย่างสาสม57เราจะทำให้ข้าราชการและปราชญ์ของบาบิโลนมึนเมาตลอดจนผู้ว่าการ นายทหารและนักรบทั้งหลายพวกเขาจะหลับใหลและไม่ตื่นอีกเลยตลอดกาล”องค์กษัตริย์ผู้มีนามว่าพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศดังนั้น58พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า“กำแพงหนาของบาบิโลนจะถูกทลายราบและประตูสูงของเธอจะถูกเผาชนชาติทั้งหลายจะเหนื่อยเปล่าสิ่งที่ได้ลงแรงไว้จะกลายเป็นเพียงเชื้อไฟ”59นี่เป็นเนื้อความซึ่งผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์สั่งไว้กับผู้ดูแลแขวงชื่อเสไรอาห์ลูกชายเนริยาห์ลูกชายมาอาเสอาห์ เมื่อเขาไปยังบาบิโลนพร้อมกับกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ในปีที่สี่ของพระองค์60เยเรมีย์บันทึกเกี่ยวกับภัยพิบัติทั้งหมดที่จะเกิดขึ้นกับบาบิโลนไว้ในหนังสือม้วน ซึ่งบันทึกทั้งหมดเกี่ยวกับบาบิโลน61เยเรมีย์พูดกับเสไรอาห์ว่า “เมื่อท่านไปถึงบาบิโลน จงอ่านออกเสียงข้อความทั้งหมดนี้62แล้วจงพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ พระองค์ได้กล่าวว่าจะทำลายสถานที่นี้ จะไม่มีทั้งคนและสัตว์อาศัยที่นั่น มันจะถูกทิ้งร้างตลอดกาล’63เมื่อท่านอ่านจบแล้ว จงเอาหนังสือม้วนนี้ผูกเข้ากับก้อนหินแล้วโยนลงแม่น้ำยูเฟรติส64จากนั้นจงพูดว่า ‘เช่นนี้แหละ บาบิโลนจะจมลง ไม่โผล่ขึ้นอีกเลยเพราะภัยพิบัติที่เราจะนำมาให้ และพลเมืองของบาบิโลนจะล้มตาย’ ”
ถ้อยคำของเยเรมีย์จบลงเพียงเท่านี้
ถ้อยคำของเยเรมีย์จบลงเพียงเท่านี้
Biblica, Inc.