เยเรมีย์50
ถ้อยคำเกี่ยวกับบาบิโลน
1ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ซึ่งพูดผ่านผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์เกี่ยวกับบาบิโลนและดินแดนของชาวบาบิโลน ความว่า2“จงป่าวร้องและประกาศในหมู่ชนชาติจงชูธงขึ้นประกาศออกไปอย่าปิดบังเลย แต่จงกล่าวว่า‘บาบิโลนจะถูกยึดพระเบลจะอับอายมาร์ดุคจะหวั่นกลัวเทวรูปของบาบิโลนจะอัปยศอดสูและอกสั่นขวัญแขวน’3ชนชาติหนึ่งจากทางเหนือจะมาโจมตีบาบิโลนทำให้ดินแดนนั้นถูกทิ้งร้างไม่มีใครอาศัยอยู่ทั้งผู้คนและสัตว์จะหนีไปหมด”4พระยาห์เวห์ประกาศว่า“ในเวลานั้น ชนอิสราเอลและยูดาห์จะร่วมกันแสวงหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเขาด้วยน้ำตานองหน้า5พวกเขาจะถามทางและมุ่งหน้ามายังศิโยนพวกเขาจะเข้ามาผูกพันกับพระยาห์เวห์โดยพันธสัญญานิรันดร์ซึ่งจะไม่ถูกลืมเลือน6ประชาชนของเราเป็นแกะหลงทางคนเลี้ยงของพวกเขาได้พาพวกเขาให้หลงเตลิดไปและเป็นเหตุให้พวกเขาร่อนเร่อยู่บนภูเขาพวกเขาซัดเซพเนจรไปเหนือภูเขาและเนินเขาและลืมถิ่นที่พำนักของตน7ผู้ใดพบพวกเขาก็ขย้ำกินศัตรูของพวกเขากล่าวว่า ‘เราไม่ผิดเพราะพวกเขาทำบาปต่อพระยาห์เวห์ผู้เป็นทุ่งหญ้าเขียวขจีของพวกเขาพระยาห์เวห์ผู้เป็นความหวังของบรรพบุรุษของพวกเขา’8จงหนีจากบาบิโลนจงออกจากดินแดนของชาวบาบิโลนเถิดและจงเป็นเหมือนแพะนำฝูง9เพราะเราจะเร่งกองทัพพันธมิตรของชนชาติใหญ่จากทางเหนือมาสู้รบกับบาบิโลนพวกเขาจะเข้าประจำที่ต่อสู้กับมันบาบิโลนจะถูกคนจากทางเหนือยึดลูกศรของพวกเขาเหมือนนักรบชำนาญศึกผู้ไม่เคยกลับไปมือเปล่า10ดังนั้นบาบิโลนจะถูกปล้นและโจรทุกคนได้ของมากมาย”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น11“เพราะเจ้าผู้ปล้นกรรมสิทธิ์ของเรากระหยิ่มลิงโลดเพราะเจ้าร่าเริงอย่างวัวสาวย่ำนวดเมล็ดข้าวและส่งเสียงร้องอย่างม้าตัวผู้12แม่ของเจ้าจะอับอายนักผู้ให้กำเนิดเจ้าจะอัปยศอดสูกลายเป็นผู้ต่ำต้อยที่สุดในหมู่ชนชาติเป็นถิ่นทุรกันดาร เป็นทะเลทรายอันแห้งผาก13เนื่องด้วยความโกรธของพระยาห์เวห์บาบิโลนจะกลายเป็นถิ่นร้างไร้คนอาศัยทุกคนที่ผ่านไปจะตะลึงและเย้ยหยันเนื่องจากบาดแผลทั้งหมดของเธอ14พวกเจ้าผู้โก่งธนูจงเข้าประจำที่ล้อมรอบบาบิโลนระดมยิงเธอ! ไม่ต้องออมลูกศรเพราะเธอได้ทำบาปต่อพระยาห์เวห์15จงโห่ร้องเข้าใส่บาบิโลนทุกด้าน!เธอยอมแพ้ หอคอยต่างๆ พังทลายกำแพงพังลงเพราะนี่เป็นการแก้แค้นของพระยาห์เวห์จงแก้แค้นบาบิโลนจงทำกับบาบิโลนเหมือนที่เธอเคยทำชนชาติอื่นๆ16จงตัดผู้หว่านและผู้เก็บเกี่ยวซึ่งถือเคียวออกจากบาบิโลนให้ทุกคนกลับไปหาชนชาติของตนให้ทุกคนหนีไปยังเมืองของตนเพราะดาบของผู้กดขี่ข่มเหง17อิสราเอลเป็นฝูงแกะที่กระจัดกระจายซึ่งสิงโตได้ไล่หนีกระเจิงรายแรกที่ขย้ำพวกเขาคือกษัตริย์อัสซีเรียล่าสุดผู้ที่บดขยี้กระดูกของพวกเขาคือกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน”18ดังนั้นพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า“เราจะลงโทษกษัตริย์บาบิโลนและดินแดนของเขาเหมือนที่เราลงโทษกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย19แต่เราจะนำอิสราเอลกลับสู่ทุ่งหญ้าของพวกเขาพวกเขาจะกินหญ้าบนภูเขาคารเมลและบาชานพวกเขาจะอิ่มเอมบนเนินเขาเอฟราอิมและในกิเลอาด”20พระยาห์เวห์ประกาศว่า “ในวันเวลานั้นจะมีการเสาะหาความผิดของอิสราเอลแต่ไม่พบเลยและจะมีการเสาะหาบาปของยูดาห์แต่ไม่พบเลยเพราะเราจะอภัยโทษคนที่เหลือซึ่งเราไว้ชีวิต21จงโจมตีดินแดนเมราธาอิมและผู้คนในเปโขดตามล่า ฆ่าทิ้ง และทำลายล้าง ให้หมด”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น“จงทำทุกสิ่งตามที่เราสั่งไว้22มีเสียงโห่ร้องออกศึกในดินแดนเสียงหายนะใหญ่หลวง!23ค้อนซึ่งทุบโลกทั้งโลกก็แหลกลาญป่นปี้บาบิโลนถูกทิ้งร้างอย่างสิ้นเชิงท่ามกลางชนชาติ!24บาบิโลน เราวางกับดักเจ้าไว้และเจ้าก็ติดกับก่อนจะรู้ตัวเจ้าถูกจับได้เพราะเจ้าต่อสู้ขัดขืนพระยาห์เวห์25พระยาห์เวห์ได้เปิดคลังอาวุธของพระองค์และนำอาวุธแห่งความโกรธออกมาเพราะพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ยิ่งใหญ่สูงสุดมีงานที่จะทำในดินแดนของชาวบาบิโลน26จงยกกำลังต่อสู้บาบิโลนจากแดนไกลจงทำลายยุ้งฉางของเธอเสียจงกองเธอไว้เหมือนกองเมล็ดข้าวจงทำลายล้างเธออย่างสิ้นเชิงและอย่าให้มีใครหลงเหลืออยู่27จงฆ่าวัวหนุ่มของเธอให้หมดต้อนพวกมันไปโรงเชือด!วิบัติแก่พวกเขา! เพราะถึงเวลาของพวกเขาแล้วเวลาที่พวกเขาจะถูกลงโทษ28จงฟังเสียงผู้ลี้ภัยและผู้อพยพจากบาบิโลนที่ป่าวร้องในศิโยนว่าพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราแก้แค้นอย่างไรแก้แค้นให้วิหารของพระองค์อย่างไร29จงเรียกพลธนูมาต่อสู้กับบาบิโลนบรรดาผู้โก่งคันศรจงมาตั้งค่ายล้อมบาบิโลนไว้อย่าให้มีใครหนีรอดไปได้จงตอบแทนเธอให้สาสมจงทำเหมือนที่เธอเคยทำไว้เพราะบาบิโลนได้ลบหลู่พระยาห์เวห์องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล30ฉะนั้น ชายหนุ่มของบาบิโลนจะล้มลงกลางถนนและทหารทุกคนจะถูกทำให้เงียบในวันนั้น”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น31“ดูเถิด เราสู้กับเจ้า คนหยิ่งจองหอง”พระยาห์เวห์พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศดังนั้น“เพราะวันเวลาของเจ้านั้นได้มาถึงแล้วเวลาที่เจ้าจะถูกลงโทษ32คนหยิ่งจองหองจะสะดุดล้มลงและจะไม่มีใครพยุงเขาขึ้นมาเราจะจุดไฟในเมืองต่างๆ ของบาบิโลนไฟนี้จะเผาผลาญทุกคนที่อยู่รอบเมือง”33พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า“ชาวอิสราเอลถูกกดขี่ข่มเหงและชาวยูดาห์ก็เช่นกันพวกที่จับพวกเขาเป็นเชลยก็กักเขาไว้แน่นไม่ปล่อยให้พวกเขาไป34แต่พระผู้ไถ่ของพวกเขานั้นเข้มแข็งนามของพระองค์คือ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พระองค์จะแก้คดีของเขาอย่างแข็งขันเพื่อจะนำการพักสงบมาสู่ดินแดนของเขาและนำความวุ่นวายมาให้ชาวบาบิโลน”35พระยาห์เวห์ประกาศว่า“ให้ดาบฟาดฟันชาวบาบิโลนฟาดฟันผู้คนในบาบิโลนและฟาดฟันข้าราชการและปราชญ์ของบาบิโลน!36ให้ดาบฟาดฟันผู้เผยพระวจนะเท็จ!พวกเขาจะกลายเป็นคนโง่เขลาให้ดาบฟาดฟันนักรบ!พวกเขาจะเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น37ให้ดาบฟาดฟันม้าและรถม้าศึกและคนต่างชาติทุกคนในกองทัพของเธอ!พวกเขาจะกลายเป็นคนอ่อนแอให้ดาบฟาดฟันทรัพย์สมบัติของบาบิโลน!สิ่งเหล่านั้นจะถูกปล้นชิง38ให้ความแห้งแล้งมาเหนือ ห้วงน้ำของเธอ!พวกมันจะได้เหือดแห้งเพราะดินแดนนั้นเต็มไปด้วยรูปเคารพและพวกรูปเคารพก็กลัวจนบ้าคลั่ง39สัตว์ทะเลทรายและไฮยีน่าจะอยู่ที่นั่นและนกเค้าแมวจะอาศัยอยู่ที่นั่นจะไม่มีผู้คนอาศัยอยู่อีกตลอดทุกชั่วอายุ40ดังที่เราได้ล้มล้างโสโดมและโกโมราห์พร้อมทั้งเมืองใกล้เคียง”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น“ดังนั้นจะไม่มีใครอยู่ที่นั่นจะไม่มีผู้คนตั้งถิ่นฐานในเมืองนั้น41ดูเถิด กองทัพจะมาจากทางเหนือชนชาติยิ่งใหญ่และกษัตริย์หลายองค์กำลังถูกเร่งเร้าจากทุกมุมโลก42พวกเขามีทั้งธนูและหอกโหดเหี้ยมและไร้ความเมตตาเสียงควบม้าของพวกเขาเหมือนเสียงทะเลคำรามพวกเขายกทัพมาเพื่อโจมตีเจ้าธิดาบาบิโลน43กษัตริย์บาบิโลนได้ยินรายงานข่าวมือก็หมดแรงความทุกข์ร้าวรานจู่โจมจับใจเจ็บปวดดั่งผู้หญิงที่กำลังคลอดลูก44เราจะไล่ล่าบาบิโลนจากดินแดนของมันทันทีดุจสิงโตที่ออกจากป่าทึบแห่งแม่น้ำจอร์แดนไปสู่ทุ่งหญ้าอันอุดมสมบูรณ์ใครคือผู้ที่เราเลือกสรรแต่งตั้งเพื่อการนี้ใครจะเสมอเหมือนเราและใครจะท้าทายเราได้คนเลี้ยงแกะหน้าไหนจะยืนต้านเราได้”45ฉะนั้น จงฟังแผนการที่พระยาห์เวห์จะจัดการบาบิโลนสิ่งที่พระองค์คิดไว้สำหรับดินแดนของชาวบาบิโลนลูกอ่อนในฝูงจะถูกลากไปทุ่งหญ้าของพวกเขาจะตะลึงเพราะชะตากรรมของเขา46โลกจะสั่นสะท้าน เมื่อได้ยินเสียงบาบิโลนล่มสลายเสียงร้องของชาวบาบิโลนจะดังก้องในหมู่ชนชาติBiblica, Inc.