Luke7
1เมื่อพระเยซูเว้าคำเหล่านั้นแล้วแล้ว พระเยซูก่าเข้าไปเมืองคาเปอรนาอุม2มีทาสของนายฮ้อยคนหนึ่งที่ฮับเจ้านาย บ่ส่ำบายจนอิตายแล้ว3เมื่อนายฮ้อยได้ยินเรื่องของพระเยซู ก่าส่งผู้ใหญ่บางคนของพวกยิวไปอ้อนวอน ขอให้พระเยซูมารักษาทาสของโตเอง4พวกเขาถึงไปหาพระเยซูแล้วก่าอ้อนวอนพระเยซูด้วยใจร้อนรนว่า " นายฮ้อยคนนั้นเป็นคนที่พระเยซูควรเฮ็ดสิ่งนี้ให้เลา5เพราะว่าท่านฮักชนชาติของเลา และสร้างศาลาให้เลา"6พระเยซูก่าไปนำพวกเขา เมื่อไปเกือบอิฮอดเฮือนแล้ว นายฮ้อยก่าให้หมู่ไปหาพระเยซูแล้วบอกว่า " องค์พระผู้เป็นเจ้า อย่าลำบากเลย เพราะว่าข่อยเป็นคนที่บ่สมควรที่จะมาฮับเจ้า เข้าใต้หลังคาเฮือนของข่อย7เพราะฉะนั้นข่อยจึงเห็นว่าบ่สมควรที่ข่อยอิไปหาเจ้า แต่ขอพระเยซูสั่งทาสของข่อยก่าอิหายโรค8ข่อยฮู้ดี เป็นเพราะว่าข่อยอยู่ใต้ทหาร แต่ทหารก่าอยู่ใต้บังคับบัญชาของข่อย ข่อยอิบอกแก่คนนี้ว่า ไป เขาก่า ไป บอกแก่คนนั้นว่า มา เขาก่า มา บอกทาสของข่อยว่า จงเอ็ดสิ่งนี้ เขาก่าเฮ็ด"9เมื่อพระเยซูได้ยินคำเว้านั้น แล้วก่าประหลาดใจ จึงเลี้ยวหลังเว้ากับฝูงชนที่ตามเลามาว่า " เฮาบอกพวกเจ้าว่าเฮาบ่เคยพ้อความเชื่อหลายถ้อนี้ แม้แต่ในอิสราเอล "10เมื่อพวกที่นายฮ้อยส่งมากลับฮอดเฮือนก่าเห็นทาสคนนั้นหายดีแล้ว11ต่อมาพระเยซูก่าไปยังเมืองหนึ่งที่ชื่อนาอิน พวกลูกศิษย์ของพระเยซูกับมหาชนก่านำพระเยซูไป12เมื่อมาม่อประตูเมือง มีคนหามศพชายหนุ่มคนหนึ่งมา เขาเป็นลูกชายคนเดียวของแม่ม่าย แล้วชาวเมืองจำนวนมากก่าย้างมากับแม่ม่ายคนนั้น13เมื่อพระเยซูได้เห็นแม่ม่ายคนนั้น พระเยซูก่าดีโตนนาง และเว้าว่า " อย่าไปไห้อย่าฮ้อง "14แล้วพระเยซูก่าเข้าไปแตะโลงศพ คนหามโลงศพก่ายืนอยู่สื่อๆ พระเยซูก่าเว้า " ชายหนุ่มเอ๋ย เฮาสั่งเจ้าว่าให้ลุกขึ้น "15ชายหนุ่มที่ตายนั้นก่าลุกขึ้นนั่งแล้วก่าเว้า พระเยซูก่าเอาลูกชายไปให้กับแม่ของเขา16ทุกคนก่าเกิดความเกรงกลัวและสรรเสริญพระเจ้าว่า " ท่านผู้เผยพระวจนะใหญ่มาเกิดท่ามกลางเฮาแล้ว และพระเจ้ามาเยี่ยมเยียนชนชาติของเลาแล้ว"17แล้วชื่อเสียงของพระเยซูก่าดังไปตลอดทั่วยูเดีย และทั่วแว่นเเค้นที่ล้อมรอบ18พวกลูกศูษย์ของยอห์นก่าเว้าเรื่องราวทั้งเบิดให้ยอห์นฟัง19ยอห์นจึงเอิ้นลูกศิษย์ของเลาสองคน แล้วให้เขาไปหาพระเยซู เพื่อถามว่า "เจ้าเป็นคนที่อีมานั้นฮั่นหนึอ "20เมื่อคนทั้งสองมาถึงพระเยซูแล้ว เขาก่าบอกว่า " ยอห์นผู้ให้บัพติศมาใช้ข่อยมาหาเจ้าเพื่อถามว่า เจ้าเป็นผู้ที่อิมานั้นหรือ อิต้องท่าผู้อื่น "21ในเวลานั้น พระเยซูได้รักษาคนจำนวนมากจากโรคภัยต่าง ๆ และจากพวกวิญญาณชั่ว และคนตาบอดหลายคนให้กลับมาเบิ่งเห็นได๋22พระเยซูก่าบอกลูกศิษย์สองคนของยอห์นนั้นว่า " ไปบอกยอห์นในสิ่งที่เจ้าได้เห็นและได้ยิน คือว่าคนตาบอดก่าหายตาบอด คนง่อยย้างได๋ คนเป็นโรคขี้เฮื้อนก่าหายสะอาด คนหูหนวกก่าได้ยิน คนตายแล้วก่าฟื้นขึ้นมา และขาาวประเสริฐก่าได้ประกาศแก่คนยากจน23ผู้ใดบ่เห็นว่าเฮาเป็นอุปสรรคผู้นั้นก่าเป็นสุข"24เมื่อผู้ส่งของของยอห์นไปแล้ว พระเยซูก่าเว้าเรื่องของยอห์นให้ประชาชนฟังว่า " เจ้าทั้งหลายออกไปในถิ่นทุรกันดารเพื่อเบิ่งยัง บ่แม่นเบิ่งต้นอ้อไหว เพราะลมพัดเหงาะตี๋25ถ้าบ่เเม่นแล้ว พวกเจ้าไปเบิ่งยัง? ไปเบิ่งที่เเต่งโตด้วยผ้าเนื้อดีฮั่นหนือ? คนที่แต่งโตด้วยเสื้อผ้างาม และอยู่อย่างฟุ่มเฟือยอยู่ในวัง26แล้วพวกเจ้าไปเบิ่งยัง? ดูผู้เผยพระวจนะหรือ? แม่นแล้ว เฮาบอกว่ายอห์นเป็นยิ่งกว่าผู้เผยพระวจนะ27คือยอห์นผู้นี้ที่พระคัมภีร์เขียนไว้เฮาอิใช้ทูตของเฮานำหน้าท่านผู้นั้น จะเตรียมมรรคาไว้ข้างหน้ายอห์น28เฮาบอกพวกท่านว่า ในบรรดาคนที่เกิดจากผู้หญิงนั้นบ่มีไผยิ่งใหญกว่ายอห์น แต่คนต่ำต้อยที่สุดในแผ่นดินของพระเจ้าก่ายังยิ่งใหญกว่ายอห์น"29(ทุกคนรวมทั้งบรรดาคนเก็บภาษี เมื่อได้ยินก่ายอมฮับว่าพระเจ้ายุติธรรม โดยเขาได้ฮับบัพติศมาจากยอห์นแล้ว30แต่พวกฟารีสและพวกผู้เชี่ยวชาญบ่ยอมฮับพระประสงค์ของพระเจ้าทีมีต่อพวกเขา เพราะว่าพวกเขาบ่ได๋ฮับบัพติศมาจากยอห์น)31"เพราะฉะนั้นเฮาอิเปรียบคนยุคนี้กับมะหยังดี?32ก่าเปรียบเหมือนกับเด็กน้อยที่นั่งอยู่กลางตลาด ฮ้องบอกกันว่า " พวกฉันเป่าปี่ให้พวกเธอ แต่พวกเธอบ่เต้นรำพวกฉันเสียใจแต่พวกเธอบ่ฮ้องไห้"33เพราะว่ายอห์นผู้ให้บัพติศมาบ่ได้กินขนมปังหรือกินเหล้าองุ่น พวกเจ้าก่าว่าเขามีผีเข้าสิง34ส่วนลูกของพระเจ้ามาทั้งกินและดื่ม พวกท่านก่าว่า " นี่ไง คนตะกละ คนขี้เมา หมู่ของพวกคนเก็บภาษีและคนบาป "35แต่พระปัญญาก่าได้ฮับการพิสูจน์ว่าถืกต้องแล้ว โดยบรรดาคนที่ทำตามพระปัญญานั้น "36มีคนหนึ่งในพวกฟาริสีมาเชิญพระเยซูไปกินข้าวกับเขา พระเยซูก่าเข้าไปในบ้านของคนฟาริสีแล้วเอนโตลงที่โต๊ะอาหาร37นี่แน่ะ มีผู้หญิงคนหนึ่งในเมืองนั้นซึ่งเป็นคนบาป เมื่อฮู้ว่าพระเยซูกำลังกินข้าวอยู่ในบ้านของฟาริสีคนนั้น นางจึงถือผอบน้ำมันหอมมา38ยืนอยู่ข้างหลังใกล้เท้าของพระเยซู นางฮ้องไห้น้ำตาไหลเปียกเท้าพระเยซู นางเอาผมเช็ดแล้วก่าจูบเท้าของพระเยซู แล้วเอาน้ำมันนั้นชโลม39ฝ่ายฟาริสีคนที่เชิญพระเยซูมาเมื่อเห็นแล้วก่าคึดในใจว่า " ถ้าท่านคนนี้เป็นผู้เผยพระวจนะก่าคงฮู้ว่า ผู้หญิงที่เตะต้องโตของท่านเป็นไผ และเป็นคนสะดัย เพราะนางเป็นคนบาป "40พระเยซูจึงเว้ากับเขาว่า " ซีโมย เฮามีอีหยังอีบอกเจ้า " ซีโมนตอบว่า " ท่านอาจารย์ เชิญเว้าเลย "41พระเยซูจึงเว้าว่า " เจ้าหนี้คนหนึ่งมีลูกหนี้สองคน คนหนึ่งเป็นหนี้เงินห้าร้อยเหรียญเดนาริอัน อีกคนหนึ่งเป็นหนี้เงินห้าสิบเหรียญ42เมื่อเขาบ่สามารถไส้หนี้ได๋ เจ้าหนี้จึงยกหนี้ให้เขาทั้งสอง ในสองคนนั้น คนได๋อิฮักเจ้าหนี้หลายกว่ากัน? "43ซีโมนตอบว่า " ข่อยคึดว่าน่าอิเป็นคนที่เจ้าหนี้ยกหนี้ให้หลาย " พระเยซูก่าเว้ากับเขาว่า " เจ้าคึดถืกต้องแล้ว "44พระเยซูก่าเหลียวหลังเบิ่งผู้หญิงคนนั้นแล้วเว้ากับซีโมนว่า " เจ้าเฮ็นผู้หญิงคนนี้บ่? เมื่อเฮาเข้าไปในบ้านของเจ้า เจ้าบ่ได๋เอาน้ำมาล้างเท้าให้เฮา แต่นางเอาน้ำตาล้างเท้าของเฮา และเอาผมของนางเช็ด45เจ้าบ่ได๋จูบเฮา แต่ผู้หญิงคนนี้บ่ได๋หยุดจูบเท้าของเฮาเลยนับตั้งแต่เฮาเข้ามา46เจ้าบ่ได๋เอาน้ำมาชโลมหัวของเฮาแต่นางเอาน้ำมันหอมมาชโลมเท้าของเฮา47เพราะฉะนั้นเฮาบอกเจ้าว่าบาปต่าง ๆของนางซึ่งมีหลายนั้น ได้รับการยกโทษแล้ว เพราะนางฮักเฮาหลาย แต่คนที่ได๋ฮับการยกโทษน้อย ก่าฮักน้อย "48พระเยซูจึงเว้ากับนางว่า " บาปของเธอได๋รับการยกโทษแล้ว "49บรรดาคนที่ร่วมเอนโตอยู่ที่โต๊ะอาหารนำกันก่าเว้าว่า " คนนี้เป็นไผ ถึงยกโทษบาปได๋? "50พระเยซูจึงเว้ากับหญิงคนนั้นว่า ความเชื่อของเธอทำให้เธอรอด จงไปเป็นสุขเถิด "
Son Light Foundation