2ซามูเอล2
เจิมตั้งดาวิดเป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์
1หลังจากนั้นดาวิดถามพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าควรกลับไปเมืองใดเมืองหนึ่งในยูดาห์หรือไม่”พระยาห์เวห์พูดว่า “ไปเถิด”
ดาวิดถามว่า “ข้าพเจ้าควรไปเมืองใด”
พระองค์ตอบว่า “เมืองเฮโบรน”2ดาวิดจึงไปที่นั่นพร้อมกับภรรยาทั้งสองคน คืออาหิโนอัมแห่งยิสเรเอลกับอาบีกายิลภรรยาม่ายของนาบาลแห่งคารเมล3ดาวิดได้นำพรรคพวกและครอบครัวของแต่ละคนมาอาศัยที่เมืองเฮโบรนและที่หัวเมืองต่างๆ ด้วย4ชาวยูดาห์มาที่เฮโบรนและเจิมตั้งดาวิดเป็นกษัตริย์ปกครองเผ่ายูดาห์
เมื่อดาวิดรู้ว่าชาวเมืองยาเบชกิเลอาดได้จัดการฝังศพซาอูล5จึงส่งผู้ส่งสาส์นไปแจ้งคนเหล่านั้นว่า “ขอพระยาห์เวห์อวยพรท่านทั้งหลายที่ได้สำแดงความกรุณาต่อซาอูลนายของท่าน โดยจัดการฝังศพของเขา6บัดนี้ขอพระยาห์เวห์สำแดงความกรุณาและความสัตย์ซื่อต่อท่าน ข้าพเจ้าเองก็จะเอื้ออารีต่อท่านเนื่องด้วยการกระทำครั้งนี้ของท่าน7บัดนี้จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด เพราะซาอูลนายของท่านสิ้นชีวิตแล้ว และประชาชนยูดาห์ได้เจิมตั้งข้าพเจ้าขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองพวกเขา”
สงครามระหว่างดาวิดกับครอบครัวของซาอูล
8ฝ่ายอับเนอร์ลูกชายของเนอร์แม่ทัพของซาอูลได้พาอิชโบเชทลูกชายของซาอูลไปยังเมืองมาหะนาอิม9และแต่งตั้งให้อิชโบเชทเป็นกษัตริย์ปกครองเหนือกิเลอาด อาชูร์และยิสเรเอล ตลอดจนเอฟราอิม เบนยามิน และทั่วทั้งอิสราเอลด้วย10อิชโบเชทลูกชายของซาอูลมีอายุสี่สิบปีเมื่อขึ้นเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล เขาปกครองอยู่สองปี แต่เผ่ายูดาห์ยังคงภักดีต่อดาวิด11ดาวิดเป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์ในเมืองเฮโบรนอยู่เจ็ดปีกับหกเดือน12อับเนอร์ลูกชายของเนอร์กับคนของอิชโบเชทลูกชายของซาอูลออกจากมาหะนาอิมมายังกิเบโอน13ฝ่ายโยอาบลูกชายของเศรุยาห์และคนของดาวิดออกมาเผชิญหน้ากับพวกเขาที่สระกิเบโอน โดยอยู่กันคนละฟากของสระ14อับเนอร์จึงบอกโยอาบว่า “ให้ทหารมาประลองฝีมือกันต่อหน้าพวกเราดีกว่า”โยอาบตอบว่า “ตกลงให้พวกเขาสู้กัน”15ฉะนั้นฝ่ายเบนยามินและอิชโบเชทลูกชายของซาอูลจึงเลือกทหารมาสิบสองคนและฝ่ายดาวิดก็เลือกสิบสองคนเช่นกัน16แต่ละฝ่ายจับศีรษะของคู่ต่อสู้และเอาดาบสั้นแทงสีข้างของอีกฝ่าย ต่างก็ล้มตายด้วยกันทั้งคู่ สถานที่แห่งนั้นในกิเบโอนจึงได้ชื่อว่า เฮลขัทฮัสซูริม 17ทั้งสองฝ่ายสู้รบกันอย่างดุเดือดในวันนั้น ผลปรากฏว่าอับเนอร์และชาวอิสราเอลพ่ายแพ้คนของดาวิด18บุตรทั้งสามของเศรุยาห์คือ โยอาบ อาบีชัย และอาสาเฮลอยู่ที่นั่น อาสาเฮลนั้นฝีเท้าเร็วเหมือนละมั่ง19เขาวิ่งไล่อับเนอร์โดยไม่หันซ้ายหันขวา20อับเนอร์เหลียวมาเห็นก็ถามว่า “นั่นเจ้าหรืออาสาเฮล”
อาสาเฮลตอบว่า “ใช่ ข้าเอง”21อับเนอร์เตือนเขาว่า “หันไปทางซ้ายหรือขวาก็ได้ เล่นงานคนอื่นแล้วปลดอาวุธเขาไปดีกว่า” แต่อาสาเฮลไม่ฟัง ยังคงวิ่งตามมาอย่างไม่ลดละ22อับเนอร์ตะโกนย้ำว่า “อย่าตามมาเลย! จะให้ข้าฆ่าเจ้าทำไม ข้าจะไปสู้หน้าโยอาบพี่ชายของเจ้าได้อย่างไร”23แต่อาสาเฮลยังคงวิ่งตาม อับเนอร์จึงใช้หอกแทงท้องอาสาเฮลทะลุหลัง เขาล้มลงตายคาที่ ทุกคนซึ่งมาถึงตรงที่อาสาเฮลนอนตายอยู่ก็ตะลึงงัน24แต่โยอาบกับอาบีชัยไล่ตามอับเนอร์ไป ดวงอาทิตย์เพิ่งลับขอบฟ้า เมื่อเขามาถึงเนินเขาอัมมาห์ใกล้กียาห์ ตามเส้นทางไปสู่ถิ่นทุรกันดารกิเบโอน25คนเบนยามินวิ่งตามหลังอับเนอร์มาและรวมพลตั้งแถวบนยอดเนินเขา26อับเนอร์ตะโกนลงไปบอกโยอาบว่า “เราจะต้องเข่นฆ่ากันตลอดไปหรือ ท่านไม่รู้หรือว่าเรื่องนี้จะจบลงอย่างเศร้าโศก อีกนานแค่ไหนเจ้าถึงจะสั่งคนของเจ้าให้เลิกตามฆ่าพี่น้องชาวอิสราเอลด้วยกัน”27โยอาบตะโกนกลับไปว่า “พระเจ้ามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ถ้าท่านไม่ได้พูดอะไร พวกเราจะตามล่าพวกเขาจนรุ่งสางฉันนั้น”28แล้วโยอาบก็เป่าแตร กองกำลังทั้งปวงจึงหยุดต่อสู้ หยุดไล่ตามฝ่ายอิสราเอล29ตลอดคืนนั้นอับเนอร์กับพรรคพวกเดินทางผ่านอาราบาห์ ข้ามแม่น้ำจอร์แดน และเดินทางต่อไปจนตลอดรุ่งเช้า และมาถึงเมืองมาหะนาอิม30โยอาบก็เลิกตามล่าอับเนอร์และสั่งรวมพล นอกจากอาสาเฮลแล้วมีคนของดาวิดอีกเพียงสิบเก้าคนที่ขาดหายไป31แต่คนของดาวิดฆ่าคนเบนยามินที่อยู่กับอับเนอร์ไปถึงสามร้อยคน32พวกเขานำร่างของอาสาเฮลไปฝังไว้ในอุโมงค์ของพ่อเขาที่เบธเลเฮม จากนั้นโยอาบกับคนของเขาเดินทางตลอดคืนและมาถึงเมืองเฮโบรนเมื่อรุ่งสาง
Biblica, Inc.