Jeremias14
Ang Matinding Tagtuyot sa Juda
1Ito ang salita ng Panginoon na ipinahayag niya kay Jeremias tungkol sa mahabang tagtuyot:2“Nagluluksa ang Juda;ang kanyang mga lungsoday nanlulupaypay.Ang mga taoʼy nakaupo sa lupa at naghihinagpis,at maririnig ang iyakgaling sa Jerusalem.3Inutusan ng mayayaman ang kanilang mga alipinna umigib ng tubig.Pumunta sila sa mga balonngunit hindi sila nakahanapng tubig doon.Kaya bumalik silang walang laman ang mga lalagyan,at nagtakip ng mga ulodahil sa matinding kahihiyan.4Nabitak ang lupa dahil walang ulan.At dahil sa hinagpis,tinakpan ng mga magbubukidang kanilang mga ulo.5Kahit ang usa ay iniwananang anak niya na kasisilang pa langdahil wala nang sariwang damo.6Ang mga asnong-gubat ay tumatayo sa mga burolat humihingal na parang asong-gubat. Nanlalabo na ang kanilang paningindahil sa kawalan ng pagkain.”7Sinabi ng mga tao, “O Panginoon,nagkasala po kami sa inyo.Palagi kaming lumalayo sa inyokaya dapat lang kaming parusahan.Ngunit tulungan po ninyo kami ngayon,alang-alang sa karangalanng inyong pangalan.8O Panginoon, kayo poang tanging pag-asa ng Israel,ang Tagapagligtas niyasa panahon ng kaguluhan.Bakit parang naging dayuhan kayo rito sa amin?Bakit naging parang manlalakbay kayona tumitigil lang ng isang gabisa aming bansa?9Katulad rin po ba kayo ng taongwalang magagawaat sundalong walang kakayahang magligtas?Kasama namin kayo, O Panginoon,at kami ay inyong mga mamamayan,kaya huwag po ninyo kaming pababayaan.”10Ito ang sagot ng Panginoon sa kanyang mga mamamayan:“Talagang gusto nilang lumayo sa akin;ang sarili lang nilang kagustuhanang kanilang sinusunod.Kaya ayaw ko na silang tanggapinbilang aking mga mamamayan.Hindi ko makakalimutan ang inyong kasamaanat parurusahan ko kayo.”11Pagkatapos, sinabi sa akin ng Panginoon, “Huwag kang mananalangin para sa kabutihan ng mga taong ito.12Kahit mag-ayuno pa sila, hindi ko diringgin ang paghingi nila ng tulong sa akin. Kahit na maghandog pa sila ng mga handog na sinusunog at handog na pagpaparangal sa akin, hindi ko iyon tatanggapin. Sa halip, papatayin ko sila sa pamamagitan ng digmaan, gutom, at salot.”13Ngunit sinabi ko, “O Makapangyarihang Panginoon, alam nʼyo po na laging sinasabi sa kanila ng mga propeta na wala raw digmaan o taggutom na darating dahil sinabi nʼyo raw na bibigyan nʼyo sila ng kapayapaan sa bansa nila.”14Sumagot ang Panginoon, “Ang mga propetang iyan ay nanghuhula ng kasinungalingan sa pangalan ko. Hindi ko sila sinugo at hindi ako nagsalita sa kanila. Hindi galing sa akin ang mga pangitaing sinasabi nila sa inyo; walang kabuluhan at mga kathang-isip lang ang mga inihuhula nila.15Kaya ako, ang Panginoon, ay nagsasabing, parurusahan ko ang mga sinungaling na propetang iyan. Nagsasalita sila sa pangalan ko kahit na hindi ko sila sinugo. Sinasabi nilang walang darating na digmaan o taggutom sa bansang ito, pero sa digmaan at taggutom sila mapapahamak.16At tungkol naman sa mga taong naniniwala sa propesiya nila, ang mga bangkay nilaʼy itatapon sa mga lansangan ng Jerusalem. Mamamatay sila sa digmaan at taggutom. Walang maglilibing sa kanila, sa mga asawa nila, at sa mga anak nila. Papatawan ko sila ng parusang nararapat sa kanila.17“Jeremias, sabihin mo ito sa mga tao:Araw-gabi, walang tigil ang pag-iyak kodahil malubha ang sugatng mga mamamayan kona aking itinuturing na birheng anak,at totoong nasasaktan ako.18Kung pupunta ako sa mga bukid at lungsod,nakikita ko ang mga bangkay ng mga namataysa digmaan at taggutom.Ang mga propeta at pariay patuloy sa gawain nilangunit hindi nila alamkung ano ang ginagawa nila.”Lumapit ang mga Tao sa Panginoon
19O Panginoon, talaga bang itinakwil nʼyo na ang Juda?Talaga bang galit po kayo sa Jerusalem? Bakit nʼyo po kami pinarusahan ng ganitoat parang wala na kaming pag-asang gumaling?Umasa po kaming bibigyan nʼyo kami ng kapayapaan,pero hindi naman ito dumating.Umasa kaming mabigyan ng kapayapaan,subalit hindi ito dumating.Umasa kaming mapagaling sa aming karamdaman,ngunit takot ang aming naramdaman.20O Panginoon, kinikilala namin ang aming kasamaan,pati ang kasalanan ng aming mga ninuno.Nagkasala po kami sa inyo.21Huwag po ninyo kaming itakwil,alang-alang sa karangalanng inyong pangalan.Huwag po ninyong ilagay sa kahihiyanang marangal ninyong trono.Alalahanin po ninyoang kasunduan ninyo sa amin.Nawaʼy huwag ninyo itong sirain.22Wala ni isa sa mga walang kuwentangdiyos-diyosan ng mga bansaang makapagpapaulan o makapagpapaambon.Kahit ang langit mismo ay hindi makapagpapaulan.Kayo lamang, Panginoon na aming Diyosang tanging makakagawa nito,kaya sa inyo po kami nagtitiwala.Biblica, Inc.