Mark2
11 หลังจากฮั่นได้หลายมื้อแล้ว พระองค์ได้ไปในเมียงคาเปอรนาอุมอีก หมู่คนทั้งหลายได้ยินหว่าพระองค์อยู่บ้าน22 แล้วหมู่คนจำนวนหลายมาซุมนุมกันจนบ่มีที่อิฮับ อิเข้าไปหม่อปะตูกะบ่ได้ พระองค์กะเลยเทศนาพระคำของพระเจ้าให้เขาฟัง33 มีคนได้เอาคนเป็นง่อยคนหนึ่งมาหาพระองค์ มีสี่คนหาม44 เขาเข้าไปให้ฮอดพระองค์บ่ได้เพราะหว่าคนหลาย เขากะเลยได้ฮื้อดาดฟ้าหลังคาบ้งที่พระองค์อยู่ฮั่น พอฮื้อเป็นซ่องแล้ว เขากะได้หย่อนแข่ที่คนง่อยนอนอยู่55 พอพระเยซูเห็นความเซี่ยของเขาทั้งหลาย พระองค์กะเว้าหว่า “ลูกเอย บาปของโตได้รับการอภัยแล้ว”66 แต่มีพวกธรรมาจารย์บางคนหนั่งอยู่บ้งฮั่น เขากะคิดในใจหว่า77 “เป็นหยังผู้นี้เว้าซั้งนี้ หมิ่นประมาทพระเจ้านี้หว่า แม่นไผอิยกความผิดบาปได้เว้นแต่พระเจ้าถ่อนั้น”88 แล้วทันใดฮั่น เมื่อพระเยซูฮู้หว่าเขาคิดในใจเซี๊ยะฮั้น เลยเว้ากับเขาหว่า “เป็นหยังหมู่เจ้าทั้งหลายคิดในใจเซี๊ยะนี้ละ99 ที่อิเว้ากับคนง่อยหว่า ‘บาปทั้งเบิ่ดของเจ้าได้รับอภัยแล้ว’ กับเว้าหว่า ‘จงยกแข่หย่างไปเทอะ’ ฮั่นทางใดอิหง่ายกว่ากัน1010 แต่เผื่อหมู่เจ้าทั้งหลายอิได้ฮู้หว่า บุตรมนุษย์มีสิทธิอำนาจในโลกที่อิพอใจยกความผิดบาปได้" พระองค์จึงสั่งกับคนง่อยหว่า1111 “เฮาสั่งเจ้าหว่า จงลุกขึ้นยกแข่กลับไปบ้านของโตเทอะ”1212 คนง่อยได้ลุกขึ้น แล้วกะยกแข่ของตัวเองหย่างออกไปต่อหน้าคนทั้งเบิ่ด คนทั้งเบิ่ดกะประหลาดใจหลายๆ เลยได้สรรเสริญพระเจ้าหว่า “เฮาบ่เคยเห็นเซี๊ยะนี้เลย”1313 ฝ่ายพระองค์ได้ไปตามซายทะเลสาบอีกเถี่ย ประซาซนกะมาหาพระองค์ แล้วพระองค์กะได้สั่งสอนเขา1414 พอพระองค์กำลังหย่างไปฮั่น กะเห็นผู้ซายคนหนึ่งซื่อเลวีลูกของอัลเฟอัสหนั่งอยู่ที่ด่านเก็บภาษี จึงเว้ากับเขาหว่า “จงตามเฮามาเด้อ” เขากะลุกขึ้นตามพระองค์ไป1515 พอพระองค์กินอาหารอยู่ในเฮียนของเลวี มีพวกคนเก็บภาษีกับคนบาปอื่นๆ อีกหลายคน ฮ่วมกินอาหารนำพระองค์กับพวกสาวกของพระองค์ เพราะหว่ามีคนติดตามพระองค์ไปหลาย1616 ฝ่ายธรรมาจารย์ที่เป็นพวกหมู่ฟาริสี เห็นพระองค์กินอาหารกับพวกคนบาปแล้วกะคนเก็บภาษี จึงถามศิษย์ของพระองค์หว่า “เป็นหยังอาจารย์ของเจ้าถึงได้กินอาหารกับคนเก็บภาษีกับคนบาปละ”1717 ครั้นพระเยซูได้ฮู้เซี๊ยะนั้น กะเลยเว้าหว่า “คนโป่ยต้องการหมอ แต่คนสบายบ่ต้องการ เฮาบ่ได้มาเผื่อเอิ้นคนที่เห็นหว่าโตเองเป็นผู้ซอบธรรม แต่มาเอิ้นคนที่พวกเจ้าว่าเขาเป็นคนบาป”1818 มีพวกศิษย์ของยอห์น กับพวกฟาริสีกำลังถืออดอาหาร ประซาซนกะได้มาถามพระองค์หว่า “เป็นหยังพวกศิษย์ของยอห์น กับพวกศิษย์ฟาริสีถืออดอาหาร แต่พวกศิษย์ของพระองค์เป็นหยังบ่ถือ”1919 พระเยซูเลยเว้ากับเขาหว่า “เจ้าอิให้หมู่สหายของเจ้าบ่าวถืออดอาหาร ตอนที่เจ้าบ่าวยังอยู่กับเขาติ เจ้าบ่าวอยู่นำเถิงถ่อใด สหายกะถืออดอาหารบ่ได้เถิงถ่อนั้น2020 แต่มื้อหนึ่งเจ้าบ่าวกะอิต้องไปจากสหาย มื้อฮั่นสหายกะอิถืออดอาหาร2121 บ่มีผู้ใดเอาถ่อนผ้าทอใหม่มาปะใส่เสี้ยเก่า ถ้าเฮ็ดเซี๊ยะนั้น ถ่อนผ้าทอใหม่ที่ปะเข้ากันฮั่น ตอนที่มันหดกะอิเฮ็ดให้เสี้ยเก่าขาดกว้างออกไปอีก2222 แล้วบ่มีผู้ใดเอาน้ำองุ่นหมักใหม่มาใส่ไว้ถุงหนังเก่า ถ้าเฮ็ดเซี๊ยะนั้นน้ำองุ่นหมักใหม่กะอิเฮ็ดให้ถุงเก่าขาดไป ทั้งน้ำองุ่นกับถุงกะอิเสียไปนำกัน แต่น้ำองุ่นหมักใหม่ฮั่นต้องใส่ไว้กับถุงหนังใหม่”2323 วันนสะบาโตมื้อหนึ่งพระองค์กำลังไปนา ตอนหมู่พวกศิษย์ของพระองค์กำลังหย่างไปกะได้เด็ดฮวงข้าวไปนำ2424 ฝ่ายหมู่พวกฟาริสีกะเลยถามพระองค์หว่า “เบิ่งแม๊ เป็นหยังพวกศิษย์ของท่านถึงได้เฮ็ดสิ่งที่ได้ห้ามในวันสะบาโต”2525 พระองค์กะเว้ากับเขาหว่า “พวกเจ้ายังบ่ได้อ่านติที่ดาวิดได้เฮ็ดตอนที่ขาดอาหารแล้วกะอดอยาก ทั้งเจ้ากับพรรคพวกพร้อม”2626 คือตอนที่อาบีอาธาร์เป็นมหาปุโรหิต เขาได้เข้าไปในพระนิเวศของพระเจ้า แล้วได้กินขนมปังต่อหน้าพระเจ้า ที่กฎหมายห้ามบ่ให้ไผกิน เว้นแต่พวกปุโรหิตถ่อนั้น แล้วซ้ำยังส่งให้คนที่มากับเขากินนำพร้อม”2727 พระองค์ได้เว้ากับเขาหว่า “วันสะบาโตฮั่นได้ตั้งไว้ให้มนุษย์ บ่แม่นสร้างมนุษย์ไว้ให้สำหรับวันสะบาโต2828 เซี้ยะฮั้นบุตรมนุษย์กะเป็นเจ้านายเหนียวันสะบาโตพร้อม”
Empower Asia Bible Translation Movement