Luke12
1ในช่วงอะดีโนโอโพร่งละมุ้แว้โอเบียดเสียดสะพระเยซูทรงเริ่มอาโกเบออะสาวกพระองค์เดออะกะว่ามุ้เกอเน่อจะระวังฟาลิสีคือความหน้าซื่อใจคด2แต่โอนังมิ้งวาลอเกอมะปิดอะเบอ หรือความลับละเกอมะกังประจักษ์วา3เมจิโนส่งมุ่โนละเกอนะกะทีมืดมะละเวื่อในที่เล็งว่องละเกอนะก้ะกะซูโดพือมะลาเกอนะกาเสียลั่ง4มิตรสหายเย่อจะมะกะเบอเนอว่าเบอละเมโพร่งซี่อะเบอแต่งกะเฉ่อ เมื่อว่างโอนังมีละวามะเมอกือซี5แต่เย่อจะมะกะเบอเน่อว่าเนื้อเบอสะเมพระองค์ผู้ละเกอละเกเมเมอซี้โยอะเถอ ยังมีสิทธิอำนาจละเกอมะพังจะโคยนรกฟืออังเบอเนื้อเบอสะเมพระองค์น่อหล่อ6นกกระจากห้าตัวยุ้ช้าาขี่เบ็ง สองอาส์ซารีอันเมวาหลาและนกนอเม้แตละเบ็งพระเจ้าสะนังวาเลย7ถึงน่อนะกาซู้อานับประโย เบอสะเมวาเน่อนะค่าเออนิงทูนกกระจาบเด็ดเบอเบ็ง8เย่อจะโก้เบอน่อมุ่โนโยว่าปะว่อแหล่ละเกอฮับเยอต่อหน้าบุตรมนุษย์ บุตรมนุษย์อะเถ่อมะอาฮาหนีต่อน้าทูตสวรวค์พระเจ้าเดอ9แต่ปะเวอแหล่ละเกอปฏิเสธเยือต่อหน้าโพร่งกะเพอ บุตรมนุษย์เว้อโนทุตสวรรค์พระเจ้ามะปฏิเสธอะ10ปะเมอแหล่กล่าวร้ายบุตรมนุษย์อะเถ่อมะใดรับการยกโทษ แต่ละเว่อแหล่กล่าวปะมาทต่อพระเจ้าต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์อะเถ่อกั้งอภัยวา11เมือโพร่งกุ๊เพอเป้อมุ่เกอเน้ออารีเนอต่อหน้าธรรมศาลาหรือต่อหน้าเจ้าเมือง เว้อโพร่งอะอำนาจโอเบอสะเมวาเมะกะน่ะแหล่มะตอบจาแหล่12เพราะว่าพระวิญญานบริสุทธิ์มะหล้องเน่อละเว่อหล่อ13โอพุงละเวอโกเบอพระองค์ว่าท่านอาจารย์กะเบอจะหวีปี๊ว่อ อามื้ออาเบงจะมรดกกังเย่อปีป่อ14แต่พระองค์กะเบอก่าพ่อหนุ่มปะเว่อแหล่ตังเย่อมือพิพากษาหรือเกโพร่งแบ่งมรดกกั้งเนอ15ว่องพระองค์ตรัสเกออะมูโนว่าระวังกังว จงหลีกเลียงจากความโลภ โก้เม่งเพราะว่าชีวิตของโพร่งอะเถ่อเมกะโอเกอระโอแบบพุ่มเฟือย16ง่องพระองค์ก้ากั้งหมุ้นอช้ะเนอว่า เขิกเกอเฉกโพร่งถ่ะโอเดอวี่แก่เลย17โพร่งถ่ะโอเง้อนอช้ะมอสะพื่อว่า จ่ะม่ะเม่อจาแหล่ะโง เพราะเย่อะจ่ะหลั่งโอก้าโควยพืชผลจ่ะเถ่อะวา18อ่ะเถ่อะช้ามอว่า จะม่ะเม่อจาแหล่ะ ม่ะเถ่อะฮังพั้งเย้อะเดอง่องเม่อซั้งผ่ะดู ง่องเย่อะจ่ะม่ะก้าโควยบือเกอขุ่ขื้อก้าโควย19ง่องม่ะโกะเบอเกอจะซะว่า น่ะขุ่ขื่อโอเออวี่เออเนง จงโอสบาย อัง อู่ง่องโอมีเมิงตะ20แต่พระเจ้าก้าว่า โพร่งงู่อ่ะเน้ออี่ชีวิตน่ะเถ่อะม่ะต้องโกะหนี่จากเน่อ ง่องเถ่อะจ้ะเกอหน่ะก้าโควยวี่เกล่ะเง่อแหล่ะเดอ21โพร่งจ้ะเกอก้าโควยขุ่ขื่อวี่ เกออ่ะเถ่อะถะโอวาเพ้อเกอพระเจ้าเม่ะจี่22พระเยซูโกะเบอหมุ้เกออ่ะสาวกว่า อี่จ่ะโกะเบอหมุ้เกอเน่อว่า เบอช้ะมอเถ่อะเออวาว่าม่ะอังนั่งแหล่ะ ม่ะนี่นั่งแหล่ะโสะ23เพราะชีวิตสำคัญกว่าถ่ะอัง เกอก่ะเฉ่อ เกอก่ะเฉ่อสำคัญกว่าปี้เหย่อแช้งฉั่ง24น่ะช้ามอขวากระ ฟีเบอวา โก่วเบอวาเกออ่ะผ้างโอวา แต่พระเจ้าอาหลึ่งง่าเดก เน่อน่ะประเสริฐกว่ากระเดก25น่ะเง่อแหล่ะในหมุ้เกอเน่อว่าการช้ะมอเถ่อะเออม่ะเม่อมื้อน่ะเนงโอเหย26เมจ้ะนอเมเถ่อะล่ะปี่น่ะเม่อซีวา น่ะม่ะช้ามอเถ่อะเออเม่อแหล่ะ27น่ะช้ามอขัวโดะว่าพ้อดูฮังจาแหล่ะ อ่ะเถ่อะเม่อเถ่อะวา เม้ะน่ะปั่งบีเบส แต่เง่อจ่ะโกะเบอเน่อว่า แม้แต่กษัตริย์ ซาโลมอนแต่งหวี่เต่าพ้อวา28ง่องเมพระเจ้าแต่งนังเฉ่ะผื้อป่ะนอ เกโอนี่อี่เกอยุ่โคบ่ะต้องพังตะควัยเต่า โพร่งจ้ะเกอนาเถ่อะเออวาพระองค์ม่ะเม่อหวี่เน่อ29เน่อะน่ะเบอขื้อถ่ะอังถ่ะอุ่วา เบอช้ะมอเถ่อะเออวา30เพราะโพร่งกุ้เพอทั่วโลก ขื้อเถ่อะมุ้อี่ แต่พระบิดาหมุ้เกอเน่อน่ะเถ่อะอ่ะเถ่อะโต่ะว่าเน่อบาซะอ่ะดื้ออี่31แต่จงแสวงหาแผ่นดินพระเจ้าเดอะว่องกพรองค์มะเม่อมื่อเน่อนะความคิดกั่งเน่อ32ฝูงแกะเล็กน้อยเอ๋ย เบอละเมว่าเพาะว่าเย่อจะเกาะนะเพ่อจะชอแผ่นดินจองอี่ จะกังเน่อมื่อโอ33จะชูโคยนะหลั่ง วองอาฉ้้ะถูง ชื๊อเนิงจี้คือแมน่อนะขี้ควาญ เน่นะทั้งสาวกซึ่งถังวาว่อง นะเจ่โลเน่จิ้งละวา34เพราะว่าเน่อนะทรัพย์สมบัติของเนอละเกอโอสะพื้อเด่อโอปะโนจิ35หมุ้เกอเน่อคาดหย่าเด่งวี่ เกอมื้อตะเกียงน่ะเถ้อะขี่เดก36จงเกน่ะเกอโพร่งจ้ะเกอฮับก่ะเฉ่อเมื่อก่ะเฉ่อก้ะแท่งจากงานอังโทะ เพื่อว่าเมื่อก่ะเฉ่อแว้ถั่งประตู้ ง่องหมุ้เกอง่าเปิกกั้งเล37ขี่คาหมุ้นอเมอ่ะก่ะเฉ่อแว้เดอเดอะเกโสกโย่ะ เย่อะจ่ะโกเบอหมุ้เกอเน่อว่า อ่ะก่ะเฉ่อหมุ้นอม่ะคาดหย่าเด่งวี่เกอมื้อขี่คาหมุ้นอช้านั่ง ง่องอ่ะเถ่อะม่ะปรนนิบัติง่า38เมอ่ะก่ะเฉ่อแว้เวลาคี้ดื่อเกอส้าดื่อง่องเดอว่าหมุ้เกอขี่คากุ่ท้าง่าเดก ขี่คาหมุ้นอเดอะอ่ะโสกโอ39จงเข้าใจ๋จ้ะอี่ตะว่า เมโพร่งอ่ะโดะก่ะเฉ่อโตะว่าขี้ลักม่ะแว้ล่ะต๋องแหล่ะ อ่ะเถ่อะม่ะก้าเทิงฮัวเกอระวังมื้อทังเบอจะโดะวา40หมุ้เกอเนอเตรียมก่ะเฉ่อวี่ตะ เพราะในเวลาจ้ะเกอน่ะช้ามอเบอวา บุตรมนุษย์ม่ะแว้41เปโตรก้าว่า องค์พระผู้เกเจ้า พระองค์ก้าเกอหมุ้เกอเย่อหรือว่าโพร่งกุ้เพอ42องค์พระผู้เกเจ้าก้าว่า ป่ะเง่อแหล่ะเกป่อบ้านซื่อสัตย์เกอฉลาด จ้ะเกอกีวี่หมุ้เกอขี้คาเพื่อกั้งถ่ะอังต่ามเวลา43เมื่ออ่ะก่ะเฉ่อแว้เดออ่ะเถ่อะเม่อจ้ะนอ ขี่คาเง่อนอเดอะเกโสก44จ่ะโก้ะเบอเน่อเต่ๆว่า นายม่ะตั้งหมุ้เกอเน่อหวี้กั้งขัวโดะขุ่ขื่อป่ะล่ะอ่ะเถ่อ45แต่เมขี้คาเง่อนอช้ามอสะผื่อว่า นายจ่ะเถ่อะแว้ก่าถื้อ ง่องถั่งขี้คาอะมือเกออะขว้าเกออังอุ่46นายขี้คาเดอเง้อนอ ม่ะแว้หนี้เกออ่ะเถ่อะโตะวา เกอม่ะลงโทษมีเออ เกอวุ้วแจงมื้อลี่โอเกอโพร่งนาวา47ขี้คาจ้ะเกอโตะนายอ่ะสะเกอเตรียมก่ะเฉ่อวี่วา เม่อตามนายอ่ะสะวา ม่ะต้องโดงถั่ง48แต่โพร่งจ้ะเกอโตะวา ง่องเม่อเถ่อะจ้ะเกอม่ะโดงถั่ง อ่ะเถ่อะม่ะโดงถั่งล่ะปี้ โพร่งจ้ะเกอหนี่เบอเออ ม่ะต้องโกะหนี่จากโพร่งเออ ง่องโพร่งจ้ะเกอฟาวี่เออบ่ะต้องทวงหนี่เกอโพร่งเง่อนอ49เย่อะจะแว้เพื่อมื้อมีเกิกฮังตี่แผ่นดินโลก จ่ะบาซะมื้อมีขี่ฮังหล่อ50กื่อม่ะต้องฮับบัพติศมาแว้หน่ะมิ่ง กื่อเกทุกข์แก่เลยถ่ะโล้ะม่ะง่อง51หมุ้เกอเน่อน่ะช้ะมอว่าเย่อะจะแว้เพื่อมื้อสันติภาพเกิกฮังในโลกหล่า เย่อะจะโกะเบอเน่อว่า เมวา แต่ม่ะมื้อแตกแยกสะ52เพราะว่าตั้งแต่อ่ะดี้ลี่ เหย่เง่อในโดะหน่ะโพงม่ะต้องแยกสะ คือส้าเง่อต่อคี้เง่อเกอคี้เง่อต่อส้าเง่อ53อ่ะเพ่อม่ะแยกสะเกอพูขว้า เกออ่ะพูขว้าม่ะแยกสะเกออ่ะเพ่อ อ่ะหมุ่เกออ่ะพูมือนั่ง เกออ่ะพูมือนั่งเกออ่ะหมุ่ อ่ะหมุ่เสี่ยเกออ่ะเด เกอะอ่ะเดเกออ่ะหมุ่เสี่ย54พระองค์ก้าเกอโพร่งดั้วหมุ่ว่า เมื่อหมุ้เกอเน่อเดอหมุ่เมก่อสะ เน่อะน่ะมะก้าเลยว่า ตะก้ะฉื่อม่ะหลั่ง ง่องเกจ้ะนอเต่55เมื่อเดอการี่แว้ อ่ะเถ่อะก้าว่า ม่ะตะคุ่ ง่องเกจ้ะนอเต่56โพร่งหน้าซื่อสะคด หมุ้เกอเน่อน่ะโตะวิจัยความม่ะเกแผ่นดินเกอหมุ่เมอ่ะเถ่อะ เพราะนั่งแหล่ะเน่อน่ะวิจัยความม่ะเกหว้างดี้อังเบอวา57เบอนั่งแหล่ะหมุ้เกอเน่อน่ะตัดสินล่ะเง่อวาว่าล่ะดื่อแหล่ะเก ล่ะดื่อแหล่ะเบอ58เพราะเมหน่ะลี่งุงตุลาการ อุตส่าห์ขื้อหลั่งจ้ะเกอม่ะโงสะ เมื่อโอระหว่างตะกรี่ สะเมว่าอ่ะเถ่อะม่ะเท่อะเน่อะแท่งเนิงเกอผู้พิพากษา ง่องผู้พิพากษาม่ะหนี่เน้อะกีวี่เกอผู้คุม เกอผู้คุมม่ะเดิกครั้งเน่อะวี่คุกผื่อ59เย่อะจะโกะเบอเน่อะว่า น่ะม่ะโซจีฮังจากป่ะนออังเบอวา จ๋นกว่าน่ะม่ะกั้งกาเมหม่อง่อง
Son Light Foundation