อิสยาห์17
คำพยากรณ์กล่าวโทษดามัสกัส
1คำพยากรณ์กล่าวโทษดามัสกัสมีดังนี้ว่า“ดูเถิด ดามัสกัสจะไม่เป็นนครอีกต่อไปแต่จะกลายเป็นซากหักพัง2นครต่างๆ ของอาโรเออร์จะถูกทิ้งร้างเหลือแต่ฝูงแกะซึ่งจะนอนลงที่นั่นไม่มีใครมาทำให้พวกมันกลัว3เมืองป้อมปราการจะหายไปจากเอฟราอิมและอำนาจของดามัสกัสเช่นกันชนที่เหลืออยู่ของอารัมจะเป็นเหมือนศักดิ์ศรีของอิสราเอล”พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศดังนั้น4“ในวันนั้นศักดิ์ศรีของยาโคบจะเสื่อมถอยไขมันตามร่างกายเขาจะหายไป5จะเป็นเหมือนเมื่อคนเกี่ยวข้าวที่ชูรวงรวบรวมฟ่อนข้าวไว้ในอ้อมแขนเหมือนเมื่อมีคนเก็บเศษรวงข้าวในหุบเขาเรฟาอิม6แต่ก็ยังมีเหลืออยู่บ้างเหมือนเมื่อฟาดต้นมะกอกก็ยังเหลือมะกอกสองสามลูกบนยอดกิ่งหรือสี่ห้าลูกบนกิ่งทีผลดก”พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลประกาศดังนั้น7ในวันนั้นผู้คนจะมุ่งมองพระผู้สร้างของตนและหันไปมองที่องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล8พวกเขาจะไม่มุ่งมองแท่นบูชาที่มือเขาสร้างขึ้นพวกเขาจะไม่นับถือเสาเจ้าแม่อาเชราห์ และแท่นเผาเครื่องหอม ซึ่งเขาสร้างขึ้นกับมือ9ในวันนั้นนครที่เข้มแข็ง ซึ่งพวกเขาทิ้งไว้เพราะชาวอิสราเอล จะเป็นเหมือนที่ร้างและมีพุ่มไม้ขึ้นรก และทุกสิ่งจะรกร้าง10เจ้าหลงลืมพระเจ้าพระผู้ช่วยให้รอดของเจ้าเจ้าไม่ระลึกถึงพระศิลาผู้เป็นป้อมปราการของเจ้าฉะนั้น แม้พวกเจ้าปลูกพืชพรรณที่ดีที่สุดและปลูกเถาองุ่นจากต่างแดน11แม้เจ้าทำให้มันงอกขึ้นวันเดียวกับที่ปลูกและให้มันแตกหน่อเช้าวันที่เจ้าปลูกได้แต่ก็จะไม่ได้เก็บเกี่ยวสิ่งใดในวันแห่งโรคภัยและความเจ็บปวดเกินเยียวยา12วิบัติแก่ชนชาติมากมายที่เดือดดาลเดือดดาลดั่งทะเลที่บ้าคลั่ง!วิบัติแก่ชนชาติที่คำรามดังสนั่นร้องคำรามเหมือนทะเลคำราม!13แม้ว่าพวกเขาคำรามเหมือนเสียงน้ำบ่าไหลเชี่ยวเมื่อพระเจ้ากำราบ พวกเขาก็แตกหนีไปไกลถูกลมพัดไปเหมือนแกลบบนเนินเขาเหมือนหญ้าถูกพายุพัดร่วง14ในตอนเย็น เกิดความสยดสยองฉับพลัน!ก่อนรุ่งสาง พวกเขาก็จากไปแล้ว!นี่แหละคือส่วนผู้ที่ปล้นและแย่งชิงของๆ เราไปต้องเจอBiblica, Inc.