Mark1
11 ข่าวประเสริฐเรี่ยงพระเยซูคริสต์ลูกของพระเจ้าเริ่มต้นบ้งนี้22 ในพระธรรมอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะเขียนไว้หว่า “เฮาใซ้ทูตของเฮาไปทางหน้าท่าน ผู้ฮั่นอิเตรียมหนทางของท่านไว้33 เสียงผู้ฮ้องในถิ่นทุรกันดารหว่า จงเตรียมหนทางแห่งพระเป็นเจ้า จงเฮ็ดหนทางของพระองค์ให้ตรงไป”44 ยอห์นผู้ที่ให้บัพติศมา กะได้ปรากฏโตในถิ่นทุรกันดาร เขาได้ประกาศให้กลับใจซะใหม่ แล้วฮับบัพติศมา เผื่อพระเจ้าอิได้ยกความผิดบาปให้55 คนถั่วแคว้นยูเดียกับซาวกรุงเยรูซาเล็มกะได้พากันออกไปหายอห์น สารภาพความผิดบาปของโตเอง แล้วกะได้ฮับบัพติศมานำเขาในแหม่น้ำจอร์แดน66 ยอห์นแต่งโตด้วยผ้าขนอูฐแล้วกะใซ้หนังสัตว์มัดเอว กินแมงจักจั่นแล้วกะน้ำผึ้งป่า77 เขาประกาศหว่า “ภายหลังเฮาอิมีพระองค์ผู้หนึ่งเสด็จมา มีอิทธิฤทธิ์ยิ่งกว่าเฮาอีก ซึ่งเฮาบ่คู่ควรแม้แต่อิน้อมโตลงแก้สายรองเท้าให้พระองค์88 เฮาให้หมู่เจ้าทั้งหลายฮับบัพติศมาด้วยน้ำ แต่พระองค์ผู้ฮั่นอิให้หมู่เจ้าทั้งหลายฮับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์”99 ต่อมาพระเยซูได้มาจากเมียงนาซาเร็ธแคว้นกาลิลี แล้วกะได้ได้ฮับบัพติศมานำยอห์นในแหม่น้ำจอร์แดน1010 พอพระองค์ได้ขึ้นมาจากน้ำแล้ว ทันใดฮั่นกะได้เห็นท้องฟ้าแหวกออก แล้วพระวิญญาณปานดกพิราบลงมาที่พระองค์1111 แล้วกะมีพระสุรเสียงมาจากฟ้าสวรรค์หว่า “ท่านเป็นลูกที่ฮักของเฮา เฮาซอบใจท่านหลาย”1212 ในทันใดฮั่น พระวิญญาณได้เหล่งเร้าพระองค์ให้เข้าไปในถิ่นทุรกันดาร1313 แล้วซาตานกะได้ทดลองพระองค์อยู่ในฮั่นถึงสี่สิบมื้อ พระองค์อยู่ในที่ของสัตว์ป่า แล้วมีพวกหมู่สวรรค์มาปรนนิบัติพะองค์1414 ครั้นยอห์นถืกขังคุกแล้ว พระเยซูกะได้มาแคว้นกาลิลี ได้เทศนาประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้า1515 แล้วเว้าหว่า “เวลากำหนดมาฮอดแล้ว แล้วแผ่นดินของพระเจ้ากะมาหม่อแล้ว จงกลับใจใหม่ แล้วเซี่ยข่าวประเสริฐเทิ้น”1616 ขณะที่พระองค์ไปตามซายทะเลสาบกาลิลี กะเบิ่งเห็นซาวประมงสองคนคือ ซีโมนกับอันดรูว์น้องของซีโมน กำลังหว่านแหอยู่ที่ทะเลสาบ1717 พระเยซูเว้ากับหมู่เขาหว่า “จงตามเฮามาเทอะ แล้วเฮาอิตั้งให้เจ้าเป็นผู้ที่หาคนปานหาปลา”1818 หมู่เขากะได้วางแหแล้วตามพระองค์ไปทันที1919ครั้นพระองค์ได้หย่างไปต่ออีกบึดหนึ่ง กะได้เห็นยากอบ ลูกของเศเบดีกับยอห์นน้องซายของเขา กำลังซ่อมแซมอวนอยู่ในเรีย2020 ทันใดฮั้นพระองค์กะได้เอิ้นหมู่เขา หมู่เขากะได้ทิ่มเศเบดีพ่อของเขาไว้เรียกับลูกจ้างแล้วกะได้ตามพระองค์ไป2121 พระองค์กับหมู่ของพระองค์ได้เข้าไปเมียงคาเปอรนาอุม พอฮอดวันสะบาโต พระองค์ได้เข้าไปในธรรมศาลาเทศนาสั่งสอน2222 หมู่เขาทั้งหลายกะเหลียเซี่ยกับการสอนของพระองค์ เพราะหว่าพระองค์ได้สั่งสอนหมู่เขาด้วยสิทธิอำนาจ บ่ได้คือหมู่พวกธรรมาจารย์เลย2323 ในทันใดฮั้น มีผู้ซายคนหนึ่งในธรรมศาสาลาของเขามีผีโสโครกเข้าสิง2424 มันฮ้องหว่า “พระเยซูซาวนาซาเร็ธ ท่านมายุ่งกับเฮาเฮ็ดหยัง ท่านมาทำลายพวกเฮาติ เฮาฮู้หว่าท่านเป็นผู้ใด ท่านคือองค์บริสุทธิ์ของพระเจ้า”2525 พระเยซูเว้าห้ามมันหว่า “ให้เงียบซะ แล้วออกมาจากเขา”2626 แล้วผีโสโครกเฮ็ดให้คนฮั่นซักแล้วกะฮ้องเสียงดัง แล้วมันกะออกมาจากเขา2727 คนทั้งหลายกะประหลาดใจจึงถามกันหว่า “เหตุการณ์นี่เป็นเซี๊ยะใดน้อเป็นคำสั่งสอนใหม่แหน่ ๆ เขาสั่งผีโสโครกด้วยสิทธิอำนาจแล้วมันกะต้องฟัง”2828 ในตอนฮั่นซื่อเสียงของพระองค์กะได้เลี่ยงลือไปทั่วแคว้นกาลิลี2929 พอออกมาจากธรรมศาลา พระองค์กับหมู่ของพระองค์กะได้เข้าไปในเฮียนของเปโตรกับอันดรูว์ พร้อมยากอบกับยอห์น3030 แหม่ยายของซีโมนนอนโป่ยจับไข้อยู่ ทันใดฮั่น เขากะมาบอกพระองค์ให้ฮู้เรี่ยงของแหม่ยาย3131 แล้วพระองค์กะได้ไปจับมือเขาพยุงขึ้น อาการเป็นไข้กะหายดี เขากะได้ปรนนิบัติพระเยซูกับหมู่ของพระองค์3232 มื้อแลงมื้อฮั้นพอตะเวนตกแล้ว หมู่คนทั้งหลายได้พาบรรดาหมู่คนเจ็บโป่ย แล้วกะคนที่มีผีเข้าสิงมาหาพระองค์3333 แล้วคนทั้งเมียงกะพากันแตกตื่นมาออกันอยู่บ้งประตู3434 พระองค์กะได้รักษาคนเป็นโรคต่างๆ ให้หายดีหลายคน แล้วกะได้ขับผีออกหลายผี แต่ผีหมู่ฮั้นพระองค์ห้ามบ่ให้มันเว้า เพราะหว่ามันฮู้จักพระองค์3535 ครั้นเวลาเซ้ามืดพระองค์ได้ลุกขึ้นออกไปยังที่เป่ว แล้วกะอธิษฐานบ้งฮั่น3636 ฝ่ายซีโมนกับคนทั้งหลายที่อยู่นำกะได้ตามหาพะองค์3737 พอเห็นแล้วเขากะเลยเว้าหว่า “หมู่คนทั้งหลายตามหาพระองค์”3838 พระองค์เว้ากับเขาหว่า “ให้เฮาทั้งหลายไปตำบลหมู่บ้านหม่อๆ เผื่อเฮาอิได้ไปประกาศบ้งฮั่นพร้อม ที่เฮามากะเพราะหว่างานนี่แน้ว”3939 พระองค์ได้ไปประกาศในธรรมศาลาของเขาทั่วแคว้นกาลิลี แล้วกะได้ขับผีออกหลายผี4040 คนเป็นโรคขี้เฮี้ยนผู้หนึ่งมาหาพระองค์ คุกเข่าลงเว้าอ้อนวอนพระองค์หว่า “เพียงแต่พระองค์พอใจ กะอิบันดาลให้ข้าน้อยหายโรคได้”4141 พระเยซูดิโตนเขาจึงได้ยื่นมือแตะต้องผู้ฮั่น เว้ากับเขาหว่า “เฮาพอใจแล้ว จงหายดีเทิ้น”4242 ในทันใดฮั่นโรคขี้เหี้ยนกะหายดี คนฮั้นกะสะอาด4343 ก่อนให้เขากลับไป พระองค์ได้กำซับผู้ฮั้นเว้ากับเขาหว่า4444 “อย่าบอกหยังให้ผู้ใด๋ฟัง ให้ไปแสดงโตต่อปุโรหิต แล้วกะถวายเคี่ยงบูซาสำหรับผู้ที่หายโรคขี้เหี้ยนแล้ว ตามที่โมเสสได้สั่งไว้ เผื่อเป็นหลักฐานต่อคนทั้งหลายหว่าเจ้าหายโรคแล้ว”4545 แต่คนฮั่นได้ออกไปแล้ว กะได้ป่าวฮ้องอย่างหลายให้เลี่ยงลือไป จนพระองค์อิเข้าไปในเมียงโดยเปิดเผยต่อไปบ่ได้ แต่ต้องอาศัยอยู่ทางนอกในที่เป่ว แล้วกะได้มีคนทุกแห่งทุกตำบลมาหาพระองค์
Empower Asia Bible Translation Movement