Luke19
1พระเยซูหย่างเข้าไปในเมืองเยริโค2มีชายผูหนึ่งชื่อศักเคียส เป็นหัวหน้าคนเก็บภาษี รวยคัก3เขาอยากสิเบิ่งว่าพระเยซูเป็นไผ แต่เขาเหลียวบ่เห็นเพราะตัวเตี้ยและคนแน่นหลาย4เขากะแล่นไปทางหน้าพระเยซู แล้วกะปีนขึ้นกกบักเดื่อ คอยดักพระเยซู5บัดพระเยซูหย่างมาฮอด พระองค์กะเงยขึ้นไปเว้ากับศักเคียสว่า <<ศักเคียส ฟ่าวลงมาเร็ว ๆ เฮาสิไปนอนอยู่เฮือนเจ้านี่แหละมื้อนี้>>6เขาฟ่าวลงมาแล้วพาพระองค์ไปเฮือนของเขาด้วยความดีใจ7ทุกคนที่เห็นแนวนั้นกะจ่มว่า <<เขาไปเป็นแขกในเฮือนของคนบาปได้จั่งใด>>8ในมื้อนั้นศักเคียส ลุกขึ้นบอกองค์เจ้าชีวิตว่า<<อาจารย์ ผู้ข้าสิบริจาคทรัพย์สมบัติครึ่งหนึ่งของผู้ข้าให้กับคนจน และถ้าผู้ข้าโกงไผมาผู้ข้ากะยินดีจะคืนให้เขาถึงสี่เท่า>>9พระเยซูจึงเว้าว่า <<มื้อนี้ความรอดมาฮอดครอบครัวนี้แล้ว เพราะเขากะเป็นลูกหลานของอับราฮัมคือกัน10บุตรมนุษย์กะมาย้อนเรื่องนี้แหละเพื่อค้นหาและช่วยคนที่หลงหายให้รอด>>11ขณะที่เขากำลังฟังเรื่องต่างๆนี้ พระเยซูกะเว้าเรื่องเปรียบเทียบอีกเรื่องหนึ่งให้ฟัง เพราะเกือบสิฮอดเยรูซาเล็มแล้ว และชาวบ้านกะคึดว่าอาณาจักรของพระเจ้าสิมาปรากฏเร็ว ๆ นี้12พระองค์เล่าว่า <<มีเชื้อพระวงศ์องค์หนึ่งกำลังสิไปทางแดนไกลเพื่อไปฮับแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์ แล้วเขาสิกลับมา13ก่อนไปกะเอิ้นทาสมาสิบคน มอบเงินให้สิบมินา แล้วสั่งว่า <<เอาไปทำการค้า จนกว่าเฮาสิกลับมา>>14แต่คนเมืองนั้นซังเขา ก็เลยส่งตัวแทนตามหลังเขาไปเพื่อบอกว่า<<เฮาบ่อยากได้ผู้นี้มาเป็นกษัตริย์ของเฮา>>15แต่สุดท้ายเขาก็ได้รับแต่งตั้งเป็นกษัตริย์และได้เดินทางกลับมา เขาเอิ้นทาสที่เขาฝากเงินมาพ้อ เพราะอยากฮู้ว่าเขาได้กำไรเท่าใด16ผู้แรกมาฮอดกะบอกว่า <เจ้านายครับ เงินหนึ่งมินาของท่าน ผู้ข้าเอาไปเฮ้ดกำไรได้สิบมินาครับ>17เจ้านายกะหย่องเขาว่า <เยี่ยมมาก เจ้าเป็นทาสที่ดี ไว้ใจได้ แม้แต่เรื่องน้อย ๆ เฮาสิให้เจ้าเป็นผู้เบิ่งเมืองสิบเมือง’>18ทาสคนที่สองก็เข้ามาหาและกะบอกว่า <เจ้านายครับ เงินหนึ่งมินาของท่าน ผู้ข้าเอาไปทำกำไรได้ห้ามินา>19เขาก็บอกทาสคนนั้นว่า <เฮาสิให้เจ้าเป็นผู้ดูแลห้าเมือง>20แล้วทาสผู้หนึ่งก็เข้ามาพ้อและเว้าว่า <เจ้านายครับ นี่เงินหนึ่งมินาของท่าน ผู้ข้าเอาผ้าห่อไว้ในที่ปลอดภัย21เพราะย่านท่านเป็นคนโหดร้ายทารุณ มักยึดเอาของคนอื่นเอามาเป็นของเจ้าของ และมักเปรียบเทียบผู้อื่นโดยเก็บเกี่ยวในสิ่งที่เจ้าของบ่ได้หว่าน>22นายผู้นั้นจึงด่า <ไอ้ทาสชาติชั่ว เฮาสิลงโทษตามคำเว้าของเจ้า ถ้าเจ้าฮู้ว่าเฮาเป็นคนเข้มงวดมักยึดของผู้อื่นและมักเอาเปรียบ23เป็นสังคือบ่เอาไปฝากธนาคาร บัดเฮากลับมาสิได้ทั้งเงินต้นพร้อมดอกเบี้ย>24แล้วเขาก็สั่งซุ่มทาสที่ยืนอยู่หม่องฮั่นว่า <เอาเงินที่เขาไปให้คนที่มีสิบมินา>25ซุ่มเขากะเว้าว่า <เจ้านาย เขามีเงินตั้งสิบมินาแล้วเด้>26<<เจ้านายตอบว่า เฮาสิบอกให้ฮู้ว่า คนที่เฮ็ดประโยชน์จากสิ่งที่เขามีอยู่กะสิได้ฮับเพิ่มหลายขึ้น แต่คนที่บ่ได้เฮ็ดประโยชน์จากสิ่งที่เขามีอยู่กะสิถืกริบไปเบิด27แล้วไปจับซุ่มศัตรูที่เป็นศัตรูของเฮา ที่บ่อยากให้เฮาเป็นกษัตริย์มาฆ่าต่อหน้าเฮาหม่องนี้>> >28หลังจากที่เว้าเรื่องนี้แล้ว พระองค์กะหย่างนำหน้าไปเมืองเยรูซาเล็ม>>>29บัดพระองค์หย่างมาใกล้หมู่บ้านเบธฟายีและเบธานีใกล้ภูเขามะกอกเทศ พระองค์ส่งศิษย์สองคนไปก่อนล่วงหน้า30พระองค์สั่งเขาว่า <<ให้เข้าไปในเฮือนทางหน้า บัดไปฮอดเจ้าสิเห็นลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ยังบ่เคยมีไผขี่ มันมาก่อนให้แกมัดมันแล้วจูงมันมาหม่องนี้31ถ้ามีใผถามว่า <<แก้มัดเฮ็ดสัง>> ให้ตอบเขาว่า ‘องค์เจ้าชีวิตต้องการใช้>>>32ซุ่มเขากะไปพ้อทุกอย่างที่พระเยซูบอกไว้33เวลานั้นที่แก้มัดลูกลาอยู่ เจ้าของลากะถามว่า <<แก้มัดเฮ็ดสัง>>34ซุ่มเขาตอบว่า <<องค์เจ้าชีวิตต้องการใช้มัน>>35แล้วซุ่มลูกศิษย์จูงลาไปให้พระเยซู พระองค์ทรงเสื้อคลุมของตนปูบนหลังลา และขึ้นขี่36ขณะที่พระเยซูขี่ลาผ่านไป ชาวบ้านเอาเสื้อคลุมปูตามถนน37เมื่อพระเยซูถึงสุดทางภูเขาบักกอกเทศ พวกศิษย์จำนวนหลายกะพากันโห่ฮ้องสรรเสริญด้วยความยินดีในสิ่งมหัศจรรย์ที่ซุมหมู่เขาได้เห็นมา38ซุ่มเขาโห่ฮ้องว่า <<ขอพระเจ้าอวยพรกษัตริย์ผู้มาในนามขององค์เจ้าชีวิต’สรรเสริญพระเจ้าในสวรรค์ที่ให้สันติสุขกับเฮา>>39ส่วนฟาริสีบางคนในฝูงชนเว้ากับพระองค์ว่า<<อาจารย์ห้ามลูกศิษย์ อย่าให้เว้าแนวนั้น>>40พระองค์ตอบว่า <<เฮาสิบอกให้ฮู้ว่า ถึงแม้หมู่เจ้าสิเซาฮ้องหินซุ่มนี้ก็สิโห่ฮ้องออกมาแทน>>41เมื่อพระเยซูมาใกล้และเหลียวเห็นเมืองเยรูซาเล็ม พระองค์กะฮ้องไห้กับเมืองนั้น42แล้วเว้าว่า <<เฮาเคยหวังว่า มื้อนี้เจ้าสิได้ฮู้ว่าอีหยั่งที่สินำสันติสุขมาให้เจ้า แต่ตอนนี้สิ่งนั้นถืกปิดซ่อนจากเจ้าแล้ว43อีกบ่ช้าศัตรูของเจ้าจะสร้างเนินดินล้อมกำแพงของเจ้า เจ้าจะถืกอ้อมไว้ทุกด้าน44เจ้าและคนของเจ้าสิถืกทำลายลงเบิด บ่เหลือแม้แต่ซากหินทับกันให้เห็นอีกเลย เพราะเจ้ายังบ่ฮู้โต๋ว่าพระเจ้าได้มาช่วยเจ้าแล้ว>>45พระเยซูเข้าไปในบริเวณวิหารและขับไล่คนที่ขายของอยู่หม่องนั้น46พระองค์เว้าว่า <<พระคัมภีร์เขียนไว้ว่า ‘เฮือนของเฮาสิเป็นเฮือนสำหรับอธิษฐาน แต่พวกเจ้าเปลี่ยนให้มันเป็นฮังโจร>>47พระเยซูสั่งสอนอยู่ในบริเวณวิหารคุมื้อ หัวหน้านักบวช ครูสอนกฎปฏิบัติ และผู้นำชาวยิวพยายามหาทางฆ่าพระองค์48แต่ยังหาโอกาสบ่ได้ เพราะประชาชนทุกคนติดอกติดใจในถ้อยคำของพระองค์หลาย
Son Light Foundation