เยเรมีย์15
1แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “ต่อให้โมเสสและซามูเอลมายืนต่อหน้าเรา เราก็จะไม่ใจอ่อนกับชนชาตินี้ เอาพวกเขาไปให้พ้นหน้าเรา! ไปให้พ้น!2และหากพวกเขาถามเจ้าว่า ‘จะให้เราไปที่ไหน’ จงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่าผู้ที่ถูกกำหนดให้ตายก็ไปตายผู้ที่ต้องตายในสงครามก็ตายในสงครามผู้ที่ต้องอดตายก็อดตายและผู้ที่ต้องเป็นเชลยก็เป็นเชลย’ ”3พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เราจะแต่งตั้งผู้ทำลายสี่แบบเพื่อจัดการกับพวกเขาได้แก่ ดาบเพื่อเข่นฆ่า สุนัขเพื่อฉีกทึ้ง นกและสัตว์ป่าเพื่อกลืนกินและทำลาย4เราจะทำให้พวกเขาเป็นที่น่าขยะแขยงแก่อาณาจักรทั้งสิ้นในโลก เพราะสิ่งที่มนัสเสห์ลูกชายกษัตริย์เฮเซคียาห์แห่งยูดาห์ได้ทำในเยรูซาเล็ม5เยรูซาเล็ม ใครจะสงสารเจ้าใครจะคร่ำครวญให้กับเจ้าจะมีใครถามทุกข์สุขของเจ้า”6พระยาห์เวห์ประกาศว่า“เจ้าได้ละทิ้งเราและถอยหลังอยู่ร่ำไปดังนั้น เราจะยื่นมือออกไปทำลายเจ้าเราจะไม่อดกลั้นอีกต่อไป7เราจะฝัดร่อนพวกเขาที่ประตูเมืองด้วยส้อมฝัดข้าวเราจะนำวิปโยคและหายนะมาสู่ประชาชนของเราเพราะเขาไม่หันจากวิถีของตน8เราจะทำให้มีแม่ม่ายในหมู่พวกเขามากยิ่งกว่าทรายในทะเลตอนเที่ยงวันเราจะนำผู้ทำลายมาเล่นงานแม่ของพวกคนหนุ่มเราจะนำความปวดร้าวและความหวาดกลัวมาสู่พวกเขาอย่างฉับพลัน9แม่ลูกเจ็ดจะเป็นลมหมดสติและสิ้นลมหายใจตะวันของเธอจะลับเมื่อยังกลางวันเธอต้องอับอายขายหน้าเราจะมอบผู้รอดชีวิตให้แก่ดาบต่อหน้าศัตรูทั้งหลาย”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น10อนิจจา แม่ของลูกที่ให้ลูกเกิดมาเป็นคนซึ่งทั้งแผ่นดินต่อสู้และชิงดีชิงเด่น!ลูกไม่เคยให้ใครหยิบยืม หรือหยิบยืมใครแต่ทุกคนก็แช่งด่าลูก11พระยาห์เวห์พูดว่า“แน่นอน เราจะช่วยกู้เจ้าเพื่อผลดีที่ตั้งใจไว้แน่นอน เราจะทำให้ศัตรูของเจ้ามาอ้อนวอนเจ้าในยามภัยพิบัติและยามทุกข์เข็ญ12มนุษย์จะหักแท่งเหล็กจากภาคเหนือหรือแท่งทองสัมฤทธิ์ได้หรือ13เราจะทำให้ทรัพย์สมบัติและความมั่งคั่งของเจ้าถูกริบไปเปล่าๆเพราะบาปทั้งสิ้นทั่วดินแดนของเจ้า14เราจะให้พวกศัตรูจับเจ้าไปเป็นเชลยใน ดินแดนที่เจ้าไม่รู้จักเพราะโทสะของเราจะลุกเป็นไฟมันจะเผาผลาญเจ้า15พระยาห์เวห์ พระองค์เข้าใจขอระลึกถึงและดูแลข้าพเจ้าขอพระองค์แก้แค้นคนที่ข่มเหงข้าพเจ้าพระองค์อดกลั้นไว้ช้านาน ขออย่านำข้าพเจ้าไปเสียขอระลึกว่าข้าพเจ้าทนการตำหนิเพราะเห็นแก่พระองค์เพียงใด16เมื่อพระวจนะของพระองค์มาถึง ข้าพเจ้าก็กินพระวจนะนั้นเป็นความยินดีและปลื้มปีติในใจข้าพเจ้าเพราะเขาเรียกข้าพเจ้าตามนามของพระองค์พระยาห์เวห์พระเจ้าผู้มีฤทธิ์17ข้าพเจ้าไม่เคยนั่งในหมู่คนที่สรวลเสเฮฮาไม่ร่วมรื่นเริงกับพวกเขาข้าพเจ้านั่งอยู่ตามลำพังเพราะมือของพระองค์อยู่เหนือข้าพเจ้าและพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง18เหตุใดข้าพเจ้าปวดร้าวไม่สิ้นสุดและบาดแผลฉกรรจ์ของข้ารักษาไม่หายพระองค์เป็นเหมือนลำธารที่ลวงข้าพเจ้าเหมือนน้ำพุที่ไม่มีน้ำ19ฉะนั้น พระยาห์เวห์จึงพูดว่า‘หากเจ้าหันกลับมา เราจะให้เจ้าคืนสู่ปกติสุขเพื่อเจ้าจะปรนนิบัติรับใช้เราหากเจ้าพูดสิ่งที่มีคุณค่า ไม่พูดไร้สาระเจ้าจะเป็นผู้แถลงถ้อยคำของเราให้ชนชาตินี้หันมาหาเจ้าแต่เจ้าต้องไม่หันไปหาเขา20เราจะทำให้เจ้าเป็นกำแพงสำหรับชนชาตินี้เป็นปราการทองสัมฤทธิ์แน่นหนาพวกเขาจะต่อสู้เจ้าแต่เอาชนะไม่ได้เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อจะกอบกู้และช่วยเจ้าให้รอด’ ”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น21“เราจะช่วยเจ้าจากเงื้อมมือของคนชั่วและกู้เจ้าจากอุ้งมือของคนอำมหิต”
Biblica, Inc.