ພວກຜູ້ປົກຄອງ3
1ຊົນຊາດຕ່າງໆເຫລົ່ານີ້ ພຣະເຈົ້າຢາເວປະໄວ້ ເພື່ອທົດສອບຊາວອິດສະຣາເອນທັງໝົດ ເຊິ່ງບໍ່ເຄີຍມີປະສົບການໃນການສູ້ຮົບມາກ່ອນໃນການາອານ2(ພຣະອົງກະທໍາເຊັ່ນນີ້ເພື່ອທີ່ຈະສອນການສູ້ຮົບໃຫ້ແກ່ລູກຫຼານຂອງຊາວອິດສະຣາເອນທີ່ບໍ່ເຄີຍຜ່ານການສູ້ຮົບມາກ່ອນ)3ຜູ້ປົກຄອງຫ້າຄົນຂອງຊາວຟີລິດສະຕິນມີດັ່ງນີ້: ຊາວການາອານທັງໝົດ, ຊາວຊີໂດນ ແລະ ຊາວຮີວີທີ່ອາໄສຢູ່ໃນພູເລບານອນຕັ້ງແຕ່ພູບາອານເຮີໂມນຈົນເຖິງເລໂບ ຮາມັດ. 4ຊົນຊາດເຫລົ່ານີ້ທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່ນັ້ນ ເພື່ອທົດສອບຊາວອິດສະຣາເອນເບິ່ງວ່າພວກເຂົາຈະເຊື່ອຟັງຄໍາສັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ເຊິ່ງພຣະອົງໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາຜ່ານທາງໂມເຊບໍ.5ຊາວອິດສະຣາເອນຈຶ່ງອາໄສຢູ່ທ່າມກາງຊາວການາອານ, ຊາວຮິດຕີ, ຊາວອາໂມ, ຊາວເປຣີຊີ, ຊາວຮີວີ ແລະຊາວເຢບຸດ.6ພວກເຂົາໄດ້ເອົາລູກສາວຂອງພວກເຫລົ່ານັ້ນມາແຕ່ງງານນໍາ ແລະ ເອົາລູກສາວຂອງຕົນແຕ່ງງານກັບລູກຊາຍຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຮັບໃຊ້ບັນດາພະຂອງພວກເຂົາ.
ກະສັດກ່າວກັບພວກຄົນຮັບໃຊ້ຂອງເພິ່ນວ່າ “ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຮົາຢູ່ຕາມລຳພັງ!” ແລ້ວພວກເຂົາທຸກຄົນອອກໄປໝົດ.20ແລ້ວເອຮຸດຍ່າງເຂົ້າໄປຫາເພິ່ນ ໃນຂະນະທີ່ເພິ່ນນັ່ງຢູ່ຄົນດຽວຢູ່ໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງຂອງວັງຂອງເພິ່ນ ແລະ ກ່າວວ່າ “ຂ້ານ້ອຍມີຖ້ອຍຄໍາຈາກພຣະເຈົ້າທີ່ຈະບອກທ່ານ”. ເມື່ອກະສັດລຸກຂຶ້ນຈາກບ່ອນນັ່ງຂອງເພິ່ນ,21ເອຮຸດຍ່າງເຂົ້າໄປໃກ້ໃຊ້ມືຊ້າຍຖອດດາບຈາກຂາເບື້ອງຂວາຂອງລາວອອກມາ ແລະ ແທງເຂົ້າທີ່ທ້ອງຂອງກະສັດ.22ຈົນດ້າມຂອງດາບໄດ້ທະລຸຊອດໄປທາງຫລັງ ແລະ ເຄື່ອງໃນຂອງເພິ່ນໄຫຼອອກມາ. ເອຮຸດບໍ່ໄດ້ຖອດດາບອອກ ເພາະໄຂມັນຫຸ້ມດາບນັ້ນໄວ້.23ແລ້ວເອຮຸດກໍອອກໄປທາງລະບຽງ ລາວປິດປະຕູຫ້ອງຊັ້ນເທິງ ແລະ ໃສ່ກະແຈໄວ້.24ຫລັງຈາກທີ່ລາວໄດ້ໜີໄປແລ້ວ, ພວກຄົນຮັບໃຊ້ກໍມາ ແລະ ເຫັນປະຕູຫ້ອງຊັ້ນເທິງໃສ່ກະແຈໄວ້. ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ “ເພິ່ນຄົງຈະພັກຜ່ອນຢູ່ໃນຫ້ອງຊັ້ນໃນຂອງວັງ”.25ພວກເຂົາລໍຖ້າດົນຈົນຮູ້ສຶກວຸ້ນວາຍໃຈ ແຕ່ເພິ່ນກໍບໍ່ໄດ້ເປີດປະຕູຫ້ອງອອກມາ, ພວກເຂົາຈຶ່ງເອົາກະແຈມາເປີດ. ພວກເຂົາກໍພົບເຈົ້ານາຍຂອງຕົນນອນເສຍຊີວິດຢູ່ທີ່ພື້ນ.26ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາລໍຖ້າຢູ່ນັ້ນ ເອຮຸດໄດ້ຫລົບໜີໄປ ລາວຍ່າງຜ່ານຮູບເຄົາລົບເປັນຫີນ ແລະ ປົບໜີມາຮອດເສອີຣາ27ເມື່ອລາວມາຮອດທີ່ນັ້ນ, ເອຮຸດກໍເປົ່າແກຢູ່ໃນເນີນພູແຫ່ງເອຟຣາອິມ, ແລ້ວຊາວອິດສະຣາເອນກໍລົງມາຈາກເນີນພູພ້ອມກັບລາວໂດຍມີລາວເປັນຜູ້ນຳໜ້າພວກເຂົາ.28ລາວສັ່ງວ່າ “ຈົ່ງຕາມຂ້ອຍມາ ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບຊາວໂມອາບ, ສັດຕູຂອງພວກເຈົ້າໄວ້ໃນມືຂອງພວກເຈົ້າແລ້ວ”. ສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຕາມເອຮຸດລົງໄປ ແລະ ຢຶດແຄມທ່າຂອງແມ່ນໍ້າຈໍແດນເຊິ່ງນຳໄປສູ່ໂມອາບ; ພວກເຂົາຕັນບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດຂ້າມໄປ.29ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາຂ້າຊາວໂມອາບປະມານສິບພັນຄົນ, ເຊິ່ງພວກເຂົາລ້ວນແຕ່ເປັນຊາຍແຂງແຮງ ແລະ ມີກຳລັງໂດຍບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ຜູ້ໃດໜີລອດໄປໄດ້ຈັກຄົນ.30ຕັ້ງແຕ່ມື້ນັ້ນມາ ໂມອາບໄດ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງອິດສະຣາເອນ, ແລ້ວແຜ່ນດິນກໍມີຄວາມສະຫງົບສຸກເປັນເວລາແປດສິບປີ.
ໂອດນີເອນ
7ຊາວອິດສະຣາເອນເຮັດສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໃນສາຍຕາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພວກເຂົາລືມໄຫຼພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ ແລະ ໄດ້ຮັບໃຊ້ພະບາອານ ແລະ ເຈົ້າແມ່ອາເຊຣາ8ຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ອິດສະຣາເອນ ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຂາຍພວກເຂົາໄວ້ໃນມືຂອງກະສັດກູຊານຣີຊາທາອິມແຫ່ງອາຣາມນາຮາຣາອິມ ເຊິ່ງຊາວອິດສະຣາເອນຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງພວກເຂົາເປັນເວລາແປດປີ9ແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າຢາເວ, ພຣະອົງກໍຕັ້ງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຈະມາປົດປ່ອຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນ, ຊາຍຄົນນັ້ນແມ່ນໂອດນີເອນ ລູກຊາຍຂອງເກນາທີ່ເປັນນ້ອງຊາຍຂອງກາເລັບຜູ້ທີ່ຈະຊ່ວຍພວກເຂົາ.10ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ເໜືອລາວ, ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເປັນພວກຜູ້ປົກຄອງ ຂອງອິດສະຣາເອນ ແລະ ອອກໄປສູ້ຮົບ. ພຣະເຈົ້າຢາເວມອບກະສັດກູຊານຣີຊາທາອິມແຫ່ງອາຣາມໄວ້ໃນມືຂອງໂອດນີເອນ, ຜູ້ທີ່ເອົາຊະນະເພິ່ນ.11ດັ່ງນັ້ນດິນແດນນີ້ຈຶ່ງມີຄວາມສະຫງົບສຸກເປັນເວລາສີ່ສິບປີ, ຈົນກະທັ້ງໂອດນີເອນລູກຊາຍຂອງເກນາໄດ້ຕາຍໄປ.ເອຮຸດ
12ຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໃນສາຍຕາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວອີກ ແລະ ຍ້ອນພວກເຂົາໄດ້ສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍນີ້ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງໃຫ້ກະສັດເອກໂລນແຫ່ງໂມອາບມີອຳນາດເໜືອອິດສະຣາເອນ.13ຊາວອຳໂມນ ແລະ ຊາວອາມາເຫລັກກໍໄດ້ຮ່ວມມືກັນກັບເພິ່ນ ກະສັດເອກໂລນກໍມາໂຈມຕີອິດສະຣາເອນ ແລະ ຢຶດຄອງເມືອງແຫ່ງຕົ້ນປາມ ໄດ້14ຊາວອິດສະຣາເອນຢູ່ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງກະສັດເອກໂລນແຫ່ງໂມອາບເປັນເວລາສິບແປດປີ.15ຊາວອິດສະຣາເອນຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າຢາເວອີກ ແລະ ພຣະອົງກໍຕັ້ງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຈະມາປົດປ່ອຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນຄື ເອຮຸດ ຊາຍທີ່ຖະນັດມືຊ້າຍ, ເຊິ່ງເປັນລູກຊາຍຂອງເກຣາຊາວເບັນຢາມິນ. ຊາວອິດສະຣາເອນໃຫ້ລາວນຳເອົາເຄື່ອງບັນນາການໄປມອບແກ່ກະສັດເອກໂລນແຫ່ງໂມອາບ.16ບັດນີ້ ເອຮຸດໄດ້ເຮັດດາບສອງຄົມດວງໜຶ່ງຍາວປະມານ 1 ສອກ ເຊິ່ງລາວມັດໄວ້ທີ່ຂາເບື້ອງຂວາໃຕ້ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງລາວ.17ລາວນຳເອົາເຄື່ອງບັນນາການໄປມອບໃຫ້ກະສັດເອກໂລນແຫ່ງໂມອາບ ເຊິ່ງເປັນຄົນທີ່ຕຸ້ຍຫລາຍ.18ຫລັງຈາກ ເອຮຸດໄດ້ມອບເຄື່ອງບັນນາການແລ້ວ, ລາວກໍສົ່ງຜູ້ຄົນທີ່ແບກຫາມເຄື່ອງມານັ້ນກັບໄປ.19ແຕ່ເມື່ອມາຮອດບ່ອນທີ່ຕັ້ງຮູບເຄົາລົບຕ່າງໆທີ່ເປັນຫີນ ໃກ້ກິນການລາວເອງກໍກັບມາຫາເອກໂລນ ແລະ ກ່າວວ່າ “ຂ້າແດ່ກະສັດ ຂ້ານ້ອຍມີຂໍ້ຄວາມລັບທີ່ຈະບອກທ່ານ”.ກະສັດກ່າວກັບພວກຄົນຮັບໃຊ້ຂອງເພິ່ນວ່າ “ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຮົາຢູ່ຕາມລຳພັງ!” ແລ້ວພວກເຂົາທຸກຄົນອອກໄປໝົດ.20ແລ້ວເອຮຸດຍ່າງເຂົ້າໄປຫາເພິ່ນ ໃນຂະນະທີ່ເພິ່ນນັ່ງຢູ່ຄົນດຽວຢູ່ໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງຂອງວັງຂອງເພິ່ນ ແລະ ກ່າວວ່າ “ຂ້ານ້ອຍມີຖ້ອຍຄໍາຈາກພຣະເຈົ້າທີ່ຈະບອກທ່ານ”. ເມື່ອກະສັດລຸກຂຶ້ນຈາກບ່ອນນັ່ງຂອງເພິ່ນ,21ເອຮຸດຍ່າງເຂົ້າໄປໃກ້ໃຊ້ມືຊ້າຍຖອດດາບຈາກຂາເບື້ອງຂວາຂອງລາວອອກມາ ແລະ ແທງເຂົ້າທີ່ທ້ອງຂອງກະສັດ.22ຈົນດ້າມຂອງດາບໄດ້ທະລຸຊອດໄປທາງຫລັງ ແລະ ເຄື່ອງໃນຂອງເພິ່ນໄຫຼອອກມາ. ເອຮຸດບໍ່ໄດ້ຖອດດາບອອກ ເພາະໄຂມັນຫຸ້ມດາບນັ້ນໄວ້.23ແລ້ວເອຮຸດກໍອອກໄປທາງລະບຽງ ລາວປິດປະຕູຫ້ອງຊັ້ນເທິງ ແລະ ໃສ່ກະແຈໄວ້.24ຫລັງຈາກທີ່ລາວໄດ້ໜີໄປແລ້ວ, ພວກຄົນຮັບໃຊ້ກໍມາ ແລະ ເຫັນປະຕູຫ້ອງຊັ້ນເທິງໃສ່ກະແຈໄວ້. ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ “ເພິ່ນຄົງຈະພັກຜ່ອນຢູ່ໃນຫ້ອງຊັ້ນໃນຂອງວັງ”.25ພວກເຂົາລໍຖ້າດົນຈົນຮູ້ສຶກວຸ້ນວາຍໃຈ ແຕ່ເພິ່ນກໍບໍ່ໄດ້ເປີດປະຕູຫ້ອງອອກມາ, ພວກເຂົາຈຶ່ງເອົາກະແຈມາເປີດ. ພວກເຂົາກໍພົບເຈົ້ານາຍຂອງຕົນນອນເສຍຊີວິດຢູ່ທີ່ພື້ນ.26ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາລໍຖ້າຢູ່ນັ້ນ ເອຮຸດໄດ້ຫລົບໜີໄປ ລາວຍ່າງຜ່ານຮູບເຄົາລົບເປັນຫີນ ແລະ ປົບໜີມາຮອດເສອີຣາ27ເມື່ອລາວມາຮອດທີ່ນັ້ນ, ເອຮຸດກໍເປົ່າແກຢູ່ໃນເນີນພູແຫ່ງເອຟຣາອິມ, ແລ້ວຊາວອິດສະຣາເອນກໍລົງມາຈາກເນີນພູພ້ອມກັບລາວໂດຍມີລາວເປັນຜູ້ນຳໜ້າພວກເຂົາ.28ລາວສັ່ງວ່າ “ຈົ່ງຕາມຂ້ອຍມາ ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບຊາວໂມອາບ, ສັດຕູຂອງພວກເຈົ້າໄວ້ໃນມືຂອງພວກເຈົ້າແລ້ວ”. ສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຕາມເອຮຸດລົງໄປ ແລະ ຢຶດແຄມທ່າຂອງແມ່ນໍ້າຈໍແດນເຊິ່ງນຳໄປສູ່ໂມອາບ; ພວກເຂົາຕັນບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດຂ້າມໄປ.29ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາຂ້າຊາວໂມອາບປະມານສິບພັນຄົນ, ເຊິ່ງພວກເຂົາລ້ວນແຕ່ເປັນຊາຍແຂງແຮງ ແລະ ມີກຳລັງໂດຍບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ຜູ້ໃດໜີລອດໄປໄດ້ຈັກຄົນ.30ຕັ້ງແຕ່ມື້ນັ້ນມາ ໂມອາບໄດ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງອິດສະຣາເອນ, ແລ້ວແຜ່ນດິນກໍມີຄວາມສະຫງົບສຸກເປັນເວລາແປດສິບປີ.
ຊຳຄາ
31ຕໍ່ຈາກເອຮຸດແມ່ນຊຳຄາ ລູກຊາຍຂອງອານາດ, ຜູ້ທີ່ໃຊ້ໄມ້ຕີງົວອັນດຽວຂ້າຊາວຟີລິດສະຕິນຫົກຮ້ອຍຄົນ. ລາວກໍໄດ້ຊ່ວຍອິດສະຣາເອນໄວ້ເຊັ່ນດຽວກັນ.Biblica, Inc.