Luke4
1พระเยซูทรงเต็มล้นไปด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์และทรงกลับไปแม่น้ำจอร์แดนและพระวิญญาณบริสุทธิ์ใด้นำพระองค์ไปในถิ่นแห้งแล้ง2มารร้ายมาทดลองใจพระองค์ฮอดเวลาสี่สิบมื้อสี่สิบคืนในถิ่นธุรกันดารตลอดมื้อเหล่านั้นพระองค์บ่ใด้กินหยังเลยและเมื่อครบเวลาสี่สิบมื้อพระองค์กะหิวข้าวอย่างแฮง3มารร้ายท้าทายกับพระองค์<< ถ้าเจ้าเป็นลูกของพระเจ้า จงสั่งก้อนหินนี้ให้เป็นแนวกินเบิ่งดู๋>>4พระเยซูจึงตอบมารว่า <<ในพระคัมภีร์เขียนใว้ว่า มนุษย์สิบำรุงชีวิตด้วยอาหารเพียงอย่างเดียวบ่ใด้>>5แล้วมารจึงนำพระองค์ขึ้นไปเถิงที่สูงแสดงประต่างๆในโลกให้พระองค์เห็นภายในพริบตา6แล้วมารเว้ากับพระเยซูว่า อำนาจทั้งเบิดนี้และประเทศต่างๆทั้งหลายข่อยสิยกให้เจ้าทั้งเบิดเพราะว่าสิทธิอำนาจต่างๆที่ข่อยใด้รับ และข่อยอยากสิให้ผุใด่กะใด้ตามใจข่อย7ดังนั้นถ้าเจ้ากราบใหว้การเฮา สิทธิอำนาจต่างๆในการปกครองสิเป็นของเจ้า8แต่พระเยซูตอบมารว่า<< ในพระคัมภีร์เขียนใว้ว่า จงก้มกราบองค์พระเจ้าและปรนนิบัติพระองค์เพียงพระองค์เดียว>>9แล้วมารซาตานใด้นำพระเยซูไปเมืองเยรูซาเล็มและให้พระองค์ยืนอยู่ที่ยอดหลังคาพระวิหาร แล้วเว้ากับพระองค์ว่า<< ถ้าเจ้าเป็นลูกของพระเจ้าให้เจ้าโตนลงไปเบิ่งดู้10ในพระคัมภีร์เขียนไว้ว่าพระเจ้าสั่งทูตสวรรค์ของพระองค์ ปกป้องฮักษาจากสิ่งชั่วร้าย11ซุ่มทูตสวรรค์สิฮับเจ้าใว้เพื่อบ่ให้เท้าเจ้ากระแทกหินเพื่อเจ้าสิบ่ใด้บาดเจ็บ>>12แต่พระเยซูเว้ากับมารว่า <<มีคำในพระคัมภีร์บอกไว้ว่า อย่าลองดีกับองค์เจ้าซีวิตของเจ้า>>13หลังจากมารทดสอบพระเยซูในทุกวิธีทางแล้วบ่สำเร็จมันเลยหนีจากพระเยซูไปถ่าจนกว่าสิมีโอกาศ14พระเยซูเสด็จกลับไปยังเมืองกาลิลีด้วยฤทธิ์ของพระวิญญานแล้วซื่อเสียงของพระองค์แพร่กระจายไปในแถบนั้น15พระองค์สอนพระธรรมในธรรมศาลา แล้วพระองค์กะได้ฮับคำยกย่องจากคนทั้งหลาย16แล้วพระองค์มาฮอดเมืองนาซาเร็ธ เป็นเมืองที่พระองค์ใด้ใหญ่มา ยามฮอดมื้อหยุดทางศาสนา พระองค์กะไปประซุมคือที่เคยเฮ็ดเป็นประจำ พระองค์ยืนขึ้นเพื่ออ่านข้อความพระคัมภีร์17พระองค์ใด้รับม้วนหนังสือมา เป็นหนังสืออิสยาห์ซึ่งเป็นผู้เว้าแทนพระเจ้าคนหนึ่งแล้วกะคลี่ม้วนหนังสือนั้นออกเพื่อหาข้อความที่เขียนใว้ว่า18พระวิญญาณของพระเจ้าอยู่นำข้อย ย้อนว่าพระเจ้าเจิมตั้งข้อยไว้เพื่อนำข่าวดีมาให้คนทุกข์ยาก พระเจ้าใซ้ข้อยมาปลดปล่อยแก่ซุ่มเชลย ปลดปล่อยคนตาบอดว่าสิได้เห็นฮุ่งแล้ว และผู้ที่ถูกบังคับให้เป็นไท19และให้ประกาศให้เป็นปีโปรดปรานของพระเป็นเจ้า20แล้วพระองค์กะม้วนหนังสือคืนให้กับเจ้าหน้าที่ผู้ดูแล แล้วนั่งลงแล้วสายตาของคุคนกะเหลียวเบิ่งพระองค์21พระองค์เริ่มต้นเว้ากับเขาทั้งหลายว่า <<ในมื้อนี้ในเรื่องพระคัมภีร์ที่หมู่เจ้าพึ่งได้ยินเฮาอ่านไปนั้นมันได้เป็นจริงแล้ว22คนทั้งหลายกะชมเชยพระองค์ และแปลกใจในคำเว้าของพระองค์ที่ออกมาจากปากของพระองค์เป็นคำเว้าที่มีสติปัญญา ผู้นี้เป็นลูกของโยเซฟบ่แม้นเฮาะ23แล้วพระองค์เว้ากับเขาว่า<<พวกหมู่เจ้าต้องหยกคำสุภาษิตนี้มาอ้างกับเฮาแน่ ที่ว่า<<หมอเอ่ย รักษาโตเจ้าของสะก่อนแล้วหมู่เจ้าสิเว้าว่าเฮ็ดเรื่องอศัจรรย์ที่ในบ้านเมืองของเจ้าของแมะ อย่างที่เฮาได้ยินว่าเจ้าที่เฮ็ดในเมืองคาเปอรนาอุม24พระองค์เว้าว่า เฮาบอกความจริงกับซุมเจ้าว่า บ่มีผู้เว้าแทนพระเจ้าผู้ได๋ที่สิได้การต้อนฮับในบ้านเมืองของเจ้าของ25เฮาบอกความจริงกะซุมเจ้าว่า มีผู้หญิงม่ายหลายคนในอิสราเอล ในคราวเอลียาห์เมื่อท้องฟ้าปิดเป็นเวลาสามปี กับหกเดือน จึงเกิดอึดแนวกิ๊นทั่วแผ่นดิน26แต่พระเจ้าบ่ได้ส่งเอลียาหไปหาแม่ม่ายซาวอิสราเอลซุ่มนั้น แต่กลับส่งไปหาแม่ม่ายผู้หนึ่งที่บ่แม้นคนยิวที่เมืองศาเรฟัทในเขตแดนไซดอน27กะคือในสมัยของเอลีซาที่เป็นผู้เว้าแทนพระเจ้า มีคนเป็นโรคผิวหนังฮ้ายแฮงหลายคักในอิสราเอล แต่บ่มีผู้ใดได้รับการซำระให้สะอาดเลย หยกเว้นแต่คนที่ซื่อนาอามานแต่ผู้เดียว ละกะเขาเป็นคนซีเรียบ่แม้นคนยิว>>28เมื่อคุคนที่อยู่ในห้องประซุมซาวยิวได้ยินจั่งสั่น กะสูนหลาย29เขากะลุกฮือขึ้นกันบังคับให้พระเยซูออกไปนอกเมืองไปหม่องหน้าผาที่ตั้งอยู่เมืองนั้น หวังสิซุกพระองค์ลงไป30แต่พระองค์กะฝ่าวงล้อมของหมู่เขาไปได้31พระองค์ลงไปฮอดเมืองคาเปอรนาอูมแคว้นกาลิลี และได้บอกสอนซุมเขาทั้งหลายในวันหยุดทางศาสนา32ซุมเขาทั้งลายกะประหลาดใจกับคำสอนของพระองค์ย้อนว่าคำสอนของพระองค์มีสิทธิอำนาจ33มีผู้หนึ่งในที่ประซุมนั้นมีผีซั่วเข้าสิง เขาฮ้องเสียงดังว่า34พระเยซูซาวนาซาเร็ธ เจ้ามายุ่งกับข้อยเฮ็ดหยั่ง เจ้ามาทำลายพวกข้อยบ่ ข้อยฮู้จักว่าเจ้าเป็นไผ๋ เจ้าเป็นผู้ที่บริสุทธิ์ของพระเจ้า35พระเยซูเว้าห้ามผีซั่วว่า หยุดเดี๊ยวนี้ ออกมาจากเขาเดี๊ยวนี้ เเล้วผีซั่วนั้นกะเฮ็ดให้ซายผู้นั้นล้มลงท่ามกลางฝูงซน แล้วผีกะออกจากซายคนนั้นโดยที่บ่ได้เฮ็ดอันตรายเขาเลย36คนทั้งหลายกะแปลกใจ เว้ากันว่า<< คนนี้เป็นไผ๋น้อ เพิ่นจั่งได้สั่งผีซั่วได้ด้วยสิทธิอำนาจและฤทธิ์เดชจนพวกมันกะออกหนีไปได้>>37ชื่อเสียงของพระองค์จึงได้เลื่องลือไปทั่วบ้านทั่วเมือง38เมื่อพระเยซูลุกออกจากที่ประซุมซาวยิว แล้วพระองค์กะใด้ไปบ้านของเปโตร แม่เฒ่าของเขาป่วยหนักสุ่มลูกศิษย์ขอร้องให้พระเยซูช่วยรักษาแม่เฒ่าของเปโตร39พระเยซูจึงมาอยู่ข้างแม่เฒ่าของเปโตร และสั่งให้ไข้ออกจากโตนาง นางก็หายทันที แล้วกะลุกขึ้นมาฮับใซ้พระเยซูกับลูกศิษย์ของพระองค์40พอตะเว้นขึ้น มีคนเจ็บป่วยเป็นโรคต่างๆกะพากันมาหาพระเยซู พระองค์ได้วางมืออธิษฐานให้คุคนหายโรค41ผีได้ออกจากหลายคนที่ถืกผีเข้าและมัน ฮ้องว่า <<พระเยซูเจ้าเป็นบุตรของพระเจ้า>> แต่พระองค์ห้ามบ่ให้สุ่มมันเว้า เพราะมันฮู้ว่าพระองค์เป็นพระคริสต์42พอฮอดยามเช้า พระองค์ได้แยกโตออกไปหม่องเงียบๆ ประชาชนกะตามหาพระองค์ พอพ้อพระองค์แล้วกะบ่อยากให้เพิ่นไปสัยอีก43แต่พระองค์เว้ากับสุ่มเขาว่า << เฮาต้องไปประกาศข่าวประเสริฐเรื่องแผ่นดินของพระเจ้าหม่องเมืองอื่นๆนำ เพราะเฮาถืกส่งมาให้เฮ็ดเวียกนี้>>44แล้วพระองค์กะประกาศสั่งสอนในหม่องประซุมหลายแห่งในเมืองยูเดีย
Son Light Foundation