2ซามูเอล1
ดาวิดรู้ข่าวว่าซาอูลสิ้นชีวิต
1หลังจากซาอูลสิ้นชีวิตแล้ว ดาวิดกลับมาจากการโค่นล้มชาวอามาเลขและพักอยู่ที่เมืองศิกลากได้สองวัน2ในวันที่สาม มีชายคนหนึ่งมาจากค่ายของซาอูล เสื้อผ้าขาดวิ่น และฝุ่นเต็มศีรษะ เขามาหมอบลงที่พื้นดินตรงหน้าดาวิดเพื่อแสดงความเคารพ3ดาวิดถามว่า “เจ้ามาจากไหน”เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าหนีมาจากค่ายของชาวอิสราเอล”4ดาวิดถามว่า “เกิดอะไรขึ้น บอกข้าสิ”
เขาตอบว่า “ทหารของพวกเราเตลิดหนี หลายคนถูกฆ่าตาย ซาอูลและโยนาธานลูกชายสิ้นชีวิตแล้ว”5ดาวิดจึงถามชายหนุ่มที่มาส่งข่าวว่า “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าซาอูลและโยนาธานลูกชายสิ้นชีวิตแล้ว”6เขาพูดว่า “ข้าพเจ้าอยู่บนภูเขากิลโบอา เห็นซาอูลโถมตัวลงให้หอกแทงตัวเอง โดยมีรถม้าศึกของศัตรูไล่ประชิดเข้ามา7เมื่อซาอูลเห็นข้าพเจ้า ก็ร้องเรียกให้เข้าไปหา แล้วข้าพเจ้าถามว่า ‘จะให้ข้าพเจ้าทำสิ่งใด’8เขาถามว่า ‘เจ้าเป็นใคร’
ข้าพเจ้าตอบว่า ‘ข้าพเจ้าเป็นชาวอามาเลข’9เขาจึงพูดกับข้าพเจ้าว่า ‘มายืนตรงนี้และฆ่าข้าให้ตาย! ข้าใกล้จะตายแล้ว แต่ก็ไม่ตายเสียที’10ดังนั้นข้าพเจ้าจึงไปยืนข้างเขาและฆ่าเขา เพราะเห็นว่ายังไงเขาก็จะไม่รอดแน่ๆ แล้วข้าพเจ้าก็เอามงกุฎบนศีรษะกับกำไรทองคำรัดแขนมาให้ท่านผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า”11แล้วดาวิดกับพรรคพวกทั้งหมดจึงฉีกเสื้อผ้าของตน12พวกเขาพากันไว้ทุกข์ ร่ำไห้ และถืออดอาหารจนถึงเวลาเย็น เพื่อไว้อาลัยแด่ซาอูล และโยนาธานลูกชาย และเพื่อกองทัพของพระยาห์เวห์และชนชาติอิสราเอลซึ่งสิ้นชีวิตด้วยคมดาบ13ดาวิดพูดกับชายหนุ่มที่นำข่าวมาว่า “เจ้ามาจากไหน”
เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นลูกคนต่างชาติชาวอามาเลข”14ดาวิดถามว่า “ทำไมเจ้าจึงกล้าทำลายผู้ที่พระยาห์เวห์เจิมตั้งไว้”15แล้วดาวิดสั่งคนของตนว่า “เอาเขาไปฆ่าเสีย!” คนของดาวิดก็ฆ่าเขา16เพราะดาวิดได้กล่าวแล้วว่า “โลหิตก็ตกอยู่บนศีรษะของเจ้าเอง ปากของเจ้าเองก็เป็นพยานต่อต้านเจ้าเมื่อเจ้าพูดว่า ‘ข้าพเจ้าได้ฆ่าผู้ที่พระยาห์เวห์เจิมตั้งไว้’ ”
ดาวิดไว้อาลัยซาอูลและโยนาธาน
17แล้วดาวิดคร่ำครวญไว้อาลัยแด่กษัตริย์ซาอูลกับโยนาธานลูกชาย18และสั่งให้สอนบทคร่ำครวญนี้แก่ประชาชนยูดาห์ (บันทึกไว้ในหนังสือแห่งยาชาร์) ความว่า19“ละมั่ง นอนสิ้นชีพอยู่บนที่สูงของเจ้าคนอิสราเอลวีรชนแกล้วกล้าล้มลงเสียแล้วหนอ!20อย่าแจ้งข่าวนี้ในเมืองกัทอย่าประกาศข่าวนี้ตามถนนหนทางในอัชเคโลนหาไม่แล้วบุตรีแห่งฟีลิสเตียจะกระหยิ่มยิ้มย่องหาไม่แล้วเหล่าบุตรีของผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัตจะลิงโลดยินดี21ภูเขาแห่งกิลโบอาขออย่าให้เจ้าได้รับฝนหรือหยาดน้ำค้างขออย่าให้ฝนตกลงมาบนที่นาขั้นบันไดของเจ้า เพราะที่นั่นโล่ของผู้เกรียงไกรถูกดูหมิ่นโล่ของซาอูลไม่ได้ชโลมด้วยน้ำมันอีกแล้ว22ธนูของโยนาธานดื่มเลือดไม่หยุดและกินเนื้อของผู้มีกำลังดาบของซาอูลไม่กลับมาเปล่า23ซาอูลและโยนาธานยามอยู่เป็นที่รักและน่าชื่นชมยามสิ้นไม่พรากจากกันพวกเขาว่องไวกว่านกอินทรีแข็งแกร่งกว่าราชสีห์24เหล่าบุตรีของคนอิสราเอลจงร่ำไห้ให้กับซาอูลผู้แต่งกายให้เธอด้วยอาภรณ์สีแดงเข้มและสิ่งงดงามและตกแต่งอาภรณ์ของเธอด้วยเครื่องประดับทองคำ25วีรชนแกล้วกล้าล้มลงกลางสมรภูมิ!โยนาธานนอนสิ้นชีพอยู่บนที่สูงของเจ้า26โยนาธาน พี่น้องของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าอาลัยถึงท่านท่านเป็นที่รักยิ่งของข้าพเจ้าความรักที่ท่านมีต่อข้าพเจ้านั้นล้ำเลิศล้ำเลิศยิ่งกว่าความรักของสตรี27วีรชนแกล้วกล้าล้มลงเสียแล้ว!อาวุธยุทโธปกรณ์ก็พินาศไป!”Biblica, Inc.