Luke13
1ขณะมู่โพร่งเออโอจ้องอาออนเลอของเลอชาวมีสิ องนีอกวีอมบูนอแวงอากันพรมชูรงมนเนอ2พระองค์จึงตรัสเภอโพร่งมันอว่าโนดงมีอินเมองว่าชวลิลีมันอะเองแกในค่งอนบางจุงชน่ชางคิดีปู้พอโห้โบลอย3จะใจเมอมเกอเนอว่ามละแอทไอเกองถือหนอหลอนแมนำกับช้วคร่ากาอะลอม่าพินาศโก้เอ่อหลอน4สิบแปดคนอะเถอเบอหอรบโลมันทับตายจะชะมองหโดกมีเกกเนอแอหมอะถอไอวาระเลอกว่าโพรังอาศัย ในกรุงเยซูเล็มโก้เออ5มู้เกอโย่จะโก้เมอมู้จอเอง เมน่างกับต้อชกายได้พินายเช่นกัน6พระองค์ตรัสอุปมาตั้งแต่หือนึ่งในร่คว่าจะเดออะเองซั้งต้นมะดือรอชทพอะส่วนอวุ่นอะเจอเดอและโพร่งแก้วสลังเช้นราพนอรอดตะนองจา7โพร่งเจ้งนององกะโพร่วจะเธอโพร่งรักษา เลาอย่าว่าพี่แน่ะจุบางปลงอี้วเนื่อไป จะใหมึงน่าแลเกนาดูไปเปล่าๆ มึงน่าเเล8โพร่งจะเกอรักษาต้นองนโรเยอโว้ยพังว่านายเจ้าขออมัวนใช้ดวปลองให้บ้านเจ้ารวนดินใส่ปุยด9ถ้าปีหน้าเมอะผลวงก็ดีไปไมอะผลน่าไวว่าโดนมันทิงได้10ขณะพระเยซูทรงโรเบอเถอ อยู่ที่อะเถอโอที่ธรรมศาลาล่าจองนีน่อสะมาโต11โออะมึงละเว่งอะเธอเบอตามขือเข้าสิงตะเมอโรงแจ๊ะสิบแปดปีต่อนีนอแจ้วอะจังยึดตัวดังเบอวา12เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรอะเภอโล่เบอเละตรัสเธอเนอหมิงโอยรูสิกได้รับกรรปลดปล่อยเกอมิ่งพ้นโรคโวยฟังปาโย13เมือพระองค์วางพระหัตถ์บนตัวนางทันใดนั้นละโงกังอถือจังอน่องสระเสริญพระเจ้า14แต่นอยธรมค่าลาไม่พอใจมเพราพระไป*รักษาโรคในวันสะบาโต อะเออดากะผงชนว่าอะเลอดังนอะโรคภายในหมวันนั้นอย่าท้อนี่เกอวันแสบบาโต้15แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสตอบมุ้โพร่งงาโอมเดอนอหน้าซื่อใจคดเกอะนอปล่อยวัว แจ้งฮังอาเมอลี่อู่ถี่ ในสะบำโตเมจาล่า16โพร่งอะมึงเป็นบุตรสาวของอับราชับอะเพอชาตานออกัง นี้เขอลิมแปดปีแล้วอะเภอหาละมิ้งพันจากเตริงจำลองนี้ในวันสะพาโต17เมื่อพระอาวิตรัสอย่างนั้นแล้วมีเธอเกสัตรกือพระเองค์ก็ได้รับความอับอาย เกอเนอโก้เอ่งอะเองชื่นชมพระองค์ทรงมาดี18พระองค์ก้าว่า แผ่นดินเน้อะเดอหลั่งเกอนั่งแหล่ะ ง่องเย่อะจะม่ะเปรียบเกอนั่งแหล่ะ19เดอเกน่ะเกอมัสตาร์ดเซอ จ้ะเกอล่ะเง่อลี่หนี่เซิงวี่สวนพื่อ ทังเกหมุ่เทิงผ่ะดู ง่องทูแว้โอ20พระองค์ก้าว่า จ่ะม่ะเปรียบแผ่นดินพระเจ้าเดอเกอนั่งแหล่ะ21เดอะเกน่ะเกอเจื้อ โพร่งอ่ะมือแว้หนี่กี่เกอแป้งส้าถังท่ะโล้แป้งเออฮัง22พระเยซูลี่เมืองกู่เพอ อ่ะเถ่อะสอนตามตะกรี่จ้ะเกอม่ะลี่กรุงเยรูซาเล็ม23โอล่ะเง่อแง้จ่ะพระองค์ว่า โพร่งจ้ะเกอรอดโอน่ะปี่หล่า พระองค์ก้าว่า24ลี่เพ้อเกอประตู้จ้ะเกอปิ้ จ่ะโกะเบอหมุ้เกอเน่อว่า โพร่งกุ้เพอม่ะแท่งเนิงแต่แท่งเนิงอังเบอวา25เมื่อเจ้าของโดะก๊ะเทิงฮังเปิกประตุ้โย่ะ เกอะหมุ้เกอเน่อะถั่งประตุ้โอกูฉื่อก้าว่ส จ่วยเปิกกั้ง เย่อะปิ้ แต่เจ้าของโดะนอก้าว่า จ่ะโตะวาว่าหมุ้เกอเน่อะแว้จากข้ะแหล่ะ26ง่องอ่ะเถ่อะก้าว่า เย่อะจะเกยอังอุ้เกอเน่อ ง่องเน่อน่ะเกสอนเย่อจ้ะเกอตะกรี่เย่อเดอ27แต่เจ้าโดะก้าว่า จ่ะโตะวาว่าเน่อน่ะเหม่อความชั่วแว้จากข้ะแหล่ะ ลี่มีแย่งจากจ่ะมีเซอ28ง่องอ่ะเถ่อะม่ะวังในเวลาจ้ะเกออ่ะเถ่อะเดออับราฮัม อิสอัค ยาโคบ เกอ โพร่งเผยพระวจนะในแผ่นดินพระเจ้าเดอ แต่หมุ้เกอเน่อม่ะโดนวุ้มื้อลี่โอกูฉื่อ29ง่องโพร่งม่ะแว้จากทิศตะวันออก ทิศตะวันตก ทิศตะค้อคา ทิศลาคูดี่ แว้ร่วมโต๊ะแผ่นดินพระเจ้าเดอ30ง่องแน่นอนว่า โพร่งจ้ะเกอเกโพร่งสุดท้ายม่ะเกโพร่งหวี่ ง่องโพร่งโอหวี่ม่ะเกเบอโพร่งโอหลั่งแค้ง31ในเวลาดื่อนอ หมุ้เกอฟาริสีบางเง่อแว้โกะเบอพระองค์ว่า เน่อน่ะลี่จากปีอี่ตะ เพราะว่าเฮโรดม่ะเหม่อซี้เน่อ32พระองค์ก้าเบออ่ะหมุ้นอว่า ลี่โกะเบอทุยเม่งดื๊อนอว่า ชี้เนอเย่อมื้อโง เย่อจ่ะวุ้วตะหมุ่เขอเกอรักษาโรคนี้อี่เกอยุ่โค ง่องวันตี่สามจ่ะถ่ะเหม่อม่ะง่องหล่อ33แต่ว่าเย่อจ่ะม่ะต้องลี่นี้อี่ ยุ่โค ง่องตะงู่โค เพราะเปนไปอังเบอวาจ้ะเกอผู้เผยพระวจนะม่ะโดนเหม่อซี้กรุงเยรูซาเล็มกูฉื่อ34เยรูซาเล็ม เมืองจ้ะเกอเหม่อซี้หมุ้เกอโพร่งเผยพระวจนะ ง่องหนี่หล่งควัยหมุ้เกอเจ่เถ่อะมื้อซี้ เออผื้อจะรวมจ่ะพูน่ะเถ่อะหวี่ น้ะเกอช้างอะหมุ่งืออ่ะพูแต่หมุ้เกอเน่อย่อมวา35นิเวศหมุ้เกอหน่ะเถ่อะม่ะโดนพังตะควัย เย่อะจ่ะโกะเบอหมุ้เกอเน่อว่า น่ะเดอเย่อวาถ่ะโล้เน่อน่ะก้าว่า ขอมื้อเน่อจ้ะเกอม่ะแว้ในนามองค์พระผู้เกเจ้าทรงพระเจริญ
Son Light Foundation