อิสยาห์16
1จงส่งลูกแกะมาเป็นบรรณาการแด่ผู้ปกครองดินแดนจากเสลา ข้ามทะเลทรายมายังภูเขาของธิดาแห่งศิโยน2พวกผู้หญิงของโมอับที่ริมตลิ่งแม่น้ำอารโนนก็เหมือนนกกระพือปีกถูกผลักออกจากรัง3โมอับพูดว่า “ตัดสินใจเถิดตัดสินใจทียามเที่ยงวันโปรดให้ร่มเงาดั่งยามค่ำคืนโปรดให้ที่ซ่อนแก่ผู้หนีภัยอย่าทรยศหักหลังผู้ลี้ภัย4ขอให้ผู้ลี้ภัยชาวโมอับพักอยู่กับท่านขอเป็นที่พักพิงให้เขาพ้นจากผู้ทำลาย”ผู้กดขี่จะถึงจุดจบและความพินาศจะยุติผู้กดขี่จะหมดไปจากดินแดน5บัลลังก์จะถูกสถาปนาขึ้นด้วยความรักผู้หนึ่งจากราชวงศ์ ของดาวิดจะนั่งบนบัลลังก์นั้นด้วยความซื่อสัตย์เป็นผู้พิพากษาที่แสวงหาความยุติธรรมและเร่งคดีแห่งความชอบธรรม6เราได้ยินถึงความทะนงของโมอับช่างจองหองเหลือเกินความทะนงตน และความเย่อหยิ่ง และความอวดดีแต่สิ่งที่โมอับโอ้อวดก็ว่างเปล่า7ฉะนั้นชาวโมอับจึงพากันร่ำไห้ให้กับแผ่นดินโมอับและร้องไห้คร่ำครวญให้ขนมลูกเกดของคีร์หะเรเสท8ท้องทุ่งแห่งเฮชโบนก็เหี่ยวเฉาเช่นเดียวกับเถาองุ่นของสิบมาห์ผู้มีอำนาจปกครองชนชาติต่างๆได้เหยียบย่ำเถาองุ่นที่ดีที่สุดซึ่งครั้งหนึ่งเคยงอกงามไปถึงยาเซอร์แพร่ขยายไปถึงถิ่นทุรกันดารแตกหน่อผลิผลไปไกลถึงทะเล 9เราจึงร่ำไห้เหมือนที่ยาเซอร์ร่ำไห้ให้กับเถาองุ่นแห่งสิบมาห์เฮชโบนและเอเลอาเลห์เอ๋ยเราหลั่งน้ำตาจนท่วมเจ้า!เสียงโห่ร้องยินดีเมื่อเก็บเกี่ยวผลไม้สุกและพืชผลของเจ้าก็เงียบลง10ความรื่นเริงยินดีถูกพรากไปจากสวนผลไม้ไม่มีใครร้องเพลงหรือโห่ร้องในไร่องุ่นไม่มีใครย่ำองุ่นในบ่อย่ำเหล้าองุ่นอีกเพราะเราได้ยุติเสียงโห่ร้องนั้นแล้ว11จิตใจของข้าพเจ้าคร่ำครวญเพื่อโมอับดั่งพิณส่วนลึกของจิตใจอาลัยคีร์หะเรเสท12เมื่อโมอับขึ้นไปยังสถานบูชาบนที่สูงก็เหนื่อยเปล่าเมื่อขึ้นไปสวดวิงวอนที่เทวสถานก็เปล่าประโยชน์13พระยาห์เวห์ได้พูดเกี่ยวกับโมอับไว้เช่นนี้แหละ14แต่บัดนี้พระยาห์เวห์พูดว่า “ภายในสามปี ตามปีตามสัญญาว่าจ้างแรงงานนั้น ความโอ่อ่าตระการและประชาชนของโมอับจะถูกเหยียดลง คนรอดชีวิตก็น้อยและอ่อนโรยแรง”
Biblica, Inc.