ເອເຊກຽນ27
ບົດຄ່ຳຄວນຕໍ່ຕີເຣ
1ຖ້ອຍຄຳຈາກພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ:2“ບຸດມະນຸດ, ຈົ່ງຄ່ຳຄວນກ່ຽວກັບເມືອງຕີເຣ3ຈົ່ງກ່າວແກ່ຕີເຣ ເຊິ່ງຕັ້ງຢູ່ທີ່ທາງອອກສູ່ທະເລ, ພໍຄ້າຂອງຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ຕາມແຜ່ນດິນແຄມຝັ່ງວ່າ: ‘ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ:“ ‘ຕີເຣ, ເຈົ້າກ່າວວ່າ,“ເຮົາສົມບູນແບບໃນດ້ານຄວາມງາມ”.4ເຈົ້າໄດ້ຂະຫຍາຍອານາຈັກອອກໄປໃນທ້ອງທະເລບັນດາຜູ້ສ້າງເຈົ້າເຮັດໃຫ້ເຈົ້າງາມຢ່າງສົມບູນແບບ.5ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໄມ້ແປ້ນທັງໝົດຂອງເຈົ້າຈາກຕົ້ນແປກແຫ່ງເສນີ ;ພວກເຂົາໄດ້ນຳໄມ້ແປກມາຈາກເລບານອນເພື່ອເຮັດເປັນເສົາຄ້ຳໃຫ້ເຈົ້າ.6ພວກເຂົາເຮັດໄມ້ພາຍຂອງເຈົ້າດ້ວຍໄມ້ຈາກຕົ້ນໂອກແຫ່ງບາຊານ;ເຮັດດາດຟ້າເຮືອຂອງເຈົ້າດ້ວຍໄມ້ແປກໄຊປຣັດຈາກແຄມຝັ່ງທະເລໄຊປຣັດ ແລ້ວຝັງດ້ວຍງາຊ້າງ.7ໃບເຮືອຂອງເຈົ້າເຮັດດ້ວຍຜ້າຝ້າຍລິນິນເນື້ອລະອຽດທີ່ປັກແສ່ວແລ້ວຈາກເອຢິບ.ແລະ ໃຊ້ເປັນທຸງຂອງເຈົ້າດ້ວຍ;ກັນສາດຂອງເຈົ້າເປັນຜ້າສີຟ້າ ແລະ ສີມ່ວງຈາກແຄມຝັ່ງແຫ່ງເອລີຊາ.8ຊາວຊີໂດນ ແລະ ຊາວອັກວັດເປັນນັກພາຍເຮືອໃຫ້ເຈົ້າ;ຕີເຣ; ຜູ້ຊຳນານການແລ່ນເຮືອມາເປັນລູກເຮືອໃຫ້ເຈົ້າ.9ຊ່າງຜູ້ຊຳນານຈາກເມືອງບິບໂລ ກໍຢູ່ປະຈຳເຮືອມາເປັນຊ່າງປະຈຳຄອຍຖ້າເບິ່ງແຍງຮັກສາເຮືອຂອງເຈົ້າ.ເຮືອເດີນທະເລທັງໝົດພ້ອມດ້ວຍລູກເຮືອມາຄ້າຂາຍແລກປ່ຽນສິນຄ້າກັບເຈົ້າ.10“ ‘ຊາວເປີເຊຍ, ຊາວລິເດຍ ແລະ ຊາວພູດຮັບໃຊ້ຖານະທະຫານໃນກອງທັບຂອງເຈົ້າ.ພວກເຂົາຫ້ອຍໂລ່ ແລະ ໝວກເກາະເທິງກຳແພງຂອງເຈົ້າ,ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າງາມສະຫງ່າ.11ຊາວອັກວັດ ແລະ ຊາວເຮເລກປະຈຳການຢູ່ທີ່ກຳແພງຂອງເຈົ້າທຸກດ້ານ;ຊາວກຳມາດປະຈຳຢູ່ໃນຫໍຄອຍຂອງເຈົ້າ.ພວກເຂົາຫ້ອຍໂລ່ໄວ້ອ້ອມກຳແພງຂອງເຈົ້າ;ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າງາມຢ່າສົມບູນແບບ.12“ ‘ຊາວຕາກຊິດໄດ້ເຮັດທຸລະກິດຮ່ວມກັບເຈົ້າ ເພາະເຈົ້າມີຊັບສົມບັດຈຳນວນຫລວງຫລາຍ; ພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາເງິນ, ເຫລັກ, ກົ່ວ ແລະ ຊືນມາແລກປ່ຽນກັບສິນຄ້າຂອງເຈົ້າ.13“ ‘ຊາວກຣີກ, ຊາວຕູບານ ແລະ ຊາວເມເຊັກກໍໄດ້ເຮັດທຸລະກິດກັບເຈົ້າ; ພວກເຂົາໄດ້ເອົາຂ້າທາດ ແລະ ເຄື່ອງໃຊ້ທອງສຳລິດມາແລກປ່ຽນກັບສິນຄ້າຂອງເຈົ້າ.14“ ‘ຊາວເບດໂຕກາມາໄດ້ເອົາລົດມ້າຮົບ ແລະ ມ້າລໍມາແລກປ່ຽນກັບສິນຄ້າຂອງເຈົ້າ.15“ ‘ຊາວໂຣເດັດ ໄດ້ຄ້າຂາຍກັບເຈົ້າ ແລະ ດິນແດນແຄມຝັ່ງທະເລທັງຫລາຍກໍເປັນລູກຄ້າຂອງເຈົ້າ; ພວກເຂົານຳງາຊ້າງ ແລະ ໄມ້ເກືອມາເປັນຄ່າສິນຄ້າ.16“ ‘ຊາວອາຣາມ ໄດ້ເຮັດທຸລະກິດກັບເຈົ້າ ເພາະເຈົ້າມີສິນຄ້າຫລາຍຊະນິດ; ພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາພອຍເທີຄອຍ, ຜ້າສີມ່ວງ, ຜ້າປັກແຊ່ວ, ຜ້າຝ້າຍລິນິນເນື້ອລະອຽດດີ, ຫີນປະກາລັງ ແລະ ທັບທິມມາແລກປ່ຽນກັບສິນຄ້າຂອງເຈົ້າ.17“ ‘ຊາວຢູດາ ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ຄ້າຂາຍກັບເຈົ້າ; ພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາເຂົ້າບາເລມາຈາກເມືອງມິນນິດ ແລະ ເຂົ້າໜົມ, ນ້ຳເຜິ້ງ, ນ້ຳມັນໝາກກອກ ແລະ ຂີ້ເຜິ້ງມາແລກປ່ຽນກັບສິນຄ້າຂອງເຈົ້າ.18“ ‘ຊາວດາມັສກັດໄດ້ນຳເອົາເຫລົ້າອະງຸ່ນມາຈາກເມືອງເຮນໂບນ ແລະ ຂົນແກະມາຈາກເມືອງຊາຮາຣະມາຄ້າຂາຍກັບເຈົ້າ ເພາະເຈົ້າມີຜົນຜະລິດ ແລະ ສິນຄ້າຫລາຍຊະນິດ.19ແລະ ຖັງເຫລົ້າອະງຸ່ນມາຈາກອີໂຊເພື່ອແລກປ່ຽນກັບສິນຄ້າຂອງເຈົ້າຄື: ເຫລັກທີ່ຫລໍ່ແລ້ວ, ກາລະບູນ ແລະ ເຄື່ອງເທດທັງຫລາຍ.20“ ‘ຊາວເດດານໄດ້ຄ້າຂາຍຜ້າຮອງອານມ້າກັບເຈົ້າ.21“ ‘ຊາວອາຣະເບຍ ແລະ ເຈົ້ານາຍທັງໝົດແຫ່ງເກດາກໍເປັນລູກຄ້າຂອງເຈົ້າ; ພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາລູກແກະ, ແກະຜູ້ ແລະ ແບ້ມາແລກປ່ຽນກັບສິນຄ້າຂອງເຈົ້າ.22“ ‘ພໍ່ຄ້າແຫ່ງເຊບາ ແລະ ຣາອາມາໄດ້ຄ້າຂາຍກັບເຈົ້າ; ພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາເຄື່ອງເທດຊັ້ນດີທຸກຊະນິດ ແລະ ອັນຍະມະນີກັບຄຳມາແລກປ່ຽນກັບສິນຄ້າຂອງເຈົ້າ.23“ ‘ຊາວຮາຣານ, ຊາວການເນ, ຊາວເອເດນ, ພໍ່ຄ້າເຊບາ, ຊາວອັດຊູຣະ ແລະ ຊາວກິນມາດກໍໄດ້ຄ້າຂາຍກັບເຈົ້າ.24ພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາເສື້ອຜ້າອັນສວຍງາມ, ຜ້າສີຟ້າ, ຜ້າປັກແຊ່ວ, ຜ້າພົມທີ່ມີຫລາຍສີທີ່ເຮັດດ້ວຍກຽວເຊືອກມັດຢ່າງແໜ້ນໜາມາຄ້າຂາຍໃນຕະຫລາດຂອງເຈົ້າ.25“ ‘ບັນດາເຮືອແຫ່ງຕາກຊິດເປັນພາຫະນະບັນທຸກສິນຄ້າຂອງເຈົ້າ.ເຈົ້າມີສິນຄ້າເກັບໄວ້ເຕັມຄັງຂອງເຈົ້າທີ່ໃຈກາງທະເລ.26ຄົນພາຍເຮືອຂອງເຈົ້າໄດ້ພາເຈົ້າອອກໄປກາງທະເລໃຫຍ່.ແຕ່ລົມທີ່ພັດມາແຕ່ຕາເວັນອອກຈະຊັດເຈົ້າໃຫ້ແຕກຫັກເປັນຊິ້ນສ່ວນທີ່ໃຈກາງທະເລ.27ຊັບສົມບັດ, ສິນຄ້າ, ຜົນຜະລິດຂອງເຈົ້າ,ນັກແລ່ນເຮືອ, ລູກເຮືອ, ຊ່າງປະຈຳເຮືອຂອງເຈົ້າ,ພໍ່ຄ້າ ແລະ ທະຫານທັງໝົດຂອງເຈົ້າ,ແລະ ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນເຮືອຈະຈົມດິ່ງລົງສູ່ໃຈກາງທະເລໃນວັນທີ່ເຮືອຂອງເຈົ້າແຕກ.28ແຄມຝັ່ງທະເລຈະສັ່ນສະເທືອນເມື່ອລູກເຮືອຂອງເຈົ້າສົ່ງສຽງຮ້ອງອອກມາ.29ຄົນຖືໄມ້ພາຍທັງໝົດຈະສະຫລະເຮືອຂອງຕົນ;ນັກແລ່ນເຮືອ ແລະ ລູກເຮືອທັງໝົດຈະຢືນຢູ່ທີ່ຕາຝັ່ງ.30ພວກເຂົາຈະສົ່ງສຽງຮ້ອງຂອງຕົນແລະ ຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນອາໄລຫາເຈົ້າ;ພວກເຂົາຈະໂຮຍຂີ້ຝຸ່ນໃສ່ເທິງຫົວຂອງຕົນແລະ ກິ້ງເກືອກໃນກອງຂີ້ເຖົ່າ.31ພວກເຂົາຈະແຖຜົມເພື່ອໄວ້ທຸກໃຫ້ເຈົ້າແລະ ສວມເສື້ອຜ້າກະສອບ.ພວກເຂົາຈະຮ້ອງໄຫ້ຫາເຈົ້າດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານໃນວິນຍານແລະ ຄ່ຳຄວນດ້ວຍຄວາມຂົມຂື່ນ.32ຂະນະທີ່ພວກເຂົາຮ້ອງໄຫ້ ແລະ ຄ່ຳຄວນຫາເຈົ້າຢູ່ນັ້ນ,ພວກເຂົາຈະຄ່ຳຄວນກ່ຽວກັບເຈົ້າວ່າ:“ມີຜູ້ໃດທີ່ເຄີຍຖືກທຳລາຍເໝືອນຕີເຣທີ່ມິດງຽບຢູ່ກົ້ນທະເລ?”33ເມື່ອເຈົ້ານຳເອົາສິນຄ້າອອກສູ່ທະເລເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຫລາຍຊົນຊາດພໍໃຈ;ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາກະສັດຂອງໂລກຮັ່ງມີດ້ວຍຊັບສິນອັນມັ່ງຄັ່ງ ແລະ ສິນຄ້າທັງຫລາຍຂອງເຈົ້າ.34ບັດນີ້ ເຈົ້າເໝືອນເຮືອທີ່ແຕກຢູ່ໃນທະເລເລິກສິນຄ້າ ແລະ ລູກເຮືອທັງໝົດຂອງເຈົ້າຈົມລົງໄປພ້ອມກັບເຈົ້າ.35ທຸກຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ຕາມແຄມຝັ່ງທະເລຕ່າງກໍຕົກໃຈເພາະເຈົ້າ;ກະສັດທັງຫລາຍຂອງພວກເຂົາສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານແລະ ໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາກໍບິດບ້ຽວດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ.36ພໍ່ຄ້າຂອງຊົນຊາດຕ່າງໆໄດ້ເຢາະເຢີ້ຍເຈົ້າ;ເຈົ້າມາເຖິງຈຸດຈົບອັນໜ້າຢ້ານກົວແລະ ບໍ່ມີເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ’ ”.Biblica, Inc.