Luke21
1พระเยซูเงยหน้าเห็นพวกคนรวยเอาเงินมาฝากในตู้บริจาคของโบสถ์2แล้วพระองค์เห็นหญิงม่ายจนๆผู้หนึ่งเอาเหรียญทองแดงเล็กๆ สองเหรียญใส่ลงไปในกล่องนำ3พระองค์เลยเว้าว่า “เฮาจะบอกให้ฮู้ ว่าหญิงม่ายจนๆ คนนี้ได้ให้เงินหลายกว่าทุกคนเลย4เพราะคนอื่นเอาเงินที่เหลือกินเหลือใซ้มาให้ แต่หญิงม่ายจนๆ ผู้นี้เอาเงินเลี้ยงซีพทั้งเบิดที่เธอมีมาให้>>5ศิษย์ได้พูดฮอดความสวยงามของวิหารว่าหินแต่ละก้อนและของถวายแต่ละชิ้นสวยงามอิหลี พระเยซูเลยเว้าขึ้นว่า6<<ทั้งเบิดที่หมู่เจ้าเห็นนี้ มื้อหนึ่งจะถูกทำลายทั้งเบิด ไม่เหลือแม้แต่ซากหินซ้อนทับกันเลย>>7ซุ่มเขาก็เลยถามว่า <<อาจารย์ เรื่องนี้สิเกิดมื้อใด่ แล้วจะมีอิหยังบอกเหตุให้ฮู้ว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นแล้ว>>8พระเยซูตอบว่า <<ระวังตัวให้ดี อย่าให้ใผหลอกเอาได้ เพราะสิมีหลายคนมาแอบอ้างว่าเป็นเฮา และบอกว่า เวลานั้นมาแล้ว>อย่าไปหลงเชื่อเขา9เมื่อพวกหมู่เจ้าได้ยินว่าเกิดสงคราม และเกิดจราจลวุ่นวาย ก็ไม่ต้องตกใจย่าน เพราะเรื่องพวกนี้สิต้องเกิดขึ้นก่อน แต่วันสุดท้ายจะยังบ่มาถึงทันที>>10แล้วพระเยซูก็ตอบว่า <<ชนชาติและแผ่นดินต่างๆ สิลุกขึ้นมาสู้กัน11สิเกิดแผ่นดินไหวรุนแรงในที่ต่างๆ เกิดการกันดารอาหาร เกิดโรคระบาดร้ายแรง สิมีเรื่องที่เป็นตาย่านและสิ่งแปลกประหลาดหลายสิเกิดขึ้นบนท้องฟ้า12แต่ก่อนที่สิ่งเหล่านี้สิเกิดขึ้น หมู่เจ้าสิถืกจับไปทรมาน ถืกนำโตไปในที่ประชุมชาวยิว และถืกจับขังคุก และสิถืกสอบสวนอยู่ต่อหน้ากษัตริย์และเจ้าเมือง เพราะหมู๋เจ้าเป็นศิษย์ของเฮา13นี่จะเป็นโอกาสดีของหมู่เจ้าที่ได้เว้าเรื่องของเฮาให้พวกเขาฟัง14หมู่เจ้าบ่ต้องกังวลล่วงหน้าว่าสิเว้าแก้โตแนวใด15เพราะเฮาสิให้สติปัญญาและคำเว้าที่เฉลียวฉลาดกับหมู่เจ้า เมื่อศัตรูของเจ้าฟังแล้ว สิบ่มีทางคัดค้านหรือโต้แย้งได้เลย16แม้แต่คนที่ใกล้ชิดกับเจ้า เทิ่งพ่อแม่ พี่น้อง ญาติๆ และเพื่อนฝูง ก็จะหักหลังเจ้า และซุ่มเจ้าบางคนจะถืกฆ่านำ17ทุกคนสิซังเจ้า เพราะเจ้าเป็นศิษย์ของเฮา18แต่บ่ต้องย้าน เพราะแม้แต่ผมสักเส้นเทิ่งหัวของเจ้ากะสิบ่ถืกทำลาย19<<ให้อดทนไว้จนถึงที่สุด แล้วเจ้าจะได้ฮับความรอด20“เมื่อหมู่เจ้าเห็นกองทัพมาอ้อมเมืองเยรูซาเล็ม กะให้ฮู้ว่าเมืองนี้ใกล้สิถืกทำลายแล้ว21ถ้าตอนนั้นเจ้าอยู่ในแคว้นยูเดีย กะให้ฟ้าวหนีขึ้นไปเทิ่งบนภูเขา ถ้าเจ้าอยู่ในเมืองเยรูซาเล็ม ก็ให้รีบหนีออกไปนอกเมือง คนที่อยู่ข้างนอกก็อย่าเข้ามาในเมือง22เพราะมื้อนั้นสิเป็นมื้อของการลงโทษเมืองเยรูซาเล็ม เพื่อทุกอย่างจะได้เป็นจริงตามที่ได้เขียนไว้แล้ว23ในมื้อนั้นสิเป็นตาย้านหลายสำหรับคนท้องและแม่ลูกอ่อนที่ให้นมลูก เพราะจะเกิดภัยพิบัติในแผ่นดินยูเดีย และพระเจ้าจะลงโทษชนชาติอิสราเอลเหล่านี้24ซุ่มเขาจะถูกฆ่าฟัน และจะถูกจับไปเป็นเชลยของชนชาติอื่นๆ คนต่างชาติจะบุกรุกย่ำยีเมืองเยรูซาเล็ม ไปจนกว่าสิฮอดเวลาที่พระเจ้ากำหนดไว้25<<จะมีสิ่งแปลกประหลาดเกิดขึ้นกับดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวต่างๆ ส่วนในโลกนี้ ชนชาติจะย้านและสับสนวุ่นวายกับเสียงร้องกึกก้องของคลื่นในทะเล26คนสิเป็นลมล้มพับไปเพราะย้านสิ่งที่จะเกิดกับโลกนี้ พวกผู้มีอำนาจในฟ้าสวรรค์ก็จะถูกสั่นคลอน27แล้วซุ่มเขาสิเห็นบุตรมนุษย์เสด็จมาในหมู่เมฆ เต็มไปด้วยฤทธิ์อำนาจและสง่าราศีอันยิ่งใหญ่28เมื่อสิ่งเหล่านี้เริ่มเกิดขึ้น ขอให้ลุกขึ้นด้วยความมั่นใจ เพราะใกล้ฮอดเวลา ที่พระเจ้าสิเฮ็ดให้หมู่เจ้าเป็นอิสระแล้ว>>29แล้วพระองค์กะเว้าเรื่องเปรียบเทียบให้ฟังว่า <<เมื่อซุ่มเจ้าเห็นต้นหมากเดื่อหรือไม้ต้นอื่นๆ30แตกใบอ่อนออกมา เจ้าสิฮูว่าใกล้ฮอดฤดูฮ้อนแล้ว31กะคือกัน บัดเจ้าเห็นสิ่งเหล่านี้ที่เฮาไว้ไว้เกิดขึ้น เจ้าบอกได้เลยว่าอาณาจักรของพระเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว32เฮาสิบอกให้ฮู้ว่า สิ่งเหล่านี้เทิ่งเบิดจะเกิดขึ้นก่อนที่คนรุ่นนี้สิตายไป33สวรรค์และโลกสิสูญสิ้นไป แต่ถ้อยคำของเฮาสิบ่มีมื้อสูญหายไป34<<ระวังโตให้ดี อย่าให้ใจหมกมุ่นอยู่แต่เรื่องการดื่มกินหรือเมาเหล้า หรือมัวแต่ห่วงกังวลเกี่ยวกับชีวิตนี้ เพราะถ้าเฮ็ดแนวนั้น มื้อนั้นสิมาโดยบ่ทันตั้งโตคือกับดัก35เพราะมื้อนั้นจสิมา ถึงทุกคนที่อยู่เทิ่งโลกนี้36เจ้าต้องระวังโตทุกเวลา และอธิษฐานให้ผ่านพ้นไปอย่างปลอดภัยจากสิ่งต่างๆ ที่สิเกิดขึ้น และสิได้สามารถมายืนอยู่ต่อหน้าบุตรมนุษย์>>37พระเยซูสั่งสอนอยู่ในโบสถ์ทุกมื้อ และกลับไปนอนที่ภูเขาหมากกอกเทศทุกคืน38ทุกคนสิตื่นแต่เช้ามาฟังพระองค์สอนที่พระวิหาร
Son Light Foundation