ເພງສັນລະເສີນ116
1ຂ້ານ້ອຍຮັກພຣະເຈົ້າຢາເວ ເພາະພຣະອົງໄດ້ຍິນສຽງຂອງຂ້ານ້ອຍພຣະອົງໄດ້ຍິນຄຳຮ້ອງຂໍຄວາມເມດຕາຂອງຂ້ານ້ອຍ.2ເພາະພຣະອົງໄດ້ງ່ຽງຫູຟັງຂ້ານ້ອຍ,ຂ້ານ້ອຍຈະຮ້ອງຫາພຣະອົງຕາບໃດທີ່ຂ້ານ້ອຍຍັງມີຊີວິດຢູ່.3ເຊືອກແຫ່ງຄວາມຕາຍໄດ້ຜູກມັດຂ້ານ້ອຍໄວ້,ຄວາມທຸກທໍລະມານແຫ່ງຂຸມຝັງສົບໄດ້ມາເຖິງຂ້ານ້ອຍ;ຄວາມທຸກ ແລະ ຄວາມໂສກເສົ້າໄດ້ເອົາຊະນະຂ້ານ້ອຍ.4ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍຮ້ອງອອກນາມພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ:“ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ໂຜດຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນດ້ວຍ!”5ພຣະເຈົ້າຢາເວມີຄວາມກະລຸນາ ແລະ ຊອບທຳ;ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາເຕັມດ້ວຍຄວາມເມດຕາສົງສານ.6ພຣະເຈົ້າຢາເວປົກປ້ອງຄຸ້ມຄອງຄົນຊື່ເມື່ອຂ້ານ້ອຍຕົກຕ່ຳ ພຣະອົງກໍໄດ້ຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນ.7ຈິດວິນຍານຂອງຂ້ານ້ອຍ ຈົ່ງກັບໄປພັກສະຫງົບຄືນ,ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວດີຕໍ່ເຈົ້າສະເໝີມາ.8ເພາະພຣະອົງໄດ້ປົດປ່ອຍຈິດວິນຍານຂອງຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ,ປົກປ້ອງຕາຂອງຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກນ້ຳຕາປົກປ້ອງຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍບໍ່ໃຫ້ສະດຸດລົ້ມ,9ເພື່ອຂ້ານ້ອຍຈະເດີນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວໃນດິນແດນຂອງຜູ້ມີຊີວິດຢູ່.10ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຢາເວ ເຖິງແມ່ນວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າວ່າ:“ຂ້ານ້ອຍທຸກທໍລະມານຫລາຍ”;11ແມ່ນວ່າໃນຍາມທໍ້ໃຈ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າວ່າ:“ທຸກຄົນເປັນຄົນຕົວະ”.12ຂ້ານ້ອຍຈະຕອບແທນພຣະເຈົ້າຢາເວຢ່າງໃດໃຫ້ສົມກັບຄວາມດີຂອງພຣະອົງທັງໝົດທີ່ມີຕໍ່ຂ້ານ້ອຍ?13ຂ້ານ້ອຍຈະຍົກຈອກແຫ່ງຄວາມພົ້ນຂຶ້ນແລະ ຮ້ອງອອກນາມຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.14ຂ້ານ້ອຍຈະເຮັດຕາມທີ່ໄດ້ປະຕິຍານໄວ້ຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງທຸກຄົນ.15ຄວາມຕາຍຂອງບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່ຂອງພຣະອົງນັ້ນມີຄ່າໃນສາຍຕາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.16ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ແທ້ຈິງຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ;ຂ້ານ້ອຍຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ເໝືອນດັ່ງທີ່ແມ່ຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດພຣະອົງ;ພຣະອົງໄດ້ປົດປ່ອຍຂ້ານ້ອຍອອກຈາກໂສ້ທັງຫລາຍ.17ຂ້ານ້ອຍຈະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຂອບພຣະຄຸນແກ່ພຣະອົງແລະ ຮ້ອງອອກນາມຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.18ຂ້ານ້ອຍຈະເຮັດຕາມທີ່ໄດ້ປະຕິຍານໄວ້ຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງທຸກຄົນ.19ໃນລານແຫ່ງວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໃນທ່າມກາງເຈົ້າ, ເຢຣູຊາເລັມ.ຈົ່ງສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າຢາເວ.
Biblica, Inc.