Luke6
1ต่อมาในวันสะบาโต พระเยซูไย่างไปนำท่งนา และพวกลููกศิษย์ของพระเยซูก่าเด็ดฮวงข้าวมากิน2บางคนในพวกฟาริสีก่าเลยเว้าว่า "เป็นหยั่งพวกเจ้าเฮ็ดในสิ่งที่เขาห้ามบ่ให้เฮ็ดในวันสะบาโต "3พระเยซูตอบเขาไปว่า "พวกเจ้ายังบ่ดั่ยอ่านเรื่องที่ดาวิดเฮ็ดยามที่เลาอยากกินอั้นหนือ?โตเจ้ากับพวกของเจ้าก่าเฮ็ดคือกัน4คือเจ้าดั่ยเข้าไปในพระวิหารของพระเจ้าและกินข้าวต่อหน้าพระเจ้า หมู่ของเจ้าก่าเฮ็ดคือกัน ซึ่งบทบัญญัติห้ามบ่ให้ไผกินเว้นแต่พวกปุโรหิตถ่อนั้น "5แล้วพระเยซูเว้ากับพวกฟาริสีว่า "ลูกของพระเจ้าเป็นเจ้านายและอยู่เหนือวันสะบาโต "6ในวันสะบาโตอีกมื้อหนี่งพระเยซูเข้าไปในศาลาและสั่งสอนและในศาลามีคนมือขวาลีบอยู่คนหนึ่ง7พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริสีถ่าเบิ่งพระเยซูว่า พระเยซูอี๊ฮักษาเขาในวันสะบาโตบ่ เพื่ออี๊หาเรื่องพระเยซูให้ดั่ย8แต่พระเยซูอู้ความคึดของพวกเขาก่าเลยเว้ากับคนมือลีบว่า "จงลุกขึ้นมายืนอยู่ทางหน้า "เขาก่าลุกขึ้นมายืนอยู่ทางหน้า9แล้วพระเยซูเว้ากับพวกเขาว่า "เฮาอี๊ถามพวกเจ้าเด้อว่า ในวันสะบาโตนั้นควรอี๊เฮ็ดตวามดีหรือความซั่ว อี๊ซ่อยคนหรืออี๊ฆ่าคน "10พระเยซูเบิ่งสู่คนที่อยู่รอบแถวนั้นแล้วเว้ากับผู้ขายมือลีบว่า "จงยื่นมือออกมา "เขาก่าเฮ็ดนำแล้วมือเขาก่าดีคือเก่า11แต่คนพวกนั้นยังเคียดอยู่และปรึกษากันว่าอี๊เฮ็ดส่าดัยกับพระเยซูดี12ในเวลาต่อมาพระเยซูขึ้นไปเทิงโคกเพื่ออธิษฐาน พระเยซูดั่ยอธิฐานกับพระเจ้าเบิ๊ดคืน13พอฮอดมื้อเซ้า พระเยซูเอิ้นพวกลูกศิษย์มาทั้งเบิ๊ดแล้วเลือกลูกศิษย์สิบสองคนชึ่งพระเยซูเอิ้นลูกศิษย์สิบสองคนนี้ว่า อัครทูต14ดั่ยแก่ ซีโมนที่พระเยซูเปลี่ยนชื่อให้ใหม่ว่าเปโตร อันดรูว์น้องชายของเปโตร ยากอบและยอห์น ฟีลิปและบารโธโลมิว15มัทธิวและโธมัส ยากอบบุตรอัลเฟอัส ซีโมนที่เรียกอีกชื่อว่าเศโลเท16ยูดาสบุตรของยากอบ และยูดาส อิสคาริโอทซึ่งต่อมาทรยศพระเยซู17แล้วพระเยซูกับอัครทูตสิบสองคนก่าลงมายืนอยู่ที่ราบแห่งหนึ่ง พร้อมกับลูกศิษย์คนอื่นๆ แล้วชาวบ้านชาวเมืองที่มาจากทั่วแคว้นยูเดีย เมืองเยรูซาเล็มและจากตำบลฮีบทะเลในเขตเมืองไทระและเมืองไซดอนเพื่ออี๊ฟังพระเยซูและฮักษาโรคภัยไข้เจ็บของเขา18พวกที่ต้องทุกข์ยากเพราะผีพระเยซูก่าฮักษาให้หายสู่คน19ผู้คนทั้งเบิ๊ดต่างพยายามที่อี๊ไปแตะถืกโตพระเยซู เพราะว่าฤทธิ์ที่ไหลออกจากโตของพระเยซูรักษาพวกเขาให้หายด้่ยสู่คน20พระเยซูเบิ่งพวกลูกศืษย์ของเลาแล้วเว้าว่า "พวกเจ้าสู่คนที่ยากจนก่ามีความสุขเพราะว่าแผ่นดินของพระเจ้าเป้นของเจ้า21พวกเจ้าสู่คนที่อดอยากในตอนนี้ก่ามีความสุขเพราะว่าเจ้าอี๊ดั่ยอิ่มท้อง พวกเจ้าสู่คนที่ฮ้องไห้ในเวลานี้ก่ามีความสุขเพราะว่าเจ้าอี๊ดั่ยหัวขวัน22เจ้าทั้งหลายอี๊มีความสุขแม้มีคนซังเจ้า ไล่เจ้าออกจากซุมเขา ประณามเจ้า ดูถูกเจ้าว่าเป็นคนซั่วยอนว่าเฮ็นแก่ลูกของพระเจ้า23ในมื้อนั้นเจ้าทั้งหลายจงชื่นชมยินดีแล้วก่าโดดเต้น เพราะว่าบำเน็จของเจ้ามีบริบูรณ์ในสวรรค์ เพราะว่าบรรพบุรุษของเขาก่าเฮ็ดแบบนี้กับผู้เผยพระวจนะคือกัน24"แต่วิบัติกับพวกเจ้าที่ร่ำรวยเพราะว่าเจ้าดั่ยฮับความสะดวกสบายแล้ว25"วิบัติกับพวกเจ้าที่กินอิ่มในเวลานี้เพราะว่าพวกเจ้าอี๊อดอยาก "วิบัติแกพวกที่หัวขวัน เพราะว่าพวกเจ้าอี๊เป็นทุกข์และฮ้องไห้26"วิบัติเมื่อสู่คนบอกว่าเจ้าดี เพราะบรรพบุรุษของเขาก่าเฮ็ดแบบนั้นกับพวกผู้เผยพระวจนะคือกัน27"แต่เฮาบอกพวกเจ้าที่กำลังฟังอยู่ว่า จงฮักศัตรูของเจ้า จงเฮ็ดดีกับคนที่ซังเจ้า28จงอวยพรแก่คนที่ป้อยด่าเจ้า จงอธิฐานเพื่อนที่เคี่ยวเข็ญเจ้า29ผู้ดัยตบแก้มเจ้าข้างหนึ่ง ให้หันอีกข้างหนึ่งให้เขาตบนำ ไผเอาเสื้อของเจ้าไป ถ้าเขาอี๊เอาเสื้อนำก่าให้เขาไปอย่าเสียดาย30จงให้แก่คนที่ขอจากเจ้า และถ้าไผเอาสิ่งของของเจ้าไป ก่าอย่างทวงเอาคืน31จงเฮ็ดกับผู้อื่นคือกับที่พวกเจ้าอยากให้เขาเฮ็ดกับเจ้า32"ถ้าพวกเจ้าฮักแต่คนที่ฮักเจ้า อี๊มีประโยชน์มะหยั่งกับเจ้า เพราะว่าคนบาปก่ายังฮักแต่เฉพาะคนที่ฮักเขาคือกัน33ถ้าพวกเจ้าเฮ็ดดีเฉพาะกับคนที่เฮ็ดดีกับเจ้า อี๊มีประโยชน์มะหยั่งกับเจ้า เพราะว่าคนบาปก่าเฮ็ดคือกัน34ถ้าเจ้าทั้งหลายให้ยืมเฉพาะคนที่เจ้าคึดว่าอี๊ดั่ยคืน อี๊มีประโยชน์มะหยั่งกับเจ้า? เพราะแม้แต่คนบาปก่ายังให้คนบาปยืม โดยคึดว่าอี๊ดั่ยคืนคือกัน35แต่จงฮักศัตรูของเจ้าและเฮ็ดดีกับเขา จงให้เขายืมโดยคึดว่าอี๊บ่ดั่ยคืน บำเน็จของเจ้าทั้งหลายจั่งอี๊มีบริบูรณ์ แล้วเจ้าทั้งหลายอี๊ดั่ยเป็นลูกของพระเจ้าสูงสุด เพราะว่าพระเจ้ามีความกรุณาทั้งต่อคนอกตัญญูและคนซั่ว36พวกเจ้าทั้งหลายจงมีใจเมตตากรุณาคือกับพระเจ้าพระบิดาของเจ้าที่มีใจเมตตากรุณา37อย่าพิพากษาเขา แล้วพวกเจ้าอี๊บ่ถึกพิพากษา อย่าตัดสินลงโทษเขา แล้วพวกเจ้าอี๊ดั่ยบ่ถึกตัดสินลงโทษ จงยกโทษให้เขาแล้วพวกท่านอี๊ดั่ยฮับการยกโทษ38จงให้เขา แล้วพวกเจ้าอี๊ดั่ยฮับแบบชนิดที่ยัดสั่นแน่นพูลล้นเต็มหน้าตักของเจ้า เพราะว่าเมื่อเจ้าตวงให้เขาท่อดัย เจ้าก่าอี๊ดั่ยฮับการตวงคืนท่อนั้น "39พระเยซูเว้ากับพวกเขาเป็นคำเปรียบเทียบอีกว่า "คนตาบอดอี๊นำทางคนตาบอดดั่ยฮั้นหนือ? ทั้งสองคนอี๊บ่ตกท่อฮั่นหนือ?40ศิษย์บ่ใหญ่กว่าครู แต่ศืษย์สู่คนที่ดั่ยฝึกสอนครบแล้วก่าอี๊เป็นคืออาจารย์ของโตเอง41เป็นหยั่งเจ้าเห็นขี้ฝุ่นในตาพี่น้องของเจ้า แต่กลับบ่เห็นไม้ทั้งท่อนที่อยู่ในตาโตเอง42เป็นหยั่งเจ้าจึงเว้ากับพี่น้องของเจ้าว่า "น้องเอ๋ย ให้ข่อยเขี่ยขี้ฝุ่นออกจากตาของเจ้า แต่เจ้ากลับบ่เห็นไม้ทั้งท่อนที่อยู่ในตาของโตเอง โอ คนหน้าซื่อใจคด จงดึงไม้ออกจากตาโตเองก่อน แล้วเจ้าอี๊เบิ่งเห็นดั่ยดี แล้วค่อยเขี่ยขี้ฝุ่นออกจากตาพี่น้องของเจ้า43"ต้นไม้ดีย่อมบ่เกิดผลบ่ดี ต้นไม้บ่ดีย่อมไม่เกิดผลดี44เพราะว่าอี๊ฮู้จักต้นไม้สู่ต้นจากผลของมัน เพราะว่าเขาย่อมบ่เก็บผลมะเดื่อจากต้นไม้มีหนาม หรือเก็บผลองุ่นจากต้นระกำ45คนดีย่อมเอาสิ่งดีออกมาจากคลังดีในจิตใจของโตเอง และคนซั่วย่อมเอาสิ่งซั่วออกมาจากคลังซั่วในจิตใจของโตเอง เพราะว่าใจคึดแบบดัยปากก่าเว้าออกมาแบบนั้น46"เป็นหยั่งพวกเจ้าเอิ้นเฮาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่บ่เฮ็ดนำในสิ่งที่เฮาบอก?47ทุกคนที่มาหาเฮาและฟังคำของเฮาแล้วเฮ็ดนำ เฮาอี๊เฮ็ดให้พวกเจ้าฮู้ว่าเขาเป็นคือมะหยั่ง48เขาเป็นคือกับคนที่เฮ็ดเฮียน เขาขุดขุมลึกลงไปแล้ววางรากฐานอยู่บนก้อนหินเมื่อมีน้ำไหลมาแฮง มาทั่งเฮียนมนก่าเป็นหยั่ง เพราะเฮียนถึกสร้างไว้อย่างมั่นคง49ส่วนคนที่ดั่ยยินแล้วบ่เฮ็ดนำก่าเป็นคือกับคนที่เฮ็ดเฮียนอยู่บนดินบ่มีรากฐาน เมื่อมีน้ำไหลแฮงมาทั่งเฮียนมันก่าโปดทันที และความเสียหายก่าหลายคัก
Son Light Foundation