เยเรมีย์14
ความแห้งแล้ง การกันดารอาหารและสงคราม
1ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ที่มาถึงเยเรมีย์เกี่ยวกับความแห้งแล้งว่า2“ยูดาห์คร่ำครวญเมืองต่างๆ ของเธออ่อนแรงพวกเขาร่ำไห้ให้กับดินแดนและมีเสียงร้องขึ้นมาจากเยรูซาเล็ม3พวกขุนนางส่งคนใช้ไปหาน้ำพวกคนรับใช้ไปที่บ่อแต่ไม่มีน้ำคนรับใช้กลับมาพร้อมเหยือกเปล่าพวกเขาอับอายและสิ้นหวังจึงได้คลุมศีรษะตัวเอง4ผืนแผ่นดินแตกระแหงเพราะขาดฝนชาวนาอับอายและสิ้นหวังและคลุมศีรษะตัวเอง5แม้แต่กวางในท้องทุ่งก็ทิ้งลูกที่เพิ่งเกิดเพราะไม่มีหญ้า6ลาป่ายืนบนที่สูงโล่งเตียนและหอบเหมือนหมาในตาของพวกมันพร่ามัวเพราะขาดอาหาร”7แม้ว่าบาปของเราปรักปรำตัวเองแต่ขอพระยาห์เวห์ โปรดช่วยเพื่อเห็นแก่นามของพระองค์เพราะเราได้กบฏอยู่บ่อยครั้งและได้ทำบาปต่อพระองค์8พระองค์ผู้เป็นความหวังของอิสราเอลพระผู้ช่วยให้รอดของเขาในยามทุกข์เหตุใดจึงเป็นเหมือนคนแปลกหน้าในแผ่นดินนี้เหมือนนักเดินทางที่มาพักแค่คืนเดียว9เหตุใดเป็นดั่งคนที่ประหลาดใจเหมือนนักรบที่หมดแรงจะช่วยพระยาห์เวห์ พระองค์อยู่ท่ามกลางเราและผู้คนเรียกเราตามนามของพระองค์ขออย่าทอดทิ้งพวกข้าพเจ้า!10พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับชนชาตินี้ว่า“พวกเขารักที่จะหลงเตลิดพวกเขาไม่ยั้งเท้าบ้างเลยฉะนั้นพระยาห์เวห์จึงไม่ยอมรับเขาบัดนี้พระองค์จะระลึกถึงความชั่วของเขาและลงโทษพวกเขาเพราะความบาป”11แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “อย่าอธิษฐานเผื่อความอยู่ดีมีสุขของชนชาตินี้12แม้เขาถืออดอาหาร เราจะไม่ฟังคำอ้อนวอน แม้เขาถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวและธัญบูชา เราก็จะไม่รับ แต่เราจะทำลายเขาด้วยสงคราม การกันดารอาหาร และโรคระบาด”13แต่ข้าพเจ้าพูดว่า “อนิจจา! พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิต พวกผู้เผยพระวจนะพร่ำบอกพวกเขาว่า ‘เจ้าจะไม่เห็นสงครามหรือทนทุกข์กับการกันดารอาหาร ที่จริงเราจะให้สันติสุขที่ยั่งยืนกับเจ้าในที่แห่งนี้’ ”14พระยาห์เวห์จึงพูดกับข้าพเจ้าว่า “ผู้เผยพระวจนะพยากรณ์เท็จโดยอ้างชื่อของเรา เราไม่ได้ใช้พวกเขาไป ไม่ได้แต่งตั้ง และไม่ได้พูดกับเขา พวกเขาเผยพระวจนะเป็นนิมิต คำพยากรณ์เท็จ การไหว้รูปเคารพ และภาพหลอนในใจตัวเอง15ฉะนั้นพระยาห์เวห์พูดว่า เราจะลงโทษผู้เผยพระวจนะเหล่านี้ ที่เผยพระวจนะในนามของเรา ทั้งที่เราไม่ได้ส่งพวกเขาไป ก็ยังพูดว่า ‘สงครามหรือการกันดารอาหารจะไม่แผ้วพานดินแดนนี้’ พวกเขาเองนั่นแหละจะตายด้วยสงครามและการกันดารอาหาร16ส่วนผู้คนที่ฟังเขาพยากรณ์เท็จนั้น จะถูกเหวี่ยงออกไปบนถนนของเยรูซาเล็มเพราะสงครามและการกันดารอาหาร จะไม่มีใครฝังศพพวกเขาหรือภรรยา ลูกชายลูกสาวของเขา เราจะเทหายนะลงมาเหนือคนเหล่านี้อย่างสาสม17จงบอกพวกเขาว่า‘ขอให้น้ำตาของเราไหลรินไม่หยุดหย่อนทั้งวันทั้งคืนเพราะธิดาพรหมจารีคือประชาชนของเราถูกตีและทนทุกข์จากบาดแผลฉกรรจ์18หากเราออกไปที่ทุ่งกว้างก็เห็นร่างผู้คนถูกปลิดชีวิตด้วยดาบหากเข้าไปในเมืองก็เห็นศพของเหยื่อการกันดารอาหารทั้งผู้เผยพระวจนะและปุโรหิตได้ไปยังดินแดนที่ตนไม่รู้จัก’ ”19พระองค์ทอดทิ้งยูดาห์เสียสิ้นแล้วหรือเกลียดชังศิโยนหรือเหตุใดพระองค์จึงทรมานเราจนเยียวยาให้หายเราหวังว่าจะได้รับสันติสุขแต่ไม่มีอะไรดีหวังว่าจะได้รับการเยียวยาแต่มีเพียงความหวาดกลัว20พระยาห์เวห์ เรารู้ความชั่วร้ายของเราและความผิดของบรรพบุรุษคือเราได้ทำบาปต่อพระองค์จริงๆ21เพื่อเห็นแก่นามของพระองค์ อย่าเกลียดชังเราเลยอย่าให้บัลลังก์อันมีเกียรติของพระองค์เสื่อมศักดิ์ศรีขอระลึกถึงพันธสัญญาที่มีกับเราและอย่าทิ้งพันธสัญญานั้น22มีรูปเคารพไร้ค่าของชนชาติไหนบ้างที่ให้ฝนหรือหรือท้องฟ้าเทฝนลงมาเองเปล่าเลย แต่เป็นพระองค์พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราฉะนั้นเราจึงหวังในพระองค์เพราะพระองค์เป็นผู้ทำสิ่งทั้งสิ้นเหล่านี้Biblica, Inc.